Stuart Highway

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Australian National Route 87.png
Stuart Highway map.png
NR1, NR87, A87
Begin Darwin
Einde Port Augusta
Lengte 2.834 km
Route

Centrum.svg Darwin

Junction.svg Arnhem Highway

Centrum.svg Adelaide River

Centrum.svg Pine Creek

Junction.svg Kakadu Highway

Centrum.svg Katherine

Junction.svg Victoria Highway

Centrum.svg Mataranka

Centrum.svg Larrimah

Centrum.svg Daly Waters

Centrum.svg Dunmarra

Junction.svg Barkly Highway

Centrum.svg Tennant Creek

Centrum.svg Barrow Creek

Centrum.svg Alice Springs

Junction.svg Lasseter Highway

Centrum.svg Kulgera


grens met South Australia


Centrum.svg Marla

Centrum.svg Coober Pedy

Centrum.svg Woomera

Centrum.svg Port Augusta

Junction.svg Eyre Highway/Princes Highway

De Stuart Highway is een highway in het Northern Territory en South Australia, Australië. De weg vormt een lange noord-zuidroute dwars door het Australische continent en is één van de meest desolate en eenzame wegen van het land, en daardoor ook een belangrijke toeristenroute. Het is de enige weg die echt door het midden van Australië loopt. De weg begint in Darwin, de hoofdstad van het Northern Territory en loopt tot aan Port Augusta in South Australia. De weg is in totaal 2.834 kilometer lang.

Routebeschrijving

Northern Territory

De Stuart Highway in het Northern Territory.

De weg begint in Darwin, de hoofdstad van het Northern Territory met 125.000 inwoners. Dit is tevens de grootste stad aan de gehele Stuart Highway. Stuart Highway is de belangrijkste weg van Darwin, het vormt de verbinding tussen de verschillende suburbs, en naar het centrum toe. De route telt in de stad 2x2 rijstroken. De weg voert hier door tropisch gebied, het westen van het Arnhem Land. De weg is tot vrij ver buiten de stad als een dual carriageway uitgevoerd. Dit deel van het Northern Territory is nog redelijk bevolkt met dorpjes en boerderijen in de regio. Even buiten Darwin slaat de Arnhem Highway af, die naar Jabiru in het oosten loopt. Alhoewel Alice Springs bijna 1.500 kilometer verderop ligt, wordt het hier al aangegeven.[1] De weg versmalt dan naar 1x2 rijstroken en loopt zuidwaarts, door een heuvelachtig en subtropisch gebied dat naar het zuiden toe droger wordt. De omgeving kent geen echte bossen, maar kent wel veel lage bossages. Er liggen enkele dorpjes op de route, zoals Adelaide River en Pine Creek. In Pine Creek begint de Kakadu Highway, die naar Jabiru loopt. De weg loopt dan door de begroeide outback naar het zuidoosten en na 90 kilometer bereikt men Katherine, een klein stadje met 9.000 inwoners aan de Katherine River.

In Katherine slaat de Victoria Highway af, de enige verharde weg van het Northern Territory naar Western Australia. Stuart Highway loopt voorbij Katherine licht oostwaarts, door een dunbevolkt gebied met enkele roadhouses maar vooral rangeland, ongecultiveerd met de kenmerkende rode zandgronden en lage bossages. Het gebied wordt naar het zuiden toe kaler, maar het duurt nog even