Seelisbergtunnel

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Seelisbergtunnel
A2 CH.svg
A2 Seelisbergtunnel.jpg
Kruist Seelisberg
Lengte 9.292 meter
Openstelling 12-12-1980
Intensiteit 21.800 mvt/dag
Locatie kaart

De Seelisbergtunnel is een verkeerstunnel in Zwitserland, gelegen in de A2 ter hoogte van Seelisberg. Het is de langste tweebuizige wegtunnel van Zwitserland met een lengte van 9,3 kilometer.

Kenmerken

De Seelisbergtunnel is een 9.292 meter lange dubbelbuizige tunnel met 2 rijstroken per richting, gelegen bij het dorp Seelisberg op de grens van de kantons Nidwalden en Uri. De tunnel voert door een bergrug die het Vierwaldstättersee inloopt en snijdt een deel van de oeverroute die de A2 langs het meer volgt af. Het noordportaal ligt bij Beckenried en Emmetten, het zuidportaal niet ver van Altdorf. Het noordelijke tunnelportaal ligt op 450 meter hoogte, het zuidelijke tunnelportaal op zo'n 480 meter boven zeeniveau, beiden vlak naast het meer. De tunnel verloopt in een lange en flauwe bocht, de A2 verandert hier van oostelijke naar zuidelijke richting. De Verzweigung Altdorf is de dichtstbijzijnde aansluiting aan de zuidzijde.

De tunnel heeft twee luchtschachten, namelijk Hattig bij Emmetten en Huttegg bij Bauen. De schacht Huttegg is gebruikt voor de bouw van de tunnel.[1] De tunnelbuizen liggen gemiddeld op 25 meter afstand van elkaar, maar in het midden wijkt dit naar 60 meter. Opvallend is dat de verharding uit betonplaten bestaat. De doorrijhoogte is 4,5 meter. De maximumsnelheid in de tunnel bedraagt 100 km/h. In de tunnel is 4G internet beschikbaar.

Geschiedenis

Voor de bouw van de Seelisbergtunnel was er geen doorgaande wegverbinding langs de zuidwestkant van het Vierwaldstättersee, ook wel de linkeroever genoemd. Verkeer moest omrijden via de in 1865 opengestelde Axenstrasse, de eerste wegverbinding ten zuiden van het meer was de Sustenpass en die is niet het hele jaar open. In 1892 werd een spoorweg van Alpnachstadt naar Altdorf goedgekeurd, maar deze werd nooit aangelegd. Plannen voor een wegverbinding over de linkeroever van de Vierwaldstättersee werden voor het eerst in 1922 publiekelijk bediscussieerd. In die tijd werden plannen gemaakt voor een 4450 meter lange tunnel Härggis met een viaduct bij het dorp Bauen.[2]

De bouw van de Seelisbergtunnel was opgenomen in het plan voor de Zwitserse Nationalstrassen van 1960. Oorspronkelijk was dit voorzien als een tweestrooks weg, maar de plannen werden in 1964 uitgebreid naar een Autobahn met 2x2 rijstroken. De bouw kreeg een stuk minder aandacht dan de zuidelijker gelegen Gotthardtunnel, maar heeft bij elkaar meer kilometers tunnelbuis. De Seelisbergtunnel is gelijktijdig met de Gotthardtunnel aangelegd maar de bouwduur was iets korter.

In 1969 werd het tracé van de tunnel vastgelegd, in plaats van de korte tunnel die voor de Tweede Wereldoorlog gepland was, werd ditmaal gekozen voor een ruim twee keer zo lange tunnel op Autobahnprofiel. In september 1971 begon de bouw van de tunnel vanuit drie kanten. Vanaf het noorden werden beide buizen 4300 meter uitgeboord, vanaf het zuiden 2900 meter en vanaf een luchtschacht bij Huttegg boven het dorp Bauen 2000 meter. Gelijktijdig met de bouw van de tunnel werd aan de noordzijde ook het 3150 meter lange Lehnenviadukt Beckenried aangelegd, waarbij de A2 op een viaduct verloopt. De tunnel werd na 9 jaar bouwtijd op 12 december 1980 opengesteld voor het verkeer.[3][4]

Op het moment van de opening was de Seelisbergtunnel de langste dubbelbuizige wegtunnel ter wereld. Binnen Zwitserland is het nog steeds de langste dubbelbuizige tunnel. Tussen 2013 en 2016 is de Seelisbergtunnel gerenoveerd. Het wegdek is vervangen en de tunneltechnische installaties zijn gemoderniseerd, waaronder de afzuiginstallaties.

Verkeersintensiteiten

In 2002 reden dagelijks 19.100 voertuigen door de Seelisbergtunnel. Dit aantal is in de loop der jaren amper gestegen, in 2013 reden dagelijks 21.800 voertuigen door de Seelisbergtunnel. Het aandeel vrachtverkeer bedraagt circa 10%, behoorlijk laag voor een internationale verbinding.[5]

Files

Anders dan voor de Gotthardtunnel komen voor de Seelisbergtunnel vrijwel nooit files voor, ook niet op zwarte zaterdagen.

Referenties