São Paulo

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken

niet te verwarren met de staat São Paulo.

Satellietfoto van São Paulo.

São Paulo is de grootste stad van Brazilië. De stad telt 11,9 miljoen inwoners en 20,3 miljoen in het stedelijk gebied, wat de agglomeratie São Paulo tot de op zes na grootste van de wereld maakt. De stad is de grootste op het zuidelijk halfrond.

Inleiding

De stad ligt in het zuidoosten van de staat São Paulo, ongeveer 50 kilometer landinwaarts op 800 meter hoogte. De stad is dichtbebouwd met talloze wolkenkrabbers, maar ook vele sloppenwijken. De stad is multicultureel met bijvoorbeeld 6 miljoen Italianen, 3 miljoen Portugezen, 3 miljoen Afrikanen, 1 miljoen Arabieren en 400.000 Duitsers. De stad groeide bijzonder snel tussen de jaren 50 en jaren 90, maar de groei is afgevlakt omdat er geen ruimte is om verder te groeien. De nieuwe groei vindt vooral in de voorsteden plaats, die vaak honderdduizenden inwoners tellen. De stedelijke economie is de 19e grootste ter wereld, maar er zijn veel tegenstellingen tussen arm en rijk. Als de stad een land zou zijn, zou São Paulo de 47e grootste economie ter wereld zijn.

Wegennet

In de stad zijn 8.150.000 voertuigen geregistreerd. De stad heeft een redelijk snelwegennet, vooral bestaande uit radiale snelwegen en een ringweg in aanbouw. Daarnaast is er een bypass van het centrum en een halve ring om het centrum. Snelwegen zijn breed, vaak 2x4 rijstroken, maar er zijn ook snelwegen met 12 rijstroken. Vanuit de stad stralen 10 snelwegen uit, met de klok mee de SP-010 naar Belo Horizonte, de SP-060 en SP-070 naar Rio de Janeiro, de SP-150 en SP-160 naar Santos aan de kust, de SP-230 naar Curitiba, de SP-270 en SP-280 naar het westen en de SP-330 en SP-348 naar Campinas.

Direct rondom het centrum komen een aantal nummerloze, ongelijkvloerse boulevards samen die het uiterlijk van een parkway hebben, met name de 10-strooks Avenida Vinte e Três de Maio (Avenue 23 mei). De Ligação Leste-Oeste is een zes tot achtstrooks expressway langs de zuidkant van het centrum. Aan de noordzijde van het centrum loopt de SP-015 die 20 rijstroken telt en de rivier de Tietê in de middenberm heeft liggen. Alle radiale snelwegen naar het westen, noorden en oosten komen op deze belangrijke snelweg uit. De SP-019 is een snelweg naar de luchthaven in het noordoosten van de stad. De SP-021 is een ringweg van 175 kilometer in aanbouw rond de stad. 32 kilometer is hiervan gerealiseerd aan de westzijde van de stad.

De meeste snelwegen hebben een naam, en staan vaak beter bekend onder hun naam, dan onder het nummer.

Het onderliggend wegennet van de stad is in een rommelig en chaotisch stratenpatroon gebouwd, met brede boulevards van zes tot acht rijstroken breed. Door het enorme aantal kruisingen is rijden op deze wegen tijdrovend voor lange afstanden. Op sommige plekken zijn ongelijkvloerse kruisingen gerealiseerd. Er is ook een korte snelweg van de SP-160 naar het Congonhas-São Paulo Airport, één van de drie burgerluchthavens van de stad. Een opvallend item zijn de helikopters, de stad heeft de grootste helikoptervloot ter wereld, die door de rijksten worden gebruikt om mee naar het werk te gaan. 70.000 vluchten vinden jaarlijks plaats in het centrum.

