South Australia

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of South Australia.png
South Australia.png
Hoofdstad Adelaide
Grootste stad Adelaide
Oppervlakte 1.043.514 km²
Inwonertal 1.721.000
Lengte snelwegennet 141 km[1]
Eerste snelweg 1967[2]
Afkorting SA

South Australia is een staat in Australië. De staat omvat het centrale zuidelijke deel van het Australische continent en telt 1,7 miljoen inwoners. De staat is circa 26 keer zo groot als Nederland. De hoofdstad en grootste stad is Adelaide.

Inleiding

South Australia omvat een vierkant gebied in het zuiden van Australië, en grenst in het westen aan Western Australia, in het noorden aan het Northern Territory, in het noordoosten aan Queensland, in het oosten aan New South Wales en in het zuidoosten aan Victoria. De hoofdstad Adelaide is in het zuiden van de staat gelegen en domineert in alle opzichten, van de 1,7 miljoen inwoners van South Australia wonen er 1,3 miljoen in Adelaide. De tweede stad is Mount Gambier met 23.000 inwoners. De volgende grootste steden tellen tussen 10.000 en 15.000 inwoners. De zuidkust van de staat grenst aan de Zuidelijke Oceaan, in het westen gevormd door de Great Australian Bight, in het oosten door diverse baaien, zoals de Spencer Gulf, en Gulf St. Vincent. Kangaroo Island is het belangrijkste eiland. De zuidkust kent tevens enkele belangrijke schiereilanden, zoals het Eyre, Yorke en Flerieu Peninsula.

In het zuiden van de staat stroomt de Murray River, de enige rivier van enige omvang. In dit gebied is geïrrigeerde landbouw mogelijk. De Barossa Valley in de buurt van Adelaide staat bekend om haar wijnbouw. In het zuidoosten is tevens algemene veehouderij, voornamelijk schapen, en landbouw als graan mogelijk. Voor veel andere vormen van landbouw is het gebied te droog. Het binnenland en westen van de staat zijn extreem droog en bestaan uit woestijn. Naar het westen ligt de Nullarbor Plain, een boomloze vlakte. In het midden liggen enkele zoutmeren, zoals het Lake Gardiner, Lake Torrens en Lake Frome. Het binnenland is de klassieke outback, met desolate vlaktes, vaak met het kenmerkende rode zand. De Flinders Ranges is het grootste gebergte, gelegen in het midden van de staat. Mount Woodroffe is het hoogste punt, gelegen in het noorden van de staat, met 1.435 meter boven zeeniveau.

South Australia werd voor zover bekend als eerste door Nederlanders gespot, maar is niet bezocht in 1627. In 1802 werd de kustlijn voor het eerst in kaart gebracht door Matthew Flinders. In 1788 werd het gebied voor het Britse rijk geclaimd als onderdeel van New South Wales. Pas vanaf circa 1830 begon men de kuststreek te bevolken. In 1834 werd South Australia een aparte provincie, die in 1901 een onderdeel van Australië werd. De groei van de staat werd vaak beperkt door droogtes. De bevolking concentreert zich voornamelijk in de kuststrook en het directe binnenland, waar landbouw mogelijk is.

Wegennet

Een fictief afstandenbord laat de enorme afstanden zien tussen weinigzeggende plaatsjes langs de Eyre Highway.

South Australia is de sterkst verwoestijnde staat van Australië. Dat vertaalt zich in een bijzonder dun wegennet, zelfs naar Australische maatstaven. De meeste wegen liggen in het zuidoosten van de staat, waar de bevolking is geconcentreerd. In de woestijnen zijn de doorgaande wegen naar andere landsdelen de enige verharde wegen. Naar het noorden loopt de Stuart Highway, naar het westen de Eyre Highway. De verkeersintensiteiten zijn op deze wegen extreem laag, met gemiddeld slechts een paar honderd voertuigen per etmaal. Er liggen hier vrijwel geen plaatsen aan de weg. Op de 1200 kilometer Eyre Highway tussen Ceduna en Norseman liggen geen plaatsen met meer dan 100 inwoners. Langs de Stuart Highway liggen wel enkele mijnbouwdorpjes. Tankstations liggen veelal niet meer dan 200 kilometer uit elkaar.

Het wegennet is aanzienlijk dichter in de kuststreek vanaf Port Augusta via Adelaide tot aan de grens met Victoria. Hier lopen belangrijke doorgaande wegen zoals de Princes Highway. De primaire transitroutes zijn de Barrier Highway naar Broken Hill, de Sturt Highway naar Sydney en de Dukes Highway naar Melbourne. Daarnaast zijn ook nog de Mallee Highway, Main North Road en de Riddoch Highway van belang in het zuidoosten van South Australia. Over het Eyre Peninsula lopen de Flinders Highway en de Lincoln Highway.

De South Eastern Freeway bij Mount Barker.

In het noorden en westen van South Australia is het reizen buiten de Eyre Highway en Stuart Highway vaak moeizaam. Het zijn de enige verharde wegen in een gebied met een oppervlakte van 20 keer Nederland. Er zijn wel enkele verharde zijwegen, die meestal snel in onverharde wegen overgaan. Deze zijwegen zijn niet per definitie slecht begaanbaar, sommige zijn met reguliere personenauto's goed te berijden. Tankstations liggen hier ver uit elkaar, en het meenemen van extra brandstof, water en essentiële onderdelen is zeer aan te raden. Tussen Coober Pedy en Woomera ligt het Woomera Prohibited Area, een testterrein van het Australische leger, waar voorheen kernproeven door het Verenigd Koninkrijk zijn uitgevoerd. Hier is het niet toegestaan om van de Stuart Highway af te wijken. Verder noordelijk lopen veel onverharde tracks door land dat is toegekend aan aboriginals. Ook hier is het reizen alleen met een speciale vergunning toegestaan. Op dit soort wegen rijdt vrijwel geen verkeer, gemiddeld vaak slechts 10 tot 50 voertuigen per etmaal. Er lopen geen verharde wegen naar Queensland, maar wel drie onverharde wegen, waarvan de Birdsville Track en de Cordillo Downs Road de belangrijkste zijn. Ook de Strzelecki Track is van belang. In het noordwesten van South Australia, door de Great Victoria Desert, zijn in het geheel geen doorgaande tracks.

South Australia kent weinig autosnelwegen. Er bestaan enkele korte snelwegen rond Adelaide, waarbij de South Eastern Freeway de enige is die buiten de agglomeratie loopt, tot aan Murray Bridge over ruim 60 kilometer. De Princes Highway is tussen Adelaide en Port Augusta deels een dual carriageway. Voor een groot stedelijk gebied als Adelaide is het wegennet bijzonder onderontwikkeld. De hoogste intensiteit in South Australia wordt gehaald op de Main South Road in Adelaide met 64.500 voertuigen per etmaal.

Wegnummering

South Australia is inmiddels volledig over op de alphanummerieke wegnummering, met M-, A-, B-, en C-wegen. M staat daarbij voor autosnelweg, A zijn de belangrijkste doorgaande routes, B routes met regionaal belang, terwijl C doorgaans niet meer is dan een onverharde weg.

De hoogte van het nummer zegt weinig over de belangrijkheid van de weg, omdat wegen die deel uitmaakten van de oude Australische nationale nummering hun nummer hebben behouden, zij het nu voorafgegaan door een prefix. In South Australia liepen wat dat betreft de nummers 1, 8, 12, 20, 32 en 87. De "gaten" tussen deze nummers zijn opgevuld met routes met vaak maar regionaal belang. De Stuart Highway draagt daarom het nummer A87, maar heeft een nationale ontsluitingsfunctie; het lage nummer A7 is weinig meer is dan een stadsroute binnen Adelaide.

Maximumsnelheid

Buiten de bebouwde kom is tot 110 km/uur toegestaan.

South Australia highways.png

Referenties

  1. stand 01-01-2016
  2. South Eastern Freeway
Hoofdwegen en autosnelwegen in South Australia

Autosnelwegen: Adelaide-Crafers HighwayGawler BypassMax Fatchen ExpresswayNorth-South CorridorNorth-South MotorwayPort River ExpresswaySouth Eastern FreewaySouthern Expressway

Hoofdwegen: Barrier HighwayDukes HighwayEyre HighwayFlinders HighwayLincoln HighwayMain North RoadMallee HighwayPrinces HighwayRiddoch HighwayStuart HighwaySturt Highway

Flag of Australia.svg Staten en territoria van Australië Flag of Australia.svg

ACTNew South WalesNorthern TerritoryQueenslandSouth AustraliaTasmaniaVictoriaWestern Australia