State Route 200 in Montana

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
MT-200.svg
SR-200 MT map.png
MT-200
Begin Heron
Einde Fairview
Lengte 707 mi
Lengte 1137 km
Route

Idaho ID-200.svg

Centrum.svg Heron

Centrum.svg Thompson Falls

Centrum.svg Plains

Centrum.svg Missoula I-90.svgUS 12.svgUS 93.svg

Centrum.svg Lincoln

Centrum.svg Great Falls I-15.svgUS 87.svg

Centrum.svg Lewistown US 191.svg

Centrum.svg Grass Range US 87.svg

Centrum.svg Circle

Centrum.svg Sidney

Centrum.svg Fairview

North Dakota ND-200.svg

De Highway 200 (MT-200) is een state route in de Amerikaanse staat Montana. De weg vormt een lange oost-westroute door de gehele staat, vanaf de grens met Idaho bij Heron via Missoula en Great Falls naar de grens met North Dakota bij Fairview. Highway 200 is de langste state route binnen één staat in de gehele Verenigde Staten, met een lengte van 1.137 kilometer.

Routebeschrijving

Highway 200

Western Montana

Highway 200 begint op de grens met de staat Idaho bij het dorp Heron, de weg is hier gelegen in bergachtig terrein in de vallei van de Clark Fork River. De weg voert in zuidoostelijke richting door het Kootenai National Forest en het Lolo National Forest. In eerste instantie is zicht op hogere bergen met kale toppen tot 2.400 meter, oostelijker worden de bergen wat lager. Highway 200 verloopt hier op enige afstand parallel aan de Interstate 90, maar er zijn nauwelijks verharde wegen die Highway 200 met I-90 verbinden tot aan Missoula. De weg komt daarna in een vallei en voert langs het National Bison Range. Vanaf hier valt Highway 200 samen met de US 93 en voert dan 40 kilometer zuidwaarts naar de stad Missoula.

Missoula is één van de twee grotere steden op de route van Highway 200. De weg valt rond Missoula samen met US 93, later Interstate 90 en US 12. De samenloop met I-90 is niet erg lang, aan de oostkant van Missoula slaat de weg af en voert dan door valleien langs het Garnet Range. De weg voert door een dunbevolkt berggebied door de Rocky Mountains, over de Continental Divide. De waterscheiding wordt gevormd door de niet al te hoge Rogers Pass op 1.709 meter hoogte. Daarna komt men op de vlaktes van de High Plains.

Central Montana

Highway 200 verloopt dan in noordoostelijke richting over de kale steppe naar Great Falls. Men kruist de US 287 en de weg kent een korte dubbelnummering met de US 89 en later ook Interstate 15 tot in Great Falls, de grootste stad op de route. In Great Falls steekt men de Missouri River over, waarna een vrij lange dubbelnummering met de US 87 begint. Deze dubbelnummering voert bijna 220 kilometer oostwaarts.

Highway 200 voert over de High Plains, waaruit enkele geïsoleerde bergketens oprijzen, men noemt dit ook wel island ranges. De hoogste hiervan kennen toppen tussen 2.600 en 2.800 meter, alhoewel Highway 200 zelf niet veel hoger dan 1.200 tot 1.300 meter hoogte loopt en geen echte bergpassen kent. Het gebied is dunbevolkt. Aan de oostkant van Great Falls is ook nog een korte dubbelnummering met US 89, die al snel afsplitst. Bij Lewistown is ook een dubbelnummering met de US 191. Oostelijker, bij Grass Range, slaat de US 87 naar het zuiden af, Highway 200 voert vanaf hier een individuele route.

Eastern Montana

Het landschap rond Jordan in Garfield County.

Vervolgens volgt een lang traject over de steppe van Eastern Montana. Dit is een zeer dunbevolkte regio, Highway 200 is veelal de enige geasfalteerde weg. Er volgt dan een bijna 270 kilometer lang traject tot aan Circle dat alleen gehuchten kent, en waar men geen doorgaande noord-zuidroutes kruist. De weg voert ruim ten zuiden van het Fort Peck Lake langs. Het landschap is vlak tot glooiend met soms wat badlands. Circle telt minder dan 1.000 inwoners, maar is de grootste plaats op de route tot nabij de grens met North Dakota. Het is ook een knooppunt van state highways, de Highway 13 voert noordwaarts naar Wolf Point en de Highway 200S voert zuidoostwaarts naar Glendive.

