Ruta nacional

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een ruta nacional (RN) is de Spaanstalige aanduiding voor een nationale hoofdweg. De term wordt voornamelijk in Latijns-Amerika gebruikt. Een alternatieve term is carretera nacional. De ruta nacional wordt gebruikt in Argentinië, Bolivia, Chili, Paraguay en Uruguay. De term carretera nacional wordt gebruikt in Spanje en Colombia. Andere Spaanstalige landen gebruiken andere termen, zoals troncals in Venezuela en Ecuador en Carretera Federales in Mexico.

Argentinië

de ontwikkeling van het RN-netwerk.

Per 30 december 2005 had Argentinië 38.312 kilometer rutas nacionales, waarvan 33.235 kilometer geasfalteerd was, 3.577 kilometer semi-verhard (gravel) en 1.500 kilometer onverhard (zand).

Geschiedenis

In 1932 werd het huidige wegnummersysteem gecreëerd, dat het Sistema Troncal de Caminos Nacionales heette. De feitelijke nummering is op 3 september 1935 ingevoerd. De nummering werd in 1943 gedeeltelijk aangepast. In 1990 zijn veel rutas nacionales onder concessie gebracht, waarbij er tol betaald moet worden. Als dat nodig is zijn routes verbreed naar 2x2 rijstroken. Sinds 1945 zijn een aantal RN-wegen van route veranderd, waarbij de oude route is genummerd als een ruta provincial. In sommige gevallen zijn de RN-wegen ingekort, waarbij de overbodig geachte delen zijn overgedragen aan de provincie of de gemeente. Derhalve is de lengte van het netwerk wat geslonken, de laatste grote declassering volgde in 1979, maar in 2006 zijn delen overgedragen aan provincies.

Nummeringssysteem

De rutas nacionales 1 t/m 14 zijn radiale wegen vanuit de hoofdstad Buenos Aires. De nummers 15 t/m 31 zijn oost-westroutes en 32 t/m 40 zijn noord-zuidroutes. De nummerserie 41 t/m 50 is gereserveerd voor mogelijke toekomstige routes. De nummers 51 t/m 300 zijn aanvullende wegen van secundair belang. Er zijn bij de lage nummers primaire en secundaire routes.

Rutas nacionales in Argentinië

RN1RN2RN3RN5RN7RN8RN9RN11RN12RN14RN16RN18RN19RN20RN22RN23RN25RN26RN33RN34RN35RN36RN38RN40


Uitvoering

Route Nacional Argentina example.svg

De meeste rutas nacionales zijn enkelbaans tweestrooks wegen met één rijstrook per richting. De maximumsnelheid op deze wegen is veelal 110 km/h in de vlakke gebieden. Sinds de jaren '90 worden diverse routes opgewaardeerd naar een autovía. Een autovía in Argentinië wijkt af van die in Spanje, namelijk dat ze 2x2 rijstroken tellen, maar niet per se volledig ongelijkvloers zijn. Gezien de zeer lage bevolkingsdichtheid zien de meeste autovías er buiten de dorpen net zo uit als autopistas. Vanaf de jaren '40 zijn in Argentinië autopistas gebouwd, veelal over nieuwe tracé's, maar rond Buenos Aires verlopen een aantal rutas nacionales direct over autopista's. Elders verlopen ze er meestal parallel aan.

Incidenteel zijn rutas nacionales nog onverhard, alhoewel sinds de jaren '80 de meeste routes geasfalteerd zijn, maar in afgelegen gebieden kan men nog onverharde wegen aantreffen. Dit kunnen gravelwegen zijn, veelal in de berggebieden, of zandwegen, veelal in de savanne of landbouwgebieden. De routes die grotere steden met elkaar verbinden zijn in de regel volledig verhard. Van de hoofdroutes heeft alleen de RN40 nog grote stukken gravelverharding.

Bewegwijzering

Het wegnummerschild voor op de wegwijzers wijkt af van de zogenaamde trailblazers die in de berm staan. Op wegwijzers en landkaarten wordt veelal een vereenvoudigde vorm gekozen met enkel een wit schild in de vorm van het officiële schild met enkel het nummer in zwart met een zwart kader. Trailblazers hebben ook de naam van de provincie bovenaan, de afkorting van Republica Argentina (R.A.) en de vlag van Argentinië met daaronder het nummer.