Lijst van autosnelwegen in São Paulo

Sao Paulo map.png
# Naam opmerkingen
SP-010.svg Rodovia Fernão Dias verbinding São Paulo - Belo Horizonte
SP-015.svg Marginal Tietê, Marginal Pinheiros ringweg rond het centrum, 20 rijstroken
SP-019.svg Rodovia Helio Smidt verbinding naar de luchthaven São Paulo-Guarulhos
SP-021.svg Rodoanel Mário Covas grote ringweg rond São Paulo
SP-041.svg Interligação Planalto verbinding SP-150 / SP-160 ten zuiden van São Paulo
SP-060.svg Rodovia Presidente Dutra voornaamste verbinding van São Paulo naar Rio de Janeiro
SP-070.svg Rodovia Ayrton Senna parallelle snelweg aan de Presidente Dutra naar het oosten
SP-088.svg Rodovia Pedro Eroles verbinding in de oostelijke voorsteden bij Mogi das Cruzes
SP-150.svg Rodovia Anchieta verbinding São Paulo - Santos (oude route)
SP-160.svg Rodovia dos Imigrantes verbinding São Paulo - Santos (nieuwe route)
SP-230.svg Rodovia Régis Bittencourt verbinding São Paulo - Curitiba
SP-270.svg Rodovia Raposo Tavares oost-westroute in het westen van São Paulo
SP-280.svg Rodovia Castelo Branco verbinding São Paulo - Santa Cruz do Rio Pardo
SP-330.svg Rodovia Anhanguera verbinding São Paulo - Campinas
SP-348.svg Rodovia dos Bandeirantes verbinding São Paulo - Campinas

Geschiedenis

Voorgeschiedenis

In de jaren '30 overschreed São Paulo de grens van 1 miljoen inwoners. São Paulo wijkt af van sommige andere grote Braziliaanse steden, omdat er geen duidelijk stadsplan is ontwikkeld, zoals in Brasília, Belo Horizonte en Goiânia. De ontwikkeling van het wegennet volgde de uitbreiding van de stad, maar kon dit niet bijhouden. In de jaren '20 van de 20e eeuw is wel een plan van grote boulevards ontwikkeld, maar een dergelijk plan was er niet voor autosnelwegen, zodat met name het centrum van São Paulo slecht ontsloten is, veelal door boulevards die soms deels ongelijkvloers zijn. De autosnelwegen zijn voornamelijk in de nieuwere delen van São Paulo aangelegd.

Eerste snelwegen

De SP-015 Marginal Pinheiros.

Bijzonder was de aanleg van de Rodovia Anchieta (SP-150) tussen São Paulo en de havenstad Santos. De snelweg ging in 1939 in aanleg, maar werd in 1947 alleen met één rijbaan geopend. In 1953 volgde de tweede rijbaan. De snelweg werd destijds als een technisch wonder beschouwd, vanwege het grote hoogteverschil in het kustgebergte Serra do Mar. In 1953 opende ook de Rodovia Anhanguera (SP-330), de snelweg van São Paulo naar Campinas.

Eén van de eerste snelwegen in São Paulo was de aanleg van de Rodovia Presidente Dutra (SP-060) die naar Rio de Janeiro loopt. In 1951 opende hiervan het eerste deel. In de jaren '60 werd de gehele route tussen São Paulo en Rio de Janeiro omgebouwd tot snelweg, wat in 1967 voltooid was. Dit was de eerste interstedelijke snelweg van Zuid-Amerika.

In 1961 opende de Rodovia Régis Bittencourt (SP-230) die São Paulo met Curitiba verbindt. In 1968 opende de Rodovia Castelo Branco (SP-280) vanaf São Paulo naar het westen. Hiermee had São Paulo al voor 1970 snelwegverbindingen naar de meeste andere steden.

Uitbreiding snelwegennet

Vanaf de jaren '70 nam de congestie in São Paulo enorm toe door de explosieve bevolkingsgroei. Vanaf dit moment werd gewerkt aan het verbreden van bestaande snelwegen, en het aanleggen van parallelle snelwegen. In deze tijd is de Marginal Tietê (SP-015) voltooid als ringweg van São Paulo. Deze loopt vrij ver van het centrum af, maar ook niet ruim om de stad, grote delen van het stedelijk gebied liggen buiten de Marginal Tietê. De eerste parallelle verbinding was de Rodovia dos Imigrantes (SP-160) tussen São Paulo en Santos die parallel aan de Rodovia Anchieta (SP-150) loopt. Deze is moderner, met grote viaducten om het forse hoogteverschil in het Serra do Mar te overwinnen. Deze snelweg opende 1976 voor het verkeer. In 1978 opende de Rodovia dos Bandeirantes (SP-348), de tweede snelweg van São Paulo naar Campinas. In de jaren '80 werd ook de Rodovia Ayrton Senna (SP-070) ontwikkeld als tweede snelweg richting Rio de Janeiro.

Ringwegen

De Marginal Tietê in São Paulo.

