State Route 4 in Kansas

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
K-4.svg
SR-4 KS map.png
SR-4
Begin Scott City
Einde Nortonville
Lengte 367 mi
Lengte 591 km
Route

Junction.svg US 83.svg

Centrum.svg Healy

Centrum.svg Ransom US 283.svg

Centrum.svg Brownell K-147.svg

Centrum.svg McCracken

Centrum.svg La Crosse US 183.svg

Centrum.svg Otis

Centrum.svg Hoisington US 281.svg

Centrum.svg Claflin K-156.svg

Centrum.svg Bushton

Centrum.svg Geneseo K-14.svg

Centrum.svg Lindsborg

Centrum.svg Bridgeport I-135.svgUS 81.svg

Centrum.svg Gypsum

Centrum.svg Carlton

Centrum.svg Elmo K-15.svg

Centrum.svg Hope K-43.svg

Centrum.svg Herington US 77.svg

Centrum.svg White City

Centrum.svg Dwight K-57.svg

Centrum.svg Alta Vista K-177.svg

Centrum.svg Eskridge K-99.svg

Centrum.svg Topeka I-70.svgUS 24.svgUS 75.svg

Centrum.svg Meriden

Centrum.svg Valley Falls

Centrum.svg Nortonville US 59.svgUS 159.svg

De State Route 4, ook bekend als K-4 is een state route in de Amerikaanse staat Kansas. De weg vormt een lange oost-westroute door het westen, midden en noordoosten van de staat, vanaf nabij Scott City via de hoofdstad Topeka naar Nortonville. K-4 is met 591 kilometer de langste state route in Kansas. Rond Topeka is K-4 een stuk met de Interstate 70 dubbelgenummerd.

Routebeschrijving

Western Kansas

K-4 begint zo'n 12 kilometer ten noorden van Scott City op de US 83 en begint dan aan de lange weg naar het oosten. De eerste 250 kilometer loopt K-4 parallel aan de wat belangrijkere K-96, die 10 tot 20 kilometer zuidelijker loopt. K-4 voert door dunbevolkt plattelandsgebied met grote boerderijen, eindeloze prairies en weinig hoogteverschillen. De meeste dorpen op de route zijn erg klein. Men kruist frequent noord-zuid verlopende wegen, waaronder diverse US Highways. Er liggen echter weinig noemenswaardige plaatsen op de route. K-4 passeert iets ten noorden van Great Bend langs.

Central Kansas

Nabij Lindsborg, even ten zuiden van de regiostad Salina, is een korte dubbelnummering met de Interstate 135. Daarna volgt K-4 een nogal secundaire route, de weg maakt regelmatig bochten door het grid en doet ook geen noemenswaardige plaatsen aan tot aan Topeka. In de omgeving zijn tal van ondiepe rivierdalen die voor wat kleine hoogteverschillen zorgen. K-4 loopt hier steeds dichter naar de Interstate 70 toe en sluit daar uiteindelijk net ten westen van de hoofdstad Topeka op aan.

Northeastern Kansas

Door Topeka verloopt K-4 over de Interstate 70 en is dus een freeway. De snelweg door Topeka is niet erg druk en telt 2x2 rijstroken. I-70 gaat dwars door het centrum van de stad. Aan de oostzijde van Topeka, bij de aansluiting met de Kansas Turnpike, slaat K-4 naar het noorden af en voert dan over de Oakland Expressway, een super two met ongelijkvloerse kruisingen. Men steekt er ook de Kansas River over. Daarna is een zeer korte dubbelnummering met de US 24.

Vanaf Topeka loopt K-4 in noordoostelijke richting en is een redelijk goed uitgebouwde enkelbaans weg. De weg is niet hoogwaardig uitgebouwd, maar voert wel over een optimaal alignement over het glooiende platteland. De weg loopt niet ver van Perry Lake langs, één van de grotere stuwmeren in Kansas. Ter hoogte van het dorp Nortonville gaat K-4 over in de US 59 die verder naar Atchison loopt.

Geschiedenis

Oorspronkelijke route

K-4 verliep altijd min of meer over de huidige route, met enkele kleine aanpassingen. De oorspronkelijke route eindigde niet in Nortonville, maar iets oostelijker in Atchison. Ook liep de route westelijk van Topeka gedeeltelijk anders, vanaf Herington via Council Grove naar Eskridge, over wat tegenwoordig de US 56 en ongenummerde county roads zijn. De huidige route tussen Herington en Eskridge was gedeeltelijk onderdeel van K-10, behalve tussen Altavista en ten westen van Eskridge, waar de weg nog niet bestond.