Highway 200 voert nog verder oostwaarts over de vlaktes, die geleidelijk wat meer gecultiveerd zijn, het kale rangeland gaat over in gebieden waar landbouw bedreven wordt. Men bereikt dan de vallei van de Yellowstone River bij Sidney, met 5.000 inwoners is dit de grootste stad sinds Lewistown, ruim 400 kilometer eerder op de route. Highway 200 volgt dan de Yellowstone River naar het noordoosten tot Fairview, waarna de grens met de staat North Dakota volgt.

Highway 200S

MT-200S.svg

De Highway 200S is een aftakking van de Highway 200 tussen Circle en Glendive. Dit deel is 72 kilometer lang en voert vanaf Highway 200 tot aan de Interstate 94 door glooiend steppelandschap met wat badlands.

Geschiedenis

Highway 200 was niet één van de oorspronkelijke state highways van 1922. De weg was in 1935 nog incompleet en de weg bestond uit verschillende zandwegen.

In 1935 was de weg als volgt genummerd;[1]

  • Idaho - Ravalli: Highway 3 (later Highway 10N)
  • Missoula - Vaughn: Highway 20 (via Augusta)
  • Grass Range - Circle: Highway 18
  • Circle - Sidney: Highway 23
  • Sidney - North Dakota: Highway 14

De delen van Highway 200 die met US Highways samenvielen waren het beste uitgebouwd, deels geasfalteerd en vaak minimaal een gravelweg. Het slechtst was de route van Missoula naar Great Falls uitgebouwd, dit was een slecht uitgebouwde zandweg. Ook in Eastern Montana was de latere Highway 200 een zandweg.

Prioriteit had het verharden van Highway 3 in het westen van Montana, dat in 1937 al volledig geasfalteerd was vanaf de grens met Idaho tot Ravalli, waar het op de eveneens geasfalteerde US 93 naar Missoula aansloot. Ook was de US 87 tussen Great Falls en Lewistown geheel geasfalteerd, evenals Highway 14 van Sidney tot Fairview in het uiterste oosten van Montana.

Rond 1940 begon een compleet nieuwe weg ontwikkeld te worden vanaf de Continental Divide naar Vaughn. Oorspronkelijk verliep de route noordelijker via Highway 20 over Augusta. Deze weg kwam voor de Tweede Wereldoorlog echter niet gereed. Begin jaren '50 zijn de delen vanaf Missoula naar het oosten en vanaf Vaughn naar het westen geasfalteerd, maar er was over de Continental Divide via Rogers Pass nog een onverharde weg tot 1958.

Eind jaren '40 is de weg van Grass Range tot Circle geasfalteerd. Dit was een lange route door afgelegen terrein met nauwelijks plaatsen. Het deel van Circle tot Sidney was in 1950 nog een zandweg. In de tweede helft van de jaren '50 is begonnen om dit deel te asfalteren. Tussen Richey en Sidney bestond dit uit het asfalteren van de bestaande weg, dat rond 1957 gereed kwam. Daarna is een nieuwe weg aangelegd van Circle tot Richey, die tegen 1961 voltooid was.

In 1959 werd de weg voor het eerst onder één nummer aangegeven op de officiële state highway map van Montana, als Highway 20 tussen Missoula en Sidney.[2] In 1960 volgde ook het oostelijkste deel van Sidney tot de grens met North Dakota. Westelijk van Missoula was de weg nog als de US 10N / US 10A genummerd. In 1968 werd de gehele route, inclusief de US 10A/N omgenummerd tot de Highway 200.[3] Er is een serie van state highways als de Highway 200 genummerd in Idaho, Montana, North Dakota en Minnesota.

Verkeersintensiteiten

Het westelijk deel van Highway 200 tussen de grens met Idaho en Ravelli telt veelal 1.000 tot 2.000 voertuigen per dag. Oostelijk van Missoula rijden 3.000 voertuigen, dalend naar 1.500 voertuigen over Rogers Pass op de Continental Divide. Dit stijgt weer naar zo'n 4.000 voertuigen nabij Vaughn.

Oostelijk van Grass Range rijden 500 voertuigen per dag. Het lange traject tot aan Circle telt 400 tot 500 voertuigen per dag. Tussen Circle en Sidney rijden 300 tot 600 voertuigen per dag. Het deel door het dal van de Yellowstone River van Sidney tot Fairview is met 5.500 voertuigen per dag het drukste deel van Highway 200 dat niet met een US Highway samenvalt.[4]

Referenties

  1. 1935 State Highway Map
  2. 1959 State Highway Map
  3. 1968 State Highway Map
  4. Traffic Data - Maps | mdt.mt.gov
State Highways in Montana

123571316171921232425283537383940414243444748495556596466697278808182838485868789117135141200287