Storseisundbrug

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Storseisundbrua

Storseisundet bro

link={{{nummer}}}
Storseisundet bro.jpg
Overspant Storseisund
Rijstroken 1x2
Totale lengte 260 meter
Hoofdoverspanning 130 meter
Hoogte brugdek 23 meter
Openstelling 07-07-1989
Verkeersintensiteit 1.800 mvt/etmaal
Locatie kaart

De Storseisundbrug (Noors: Storseisundbrua of Storseisundet bro) is een kokerbrug in Noorwegen, gelegen nabij Molde in Møre og Romsdal. De weg is onderdeel van Atlanterhavsveien.

Kenmerken

Een bekend beeld van de Storseisundbrug.

De Storseisundbrug is een betonnen kokerbrug, met een totale lengte van 260 meter en een hoofdoverspanning van 130 meter. De brug heeft twee rijstroken van de fylkesvei 64, met een hoogte van 23 meter boven het Storseisund. De brug is onderdeel van Atlanterhavsveien, een serie bruggen over eilanden tussen Molde en Kristiansund, die vooral een toeristische route is. De brug is het bekendste icoon van Atlanterhavsveien en is vaak met grote zoom gefotografeerd om spectaculaire foto's te creëeren die zeer steile hellingen en scherpe bochten suggereren. De brug is tolvrij.

Geschiedenis

De eerste upgrade was tussen het eiland Averøy en het vasteland, de zogenaamde Atlanterhavsveien. Al in de jaren '30 van de 20e eeuw ontstonden plannen voor brugverbindingen, maar het zou nog decennia duren voordat de plannen meer concreet werden. Begin 20e eeuw waren er ook plannen voor een spoorlijn, maar die werden later omgezet in een weg nadat in de jaren '30 duidelijk werd dat spoorlijnen in dunbevolkte regio's massaal onrendabel waren. In de jaren '70 begonnen concrete plannen voor de serie bruggen die Atlanterhavsveien zouden vormen. Deze zijn tussen 1983 en 1989 aangelegd. Atlanterhavsveien opende op 7 juli 1989 voor het verkeer. Op die dag werd ook de veerdienst van Ørjavik tot Tøvik gestaakt. De bouw kostte 122 miljoen kronen (1989) en was met tolheffing gefinancierd. Sinds 1999 is de weg tolvrij.

Verkeersintensiteiten

Dagelijks maken 1.800 voertuigen van de brug gebruik.[1]

Referenties

  1. Vegkart | Statens Vegvesen