State Route 385 in Tennessee

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
SR-385
Begin Memphis
Einde Memphis
Lengte 48 mi
Lengte 77 km
Route

Millington

Singleton Parkway

Austin Peay Highway

Brunswick Road

Stewart Road

→ Memphis / Nashville

Inglewood Place

Macon Road

Poplar Avenue

Byhalia Road

Houston Levee Road

Forest Hill-Irene Road

Winchester Road

Kirby Parkway

Hickory Hill Road

→ Memphis beltway

De State Route 385 of SR-385 is een state route en freeway in de Amerikaanse staat Tennessee. De autosnelweg vormt een partiële ringweg om en door de oostelijke en noordelijke suburbs van Memphis. De snelweg is 77 kilometer lang.

Routebeschrijving

State Route 385 bestaat uit twee delen. Het oost-westgedeelte verloopt vanaf I-240 aan de zuidoostkant van Memphis tot aan I-269 bij Collierville. Dit deel is een freeway met 2x2 tot 2x3 rijstroken en wordt gekenmerkt door het grote aantal SPUI-aansluitingen. Dit deel van SR-385 vormt de primaire ontsluiting van de grote suburbs Germantown en Collierville.

Het tweede deel vormt een noord-zuiddeel langs de oostelijke suburbs van Memphis en valt samen met de Interstate 269. Dit deel telt 2x2 rijstroken en verloopt door dunner bebouwd exurbaan gebied, vrij ruim buiten Memphis. Bij Arlington is een knooppunt met I-40. Bij Millington, ten noorden van Memphis, eindigt SR-385 op een aansluiting met de US 51.

Geschiedenis

Het eerste deel van de snelweg lag aan de noordkant van de agglomeratie, tussen de US 51 in Millington en de State Route 204, dat omstreeks 1982 is opengesteld. Op 25 september 1998 opende een oostwaartse verlenging naar de US 70 in Arlington. In december 1999 opende het deel tot aan de I-40.

De aanleg van het zuidelijk deel begon in 1990, en op 24 december 1993 werd de eerste 2 kilometer ten oosten van de I-240 geopend. Op 22 december 1995 opende een verlenging naar Riverdale Road over 3 kilometer. Op 29 december 1997 opende een verlenging naar Houston Levee Road, een stuk van ongeveer 12 kilometer. In oktober 1999 opende een verlenging naar Byhalia Road, een traject van net iets meer dan 3 kilometer. In 2005 werd de weg naar de US 72 verlengd en op 23 augustus 2007 over 4 kilometer.

Het oostelijke deel werd als eerste op 31 augustus 2007 opengesteld tussen de I-40 en US 64 over 6 kilometer. In juni 2009 werd deze verlengd naar Macon Road over 7 kilometer. Op 22 november 2013 opende de laatste ontbrekende schakel van 13 kilometer bij Collierville.[1] Sinds 2018 wordt het deel tussen I-40 en de grens met Mississippi als onderdeel van de Interstate 269 bewegwijzerd.

Openstellingsgeschiedenis

Van Naar Lengte Datum
Singleton Parkway 4 km 00-00-1982
Hickory Hill Road 2 km 24-12-1993
Riverdale Road Hickory Hill Road 3 km 22-12-1995
Houston Levee Road Riverdale Road 12 km 29-12-1997
Singleton Parkway 18 km 25-09-1998
Byhalia Road Houston Levee Road 3 km 00-10-1999
4 km 00-12-1999
Byhalia Road 3 km 00-00-2005
Poplar Avenue 4 km 23-08-2007
6 km 31-08-2007
Macon Road 7 km 00-06-2009
Macon Road Poplar Avenue 13 km 22-11-2013

Verkeersintensiteiten

Dagelijks rijden 18.000 voertuigen bij het begin van de snelweg bij Millington, dalend naar 13.000 voertuigen ten noorden van de I-40 en 9.000 voertuigen ten zuiden daarvan, dat was echter voordat de ontbrekende schakel werd geopend. Ten zuiden van Collierville rijden 23.000 voertuigen, stijgend naar 127.000 voertuigen bij het knooppunt met de I-240.

Referenties

Freeways in Memphis

(AR) • (TN) • (MS) • (TN) • (AR) • (TN) • (MS) • Sam Cooper Boulevard