São Paulo is een belangrijk industrieel centrum en een groot deel van de export van het achterland verloopt via São Paulo naar de havens van Santos. Tevens gaat een groot deel van het vrachtverkeer dat de grote steden langs de Braziliaanse kust aandoet via São Paulo, waardoor São Paulo een groot knelpunt is voor vrachtverkeer. Dit kwam allemaal op de Marginal Tietê (SP-015) uit, lange tijd de enige snelweg die alle snelwegen van de regio met elkaar verbindt. De snelweg had grotendeels een parallelstructuur met 12 tot 14 rijstroken. Dit was echter onvoldoende, met meer dan 350.000 voertuigen per dag is het één van de drukste snelwegen ter wereld. Daarom is de Marginal Tietê uitgebreid met een extra parallelbaan in beide richtingen, zodat er 6 rijbanen met veelal 20 rijstroken zijn. De Marginal Tietê is hiermee één van de breedste snelwegen ter wereld.

Alleen de aanleg van de zeer brede Marginal Tietê als ringweg van São Paulo was niet voldoende, er was ook een ringweg verder buiten de stad noodzakelijk die twee functies had, het verdelen van doorgaand verkeer rond in plaats van door São Paulo, en het verbinden van de grote voorsteden rond São Paulo. Dit werd de Rodoanel Mário Covas (SP-021), waar eind jaren '90 aan begonnen werd. In 2002 opende het westelijk deel van de ringweg en in 2010 een groot deel van de zuidring, gevolgd door de oostring in 2014-2015. De noordring is nog in aanleg.

Congestie

In São Paulo komt enorme congestie voor. Files staan er vaak de hele dag op de drukke straten en de snelwegen zijn ook niet altijd filevrij. De stad telt meer auto's dan heel Nederland en de stad is snel gegroeid zonder goede ruimtelijke planning, waardoor het wegennet niet optimaal is gebouwd. Het openbaar vervoer is vaak erg druk en ook in de lucht is het chaotisch met helikopters. De wegenkwaliteit is met name in de arme suburbs slecht.

Alhoewel de congestie als chronisch bestempeld kan worden is São Paulo niet de meest filegevoelige stad van Brazilië of Zuid-Amerika. In de TomTom Traffic Index stond São Paulo 7e van alle grote steden in Zuid-Amerika en 71e van alle grote steden in de wereld.[1] De congestie is tussen 2012 en 2016 substantieel verminderd, van gemiddeld 46% vertraging in 2013 naar gemiddeld 30% vertraging in 2016.

Knelpunten

Een typisch fenomeen in de regio São Paulo is weekendverkeer naar de kust. Op vrijdagen en op de avond voor feestdagen en vakanties is er sprake van een massale uittocht van São Paulo naar de stranden van Santos en Praia Grande, dat zondagavond terugkeert naar São Paulo. In 1953 en 1976 openden twee snelwegen tussen São Paulo en Santos, maar dit is niet voldoende voor het piekaanbod. Daarom kunnen de Rodovia Anchieta (SP-150) en Rodovia dos Imigrantes (SP-160) met contraflow ingezet worden, zodat maximaal 3 van de 4 rijbanen in de piekrichting beschikbaar zijn.

Een ander probleem in São Paulo is de overvloedige neerslag tijdens wolkbreuken. De waterafvoer van de stad is onvoldoende zodat tijdens hevige regenval veel wegen onder water lopen, ook autosnelwegen.

Verkeersreductieplan

In 1997 is een verkeersreductieplan wat Operação Horário de Pico heet ingevoerd, met als doel de hoeveelheid verkeer in en rond het centrum van São Paulo te reduceren. In het gebied dat het 'centro expandido' heet mogen voertuigen met een bepaald nummer aan het einde van de kentekenplaat niet rijden op bepaalde werkdagen. Op elke werkdag worden twee cijfers verboden, zodat het verkeer met 20% gereduceerd wordt. Dit geldt echter niet in het weekend. Ook zijn elektrische auto's vrijgesteld.

Het effect op de luchtkwaliteit is met name een punt van discussie, omdat veel inwoners een tweede, oudere auto aanschaffen om het rijverbod te omzeilen.

Op de Elevado Presidente Costa e Silva zijn 's nachts en 's avonds laat geen voertuigen toegestaan om de geluidsoverlast te reduceren. Tevens is het viaduct op zondag afgesloten voor al het verkeer.

Referenties

  1. TomTom Traffic Index 2016
Snelwegen in de Braziliaanse staat São Paulo

SP-010SP-015SP-019SP-021SP-041SP-055SP-059SP-060SP-065SP-070SP-075SP-083SP-088SP-091SP-099SP-101SP-127SP-147SP-150SP-160SP-162SP-209SP-225SP-230SP-255SP-270SP-280SP-294SP-300SP-304SP-310SP-321SP-326SP-327SP-330SP-332SP-333SP-334SP-340SP-342SP-344SP-345SP-348SP-360SP-425