Riksvei 23 (Noorwegen)

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Riksvei 23.svg
RV23 NO map.png
RV23
Begin Lier
Einde Frogn
Lengte 40 km
Route

Afslagsymbool.svg E18 NO.svg

Znak d42.svg Spikkestad

Znak d42.svg Sætre

Tunnel.svg Oslofjordtunnelen (7.306 m)

Znak d42.svg Heer

Afslagsymbool.svg E6 NO.svg

De riksvei 23 of Rv. 23 was een riksvei in Noorwegen, gelegen in de provincies Buskerud en Akershus. De weg doorkruiste het Oslofjord en was 40 kilometer lang. In 2018 werd de Rv. 23 onderdeel van de E134.[1]

Routebeschrijving

De riksvei 23 vormde een verbinding tussen de E18 ten noorden van Drammen en de E6 ten westen van Ski. De weg begon op een aansluiting met de autosnelweg E18 bij Lier, dit is een ongebruikelijke aansluiting waarbij de verbindingswegen kort en omslachtig te bereiken zijn. Het eerste deel van de riksvei 23 tussen Lier en Spikkestranda is slecht uitgebouwd, met veel bebouwing langs de weg, lage maximumsnelheden en een bochtig tracé. Vanaf Spikkestad tot nabij Åros ligt de riksvei 23 meer solitair van het overige wegennet en de bebouwing. Hierna slaat verkeer af op een semi-ongelijkvloers tracé, de riksvei 23 verloopt vrijwel direct door de 2,6 kilometer lange Elgskauåstunnel. De weg voert ook zuidwaarts door een bebost en heuvelachtig gebied langs Sætre. Dit traject kent diverse korte tunnels voordat de 7,3 kilometer lange Oslofjordtunnel begint. De tunnel daalt af naar 134 meter onder zeeniveau, op de helling omhoog liggen 2 rijstroken. Voor en na de tunnel bevinden zich krappe rotondes, voor verkeer naar Sætre en Drøbak. De weg volgt daarna een vrijliggend tracé door bosgebied en verloopt nog door twee tunnels, waaronder de 1,6 kilometer lange Frogntunnel. Hierna eindigt de riksvei 23 op een aansluiting met de E6.

Geschiedenis

In 1939 werd een veerdienst over het Oslofjord van Drøbak naar Storsand ten zuiden van Sætre in gebruik genomen. De weg bleef decennialang van beperkt regionaal belang vanwege het ontbreken van een kruising van het Oslofjord, de veerdienst van Horten naar Moss had meer belang voor oost-westverkeer in Zuid-Noorwegen. Eind jaren '90 werd de eerste upgrade aan de weg uitgevoerd, een nieuw tracé van 9 kilometer vanaf Spikkestad tot vlak voor Åros. Dit was in anticipatie op de bouw van de Oslofjordtunnel die oost-westverkeer in dit gebied aanzienlijk zou verbeteren. De tunnel is op 29 juni 2000 opengesteld, hiermee was er voor het eerst een vaste verbinding ten zuiden van Oslo. De bouw van de Oslofjordtunnel viel samen met de bouw van 24 kilometer nieuwe weg. De Oslofjordtunnel was een tolweg en werd op 31 augustus 2016 tolvrij.

In 2016 vroeg de Noorse regering bij UNECE een verlenging van de E134 aan van Drammen naar de aansluiting op de E6 bij Vassum.[2] Deze verlenging van de E134 zou de volledige riksvei 23 vervangen. Bij de 112e sessie van de "Working Party on Road Transport" in oktober 2017 werd dit voorstel goedgekeurd en werd vanaf 5 december 2017 officieel van kracht.[3] Vanaf 12 november 2018 werden wegwijzers geplaatst met het nummer E134.[4]

Kruising van het Oslofjord

Sinds 2000 wordt de kruising van het Oslofjord via de Oslofjordtunnel uitgevoerd. Dit is een vrij steile tunnel met een helling van 7 procent. Het is gewenst om de capaciteit van de verbinding te vergroten. Het goedkoopste alternatief is een tweede tunnelbuis voor de Oslofjordtunnel. Vanwege de steilere helling heeft het een lagere ontwerpstandaard dan gewenst. Ook was een eventuele koppeling met een spoorverbinding niet mogelijk vanwege de hellingsgraad. Daarom lag een brugoplossing meer voor de hand. Er zijn diverse alternatieven ten noorden en zuiden van de bestaande tunnel bestudeerd.[5]

Een later stadium van onderzoek richtte zich op een volledig nieuwe brug- of tunnelverbinding ten noorden van de Oslofjordtunnel, of een verdubbeling van de Oslofjordtunnel zelf. De koppeling met een spoorverbinding is daarbij losgelaten. De noordelijke route zou ontworpen worden op een motorvei met een maximumsnelheid van 110 km/h over bruggen, of 90 km/h in een dubbelbuizige tunnel. Bij een verdubbeling van de bestaande Oslofjordtunnel is uitgegaan van 80 km/h. De tunnelalternatieven waren tussen 11 en 14 kilometer lang. De brugroute zou uit twee grote bruggen bestaan over de noordkant van het eiland Håøya. Deze route is 7 kilometer korter dan via de bestaande Oslofjordtunnel. De alternatieven betroffen een hangbrug over het oostelijk deel van het Oslofjord, en een vrije uitbouwbrug over het westelijk deel van het Oslofjord, of hangbruggen over beide delen van het Oslofjord, waarbij de westelijke brug dan een tweevoudige hangbrug zou worden (twee hoofdoverspanningen achter elkaar). Op 24 november 2016 heeft Statens Vegvesen aanbevolen het noordelijke brugalternatief aan te leggen.[6]

Verkeersintensiteiten

Dagelijks rijden 12.000 tot 18.000 voertuigen ten oosten van Drammen, dalend naar 9.600 voertuigen bij Sætre en 7.900 voertuigen door de Oslofjordtunnel en 12.000 voertuigen tot de aansluiting met de E6.[7]

Referenties

Flag of Norway.svg Motorveier & riksveier in Noorwegen Flag of Norway.svg

Motorvei: E6E16E18E39RV159RV190RV555Ring 3

Europavei: E6E8E10E12E14E16E18E39E45E69E75E105E134E136

Riksveier: 2345779121313151719212222232425262728293031323334353637384041424344454647484950515253555557606162636465707273747677788081828383848586879192939498111150159162163190420509555706827893