Begin jaren '30 waren maar korte delen van K-4 geasfalteerd, hoofdzakelijk ten westen en noorden van Topeka, tussen Nortonville en Atchinson en een klein stuk tussen Hope en Herington. Elders waren maar kleine delen een gravelweg, het overgrote deel was destijds een zandweg, met name in het westen van Kansas.

Latere aanpassingen

Al midden jaren '30 kwam het oostelijkste deel van K-4 tussen Nortonville en Atchison te vervallen, dit werd als de US 59 genummerd. Het deel tussen Herington en Council Grove was als de US 50N genummerd. De situatie van de wegverharding was tegen 1940 nauwelijks verbeterd ten opzichte van 10 jaar eerder. Tussen Topeka en Nortonville verliep K-4 via het grid en was een gravelweg. Een deel viel samen met de US 75 ten noorden van Topeka. In de eerste helft van de jaren '40 is begonnen om delen van de K-4 te asfalteren, in 1945 waren de eerste delen in westelijk Kansas geasfalteerd, tussen McCracken en La Crosse, tussen de US 281 en Bushton en de toenmalige route tussen Topeka en Nortonville. Elders was de route ten minste opgewaardeerd tot gravelweg.

In de tweede helft van de jaren '40 werd het asfalteren weinig voortgezet, pas rond 1950 werden weer langere stukken geasfalteerd, tussen La Crosse en de US 281, waarmee een vrij lang stuk geasfalteerde K-4 in het westen van Kansas ontstond, en een stuk ten westen van de US 81 bij Lindsborg. Rond 1952-1953 is een vrij lang stuk van het westelijkste deel geasfalteerd, tussen de US 83 nabij Scott City tot de US 283 bij Ransom. Ook werd toen de K-4 tussen de US 81 en Herington geasfalteerd, maar de route verliep nog steeds via Council Grove.

Midden jaren '50 werden bijna alle resterende delen van K-4 geasfalteerd, bovendien werd ook de ontbrekende schakel tussen Altavista en Eskridge aangelegd, alhoewel dit in eerste instantie nog als K-10 genummerd bleef, maar in 1957 werd omgenummerd tot K-4, waarmee het laatste ontbrekende geasfalteerde deel van de K-4 kwam te vervallen door de nieuwe route. In 1962-1963 is de route tussen Meriden en Valley Falls diagonaal aangelegd om de 'traproute' door het grid af te snijden. Het duurde echter nog tot 1978 voordat het diagonale deel ook tussen Valley Falls en Nortonville opende.

Topeka

In de regio Topeka is de route diverse keren gewijzigd. K-4 stak oorspronkelijk via de Melan Arch Bridge uit 1898 de Kansas River over. In 1955 opende de Westgate Bridge aan de westzijde van Topeka voor het verkeer, waar de K-4 ook overheen geleid werd. De weg liep toen nauwelijks door Topeka, maar via de west- en noordzijde van de stad over de US 24. In 1997 opende de Oakland Expressway ten oosten van Topeka voor het verkeer. Dit is een ongelijkvloerse super two, waarna K-4 over deze brug werd geleid, en tevens over de I-70 door het centrum van Topeka.

Verkeersintensiteiten

Het westelijk deel van K-4 wordt slechts licht bereden, grotendeel tussen 600 en 1.000 voertuigen per dag tussen Scott City en Topeka, met rond grotere plaatsen iets hogere intensiteiten. Het rustigste deel is tussen Altavista en Eskridge met minder dan 200 voertuigen per dag. In de regio Topeka is de weg uiteraard drukker. Vlak voor I-70 stijgen de intensiteiten naar 6.000 voertuigen per dag aan de rand van Topeka. De Oakland Expressway aan de oostkant van Topeka verwerkt circa 9.000 voertuigen per dag en de route verder tot Nortonville verwerkt 2.000 tot 3.000 voertuigen per dag.[1]

Referenties

State Highways in Kansas

1234578910111314151618192022232526272830313233343941424344464749515253555758606162636465666768717478798082848586878889929495969899