State Route 23 in Minnesota

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
SR-23
Begin Beaver Creek
Einde Duluth
Lengte 344 mi
Lengte 553 km
Route

Beaver Creek

Pipestone

Marshall

Granite Falls

Willmar

Paynesville

Richmond

Cold Spring

St. Cloud

Foley

Milaca

Mora

Hinckley

Duluth

De State Route 23 is een state route in de Amerikaanse staat Minnesota. De weg vormt een diagonale route vanaf het uiterste zuidwesten tot het uiterste oosten van de staat, vanaf I-90 bij Beaver Creek via Willmar en St. Cloud tot Duluth. Met een lengte van 553 kilometer is het de op één na langste state highway van Minnesota.

Routebeschrijving

Southwest Minnesota

De State Route 23 begint in het uiterste zuidwesten van Minnesota op een aansluiting met de Interstate 90 ten westen van Beaver Creek, op korte afstand van de grens met South Dakota. De weg voert dan noordwaarts door het vlakke platteland, parallel aan de grens met South Dakota. De weg is hier enkelbaans en bereikt na bijna 50 kilometer het plaatsje Pipestone, waar men de parallel verlopende US 75 kruist. De weg buigt hierna naar het noordoosten af en voert door vlak tot licht glooiend platteland met prairies naar Marshall, ruim 60 kilometer verderop. Vanaf Lynd is de weg uitgevoerd als een 2x2 divided highway en Marshall heeft een zuidelijke en oostelijke bypass. In Marshall is een groot kruispunt met de US 59.

Na Marshall volgt een bijna 50 kilometer lang traject naar Granite Falls. De dorpen op de route worden gebypasst maar de weg is grotendeels enkelbaans. In Granite Falls steekt men de Minnesota River over en is een korte dubbelnummering met de US 212. Hierna voert de State Route 23 weer 50 kilometer noordoostwaarts naar Willmar, één van de grotere plaatsen op de route. Willmar heeft een bypass met 2x2 rijstroken en is deels snelwegachtig uitgevoerd. De US 71 is hier ook onderdeel van, beide routes splitsen zich weer op enige afstand ten noorden van Willmar. In Willmar zelf kruist men ook nog de US 12.

Central Minnesota

De State Route 23 vormt dan een circa 80 kilometer lange 2x2 divided highway van Willmar naar St. Cloud. Dit gebied kent ook bypasses bij de meeste plaatsen, alhoewel de weg wel dwars door Cold Spring voert. Dit is het gebied waar de weilanden van zuidelijk en westelijk Minnesota geleidelijk meer bebost raken.

St. Cloud is de grootste stad op de route en hier sluit de Interstate 94 aan. De weg voert als stadsweg dwars door het centrum van St. Cloud en steekt er de Mississippi River over. In het oosten van St. Cloud volgt een klaverblad met de US 10. Na St. Cloud vormt de weg nog ruim 20 kilometer een 2x2 divided highway tot Foley.

Er volgt daarna een ruim 80 kilometer lange enkelbaans traject tot aan I-35, dat voornamelijk via kleine plaatsen voert. Dit deel kent rechte trajecten, maar passeert ook nog door diverse dorpen op de route. De weg bereikt hier de zuidkant van de grote bossen van noordelijk Minnesota. Nabij Hinckley bereikt men de Interstate 35, ruim 100 kilometer ten noorden van de regio Minneapolis-St. Paul.

Eastern Minnesota

State Route 23 valt een stukje samen met I-35 in noordelijke richting tot Sandstone, slaat er daarna weer vanaf en verloopt dan door dichte bossen in noordoostelijke richting. Dit traject is dunbevolkt, er liggen geen echte plaatsen meer op de route tot aan Duluth. Dit traject is nog ruim 80 kilometer lang en passeert zeer kortstondig door het uiterste noordwesten van de staat Wisconsin. De weg steekt hier de St. Louis River over en verloopt daarna door de zuidelijke buitenwijken van de stad Duluth, langs de baai van het Lake Superior. De State Route 23 eindigt daarna nabij Duluth weer op I-35.

Geschiedenis

Het nummer 23 werd al in 1920 geïntroduceerd op het traject van Paynesville naar Hinckley. Dit traject was circa 165 kilometer lang. In 1933 werd de route verder verlengd naar het zuidwesten bij Beaver Creek en het noordoosten bij Duluth, waarbij een zeer lange route diagonaal door Minnesota ontstond.

De weg is van de jaren '30 tot '50 op grote schaal verhard, in 1961 was de gehele State Route 23 een verharde weg.[1]

Een circa 130 kilometer lang traject van Willmar via St. Cloud tot Foley is in fases naar een 2x2 divided highway verbreed, of meerstrooks in de stad St. Cloud zelf. In 1958 opende de DeSoto Bridge over de Mississippi River in St. Cloud, deze is in 2009 vervangen door de huidige brug.

De bypass van Willmar opende omstreeks 1987 en was toen al grotendeels ongelijkvloers. In 2002 is de bypass van Willmar verdubbeld naar 2x2 rijstroken en werd daarmee een snelwegachtige bypass. In de periode 2000-2005 zijn al behoorlijke trajecten van de State Route 23 tussen Willmar en St. Cloud naar 2x2 rijstroken verbreed, met een tracéverlegging bij Rockville en in 2012 opende de bypass van Paynesville. In 2023-2024 is het laatste deel tussen Paynesville en Richmond naar 2x2 rijstroken verbreed.[2]

Een zeer klein stuk van circa 0,9 kilometer voert door het uiterste noordwesten van de staat Wisconsin. Dit traject is echter in het beheer van het Minnesota Department of Transportation.[3]

Referenties