Chili

In Chili wordt het hoofdwegennet gevormd door de rutas nacionales. Deze wegen kunnen een autopista zijn, maar niet alle autopistas zijn rutas nacionales. Het netwerk wordt gevormd door de 'longitudinales', noord-zuidroutes door delen van het land. De langste is de Ruta 5. Oost-westroutes, veelal internationale verbindingen, sluiten daar op aan, zodat er een soort grid ontstaat. De rutas nacionales zijn in het beheer van de 'Dirección de Vialidad'.[1]

Red Vial Nacional

De rutas nacionales zijn onderdeel van het 'Red Vial Nacional' (Nationaal Wegennet). Dit omvatte in 2013 77.451 kilometer weg, waarvan 22% geasfalteerd is. Tussen 1990 en 2010 steeg het aantal kilometers geasfalteerde weg van 10.800 naar 18.100 kilometer.[2]

Classificatie

De rutas nacionales longitudinales verlopen noord-zuid door (delen van) Chili. Ze hebben een ééncijferig oneven nummer, in de praktijk de rutas 1, 5, 7 & 9. De oost-westverbindingen worden zowel een ruta nacional als een ruta nacional genoemd, vanwege de geografie van Chili lopen veel oost-westen naar grote steden of internationale grenzen.

Wegnummering

De rutas 1, 5, 7 en 9 vormen noord-zuidroutes. De oost-westroutes hebben een tweecijferig nummer, dat van noord naar zuid oploopt. Voor internationale verbindingen wordt in schrijftaal wel de aanduiding 'CH' achter het nummer gezet (bijvoorbeeld 11-CH). De nummering loopt op tot maximaal de Ruta 259.

Autopistas en rutas nacionales in Chili

Chile-1.svg Chile-5.svg Chile-7.svg Chile-9.svg Chile-11.svg Chile-12.svg Chile-15.svg Chile-16.svg Chile-21.svg Chile-23.svg Chile-24.svg Chile-25.svg Chile-26.svg Chile-27.svg Chile-28.svg Chile-31.svg Chile-41.svg Chile-43.svg Chile-44.svg Chile-45.svg Chile-57.svg Chile-60.svg Chile-62.svg Chile-66.svg Chile-68.svg Chile-71.svg Chile-73.svg Chile-90.svg


Chile-1.png Autopista Rutas del Desierto

Chile-5.png Autopista del ElquiAutopista del AconcaguaAutopista CentralAutopista del MaipoAutopista Talca-ChillánAutopista del BosqueAutopista de la AraucaníaAutopista de los RíosAutopista de los Lagos

Chile-57.png: Autopista Los LibertadoresChile-60.png: Autopista Los AndesChile-62.png: Autopista Troncal SurChile-68.png: Autopista del PacíficoChile-78.png: Autopista del SolChile-152.png: Autopista del Itata

Santiago: Costanera NorteAutopista NororienteVespucio NorteVespucio OrienteVespucio SurAcceso Sur

Overige Autopista Valles del Biobío


Colombia

De rutas nacionales vormen in Colombia het nationale wegennet. Ze vormen het Red Nacional de Carreteras (netwerk van nationale wegen), in het beheer van het Instituto Nacional de Vías (INVÍAS).[3] De belangrijkste wegen zijn aangeduidt als het Red primaria (primaire netwerk). De rutas nacionales zijn opgedeeld in troncales (noord-zuid) en transversales (oost-west).

De troncales hebben een oneven nummer, waarbij de nummering van west naar oost oploopt. De transversales hebben een even nummer, waarbij de nummering van zuid naar noord oploopt. Buiten het midden van Colombia zijn er nog veel ontbrekende delen van de rutas nacionales, met name langs de westkust en in de Amazonejungle in het zuidoosten. De nummering loopt op van de RN1 t/m RN90. De RN1 en RN3 liggen op twee eilanden in de Caribische Zee, de rest verloopt over het vasteland in Zuid-Amerika.

Sommige rutas nacionales worden autopistas genoemd, dit zijn tolwegen, maar niet noodzakelijkerwijs autosnelwegen, alhoewel de meesten wel 2x2 rijstroken hebben. Ze zijn echter te substandaard om echte autosnelwegen genoemd te worden, met U-turns, erfaansluitingen en rotondes.

Geschiedenis

De wegnummering van de rutas nacionales in Colombia is in 1995 bij wet vastgesteld. Deze wegnummering is in 1999 vervangen door een nieuw systeem. Dit systeem was niet heel anders dan het nummeringssysteem van 1995, maar wel zijn toen tal van routes weer geschrapt. In 2001 is de wegnummering opnieuw aangepast, op kleinere schaal.

Typen rutas nacionales

In Colombia bestaan twee hoofdtypen rutas nacionales, de noord-zuid verlopende troncales, en de oost-west verlopende transversales. Deze routes zijn administratief weer opgedeeld in "tramos" (trajecten) van maximaal 150 kilometer.

Daarnaast bestaan de volgende subtypen;

  • tramos alternos: alternatieve routes met een lengte tussen 20 en 150 kilometer
  • ramales: aftakkingen (spur). Dit zijn vaak oude tracé's van routes die gebypasst zijn.
  • subramales: aftakkingen van aftakkingen
Flag of Colombia.svg Rutas nacionales in Colombia Flag of Colombia.svg

Troncales

RN1RN3RN5RN13RN17RN19RN21RN23RN25RN27RN29RN31RN37RN43RN45N49RN55RN65RN75RN85


Transversales

RN8RN10RN12RN20RN24RN26RN30RN36RN40RN48RN50RN56RN60RN62RN64RN66RN70RN74RN78RN80RN88RN90


Guatemala

In Guatemala bestaan twee landelijke wegnummeringssystemen, de rutas centroamericanas, die de grote steden met de buurlanden verbinden, en de rutas nacionales, die dat netwerk aanvullen. De CA-routes vallen dus niet samen met de RN-routes, waardoor de RN-wegen in Guatemala vaak een secundair karakter hebben. Een aanzienlijk deel van de rutas nacionales in Guatemala zijn daarom onverhard. De wegen zijn in het beheer van Covial.[4]

In 2012 besloeg het nationale wegennet (red vial nacional) 8.696 kilometer, waarvan 6.337 kilometer geasfalteerd was en nog 2.359 kilometer onverhard was.

Geschiedenis

Door de Guatemalteekse burgeroorlog tussen 1960 en 1996 verslechterde de conditie van het wegennet dermate dat het nauwelijks nog in staat was economische activiteit in het land te ondersteunen. In 1994 besloot de regering daarom het wegennet op te waarderen en een nationaal wegennet (red vial nacional) vast te stellen. De ontwikkeling van deze wegen kreeg prioriteit, en daarom is in 1996 het wegenfonds (fondo vial) opgericht. Als uitvoerend agentschap is in 1997 het Unidad Ejecutora de Conservación Vial (COVIAL) opgericht. Het wegennet is daarna langzaam verbeterd, maar is nog onderontwikkeld vergeleken met buurlanden Mexico en El Salvador.

Rutas nacionales in Guatemala

CA1CA2CA8CA9CA10CA11CA12CA13CA14

RN1RN2RN5RN7RN8RN9RN10RN11RN12RN13RN14RN15RN16RN17RN18RN19RN20RN23FTN


Paraguay

In Paraguay zijn 12 rutas nacionales, op veel van deze routes wordt tol geheven. Er zijn geen autosnelwegen in Paraguay, dus de rutas nacionales vormen het belangrijkste wegennet van het land. Sommige rutas nacionales zijn deels onverhard.

Flag of Paraguay.svg Rutas nacionales in Paraguay Flag of Paraguay.svg

RN1RN2RN3RN4RN5RN6RN7RN8RN9RN10RN11RN12


Uruguay

Het netwerk van rutas nacionales in Uruguay beslaat 8.696 kilometer, waarvan zo'n 3.500 kilometer verhard is met beton of asfalt. Rondom Montevideo ligt ongeveer 300 kilometer betonweg, elders gaat het vaak om geasfalteerde wegen. Nog eens 4.200 kilometer rutas nacionales heeft een semi-asfaltverharding of is een gravelweg. Circa 1.000 kilometer is een zandweg.[5]

De rutas nacionales worden opgedeeld in drie wegklassen;

  • corredores internacionales: de verbindingen naar Argentinië en Brazilië
  • red primaria: het hoofdwegennet
  • red secundaria y terciaria: de secundaire hoofdwegen

Lagere wegnummers zijn vaak de belangrijkste wegen, maar enkele lage wegnummers behoren tot het secundaire wegennet. Zo is bijvoorbeeld de RN4 deels onverhard.

Flag of Uruguay.svg Rutas nacionales in Uruguay Flag of Uruguay.svg

RN1RN2RN3RN4RN5RN6RN7RN8RN9RN10RN11RN12RN13RN14RN15RN16RN17RN18RN19

Ruta Interbalnearia


Referenties