South Dakota

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of South Dakota.png
South Dakota.png
Hoofdstad Pierre
Grootste stad Sioux Falls
Oppervlakte 199.905 km²
Inwonertal 882.000
Lengte snelwegennet 1.091 km
Eerste snelweg 1958
Afkorting SD

South Dakota is een staat in het noorden van de Verenigde Staten. De staat telt 882.000 inwoners (2018) en de hoofdstad is Pierre. De grootste stad is Sioux Falls.

Inleiding

Geografie

I-90 op de Great Plains ter hoogte van Pierre.

South Dakota ligt in het noorden van de Verenigde Staten, op de Great Plains. De staat grenst kloksgewijs aan North Dakota, Minnesota, Iowa, Nebraska, Wyoming en Montana. De staat meet maximaal 610 kilometer van west naar oost en 380 kilometer van noord naar zuid. South Dakota is dus een grote staat en is dunbevolkt. De Missouri River vormt eerst de zuidgrens en stroomt daarna door het midden van de staat en is ingedamd met enkele grote stuwmeren, waaronder het grote Lake Oahe. De Missouri River is de culturele scheidslijn in South Dakota, met voornamelijk ranches en indianenreservaten ten westen van de rivier en een meer ontwikkeld platteland ten oosten van de rivier.

South Dakota is overwegend een vlakke staat, behalve het zuidwesten van de staat. Hier zijn de Black Hills gelegen, waarvan de 2.208 meter hoge Harney Peak het hoogste punt van de staat is. Nabij de Black Hills zijn ook twee nationale parken gelegen, het Wind Cave National Park en het Badlands National Park. De Badlands is een geërodeerd landschap met kleine maar abrupte hoogteverschillen. Naast de Missouri River zijn er geen andere grote rivieren.

De staat heeft een semi-droog landklimaat, waarbij de neerslag naar het oosten geleidelijk toeneemt. South Dakota heeft warme zomers en koude winters. De gemiddelde maximumtemperatuur in de hoofdstad Pierre bedraagt -1°C in de winter en 32°C in de zomer. De grootste weerextremen zijn blizzards in de winter en tornado's in het voorjaar.

Economie

De economie van South Dakota is gebaseerd op landbouw en maakindustrie. Grote delen van South Dakota zijn geschikt voor landbouw, alhoewel het westen droger is en vooral geschikt is voor ranching. De steden Sioux Falls en Rapid City zijn verantwoordelijk voor een aanzienlijk deel van het BNP van de staat. De indianenreservaten in het westen zijn echter onderontwikkeld en behoren tot de armste gebieden van de Verenigde Staten. Eén van de grootste werkgevers in de staat is defensie, met name vanwege de aanwezigheid van Ellsworth Air Force Base bij Rapid City.

Demografie

stad inwonertal
Sioux Falls 177.000
Rapid City 74.000
Aberdeen 28.000
Brookings 24.000
Watertown 22.000

Het inwonertal van South Dakota groeide snel in de tweede helft van de 19e eeuw, van 5.000 inwoners in 1860 tot 400.000 inwoners in 1900 en 635.000 inwoners in 1920. De bevolkingsgroei is sindsdien veel gematigder, er hebben zich geen grote steden ontwikkeld en de staat kende in de jaren '30 en '60 ook een krimp. Sinds de jaren '90 is de bevolkingsgroei weer iets sterker. South Dakota is een blanke staat, de voornaamste minderheid zijn Native Americans die hoofdzakelijk ten westen van de Missouri River wonen. Sioux Falls en Rapid City zijn de enige grotere steden van de staat. Het uiterste westen kent wel een concentratie van kleinere steden, naast Rapid City ook Sturgis, Spearfish en Belle Fourche, zodat dit gebied wat dichter bevolkt is dan ten oosten van Rapid City. In het oosten liggen enkele kleinere steden.

Geschiedenis

De eerste Europeanen in het gebied waren Fransen in de 18e eeuw. Het gebied werd geclaimd door Frankrijk, alhoewel de daadwerkelijke Franse invloed beperkt was, het gebied had naast Indianen lange tijd geen Europeaanse bevolking. Het gebied is in 1803 van Frankrijk aangekocht als onderdeel van de Louisiana Purchase door de Verenigde Staten. Pas midden 19e eeuw begon de bevolking van het gebied te groeien. In 1856 en 1859 werden de steden Sioux Falls en Yankton gesticht. In 1861 werd het Dakota Territory georganiseerd, en omvatte ten oosten van de Missouri River het westen van het voormalige Minnesota Territory, en liep westwaarts door tot de Rocky Mountains wat nu de grens tussen Idaho en Montana is. In 1868 werd het territorium verkleind tot de huidige Dakota's, die in 1889 tegelijk de staten North Dakota en South Dakota werden. De jaren '30 was het toneel van de Dust Bowl en het inwonertal van South Dakota kromp voor het eerst. In de jaren '40 zijn vier grote stuwdammen in de Missouri River in South Dakota aangelegd. Sindsdien krimpt het platteland, maar groeien de steden.

Wegennet

Het Interstate Highway-netwerk van South Dakota.

Door de lage bevolkingsdichtheid is het wegennet niet erg uitgebreid. Er is met name een contrast tussen het oosten en westen van South Dakota, waarbij de Missouri River de scheidslijn vormt. Ten westen van de Missouri River is het wegennet veel dunner, en zijn veel secundaire wegen onverhard. In het oosten is een dichter wegennet vanwege de intensieve landbouw. De Missouri River en zijn stuwmeren zijn een obstakel voor oost-westverkeer, het aantal oeververbindingen is relatief beperkt, met name in de noordelijke helft van de staat.

Wegbeheer

De wegbeheerder van de staat is het South Dakota Department of Transportation, afgekort SDDOT.[1] South Dakota heeft 132.657 kilometer weg, maar de staat heeft een relatief gedecentraliseerd wegbeheer, het SDDOT is verantwoordelijk voor de 12.598 kilometer state highways, waaronder ook de Interstate Highways en US Highways vallen.

SDDOT heeft zijn oorsprong in de State Highway Commission die in 1913 werd opgericht. In 1917 ging dit op in het grotere South Dakota Highway Department. In 1973 ging dit op in het grotere South Dakota Department of Transportation.

Het Bureau of Indian Affairs (BIA) beheert ook wegen in Indianenreservaten in het westen van de staat. Deze zijn apart genummerd.

Interstate Highways

Een klein aantal Interstate Highways doorkruist South Dakota. De Interstate 29 vormt een noord-zuidroute door het oosten van de staat, vanaf North Sioux City via Sioux Falls richting Fargo en Canada. De Interstate 90 vormt een lange oost-westroute door het zuiden van de staat en verwerkt het meeste toeristenverkeer naar de nationale parken en Black Hills in het zuidwesten van de staat. De Interstate 190 is een spur van I-90 in Rapid City en Interstate 229 vormt een bypass van Sioux Falls.

US Highways

Een aantal US Highways doorkruist South Dakota. Anders dan in North Dakota, oostelijker staten en Nebraska zijn er in South Dakota nauwelijks US Highways die als 2x2 divided highway zijn uitgevoerd. De enige langere 2x2-weg is de US 12 tussen Aberdeen en I-29 over zo'n 120 kilometer. Elders zijn het niet meer dan korte invalswegen die met 2x2 rijstroken zijn uitgerust. De US 12 vormt tevens de belangrijkste oost-westroute door het noorden van de staat, terwijl de US 14 en US 18 dat in het midden en zuiden van de staat doen. De US 83 vormt de noord-zuidroute in het midden van de staat, en is de voornaamste verbinding naar de hoofdstad Pierre en is tussen I-90 en Pierre over zo'n 50 kilometer met 2x2 rijstroken uitgerust. De US 281 vormt een noord-zuidroute door de oostelijke helft van de staat en loopt via Aberdeen. De US 85 vormt een noord-zuidroute in het uiterste westen van de staat en is een belangrijke route naar de olievelden in North Dakota.

Interstates en US Highways in de staat South Dakota

I-29.svgI-90.svgI-190.svgI-229.svg

US 12.svgUS 14.svgUS 16.svgUS 18.svgUS 81.svgUS 83.svgUS 85.svgUS 183.svgUS 212.svgUS 281.svgUS 385.svg


2x2 routes

  • US 12 Summit - Aberdeen 121 km
  • US 83 Vivian - Pierre 51 km
  • US 281 Aberdeen - Mellette 34 km
  • SR-37 Mitchell - Huron 85 km
  • SR-50 Vermillion - Yankton 56 km
  • SR-79 Rapid City - Buffalo Gap 82 km

State Highways

Een netwerk van state highways vormt het secundaire wegennet. Dit is in het oosten van de staat dichter dan in het westen van de staat, waar veel secundaire wegen onverhard zijn. Even nummers lopen oost-west en oneven nummers lopen noord-zuid, voor wat betreft de één- en tweecijferige nummers. De driecijferige nummers zijn meer willekeurig toegekend. De nummering loopt van 10 t/m 473, met twee aparte nummers, 1804 en 1806. Veel nummers worden overgeslagen. Geen enkele state highway is een freeway, wel zijn een aantal state highways als een 2x2 divided highway uitgevoerd, meest prominent SD 37, SD 50 en SD 79.

Tolwegen

In South Dakota zijn geen tolwegen, deze zijn er ook nooit geweest.

Geschiedenis

Zoals veel staten op de High Plains had South Dakota tot de jaren '20 nauwelijks verharde wegen. In 1913 werd de State Highway Commission opgericht om in kaart te brengen welke wegen verbeterd moesten worden. Dit ging in 1917 op in het State Highway Department, een ministerie van South Dakota. Na de Federal Aid Road Act van 1916 kwam er federaal geld voor de ontwikkeling van het wegennet beschikbaar. In 1919 werd de eerste federale financiering gebruikt om een weg in Codington County in het noordoosten van de staat uit te bouwen als gravelweg. In 1922 werd een brandstofaccijns geïntroduceerd om de ontwikkeling van het wegennet van te financieren. In 1924 opende de eerste brug over de Missouri River bij Mobridge, waarmee het westen en oosten van South Dakota met elkaar verbonden werd. In de jaren '30 werden de belangrijkste wegen geasfalteerd.

Voor de creatie van het Interstate Highway-systeem in 1956 had South Dakota geen enkele snelweg, wat ook nog niet noodzakelijk was in deze dunbevolkte staat. De aanleg van het snelwegennet begon eind jaren 50 en gedurende de jaren 60 is een groot deel van het snelwegennet opengesteld. In 1958 opende de eerste snelweg van de staat. De I-190 en I-229 openden omstreeks 1962 voor het verkeer. Eind jaren 60 was het grootste deel voltooid, alhoewel er nog vrij lang twee ontbrekende schakels waren, zo opende de I-90 tussen de grens met Wyoming en Spearfish pas in 1978 voor het verkeer, en de I-29 volgde pas in 1983 rond Sisseton. Omdat de verkeersintensiteiten in deze regio's zeer laag zijn was dit geen significant probleem.

Congestie

Van congestie is absoluut geen sprake in South Dakota. De hoogste verkeersintensiteiten liggen om en nabij de 45.000 voertuigen in Sioux Falls.

Referenties

Flag of the United States.svg Verenigde Staten

AlabamaAlaskaArizonaArkansasCaliforniaColoradoConnecticutDelawareFloridaGeorgiaHawaiiIdahoIllinoisIndianaIowaKansasKentuckyLouisianaMaineMarylandMassachusettsMichiganMinnesotaMississippiMissouriMontanaNebraskaNevadaNew HampshireNew JerseyNew MexicoNew YorkNorth CarolinaNorth DakotaOhioOklahomaOregonPennsylvaniaRhode IslandSouth CarolinaSouth DakotaTennesseeTexasUtahVermontVirginiaWashingtonWest VirginiaWisconsinWyoming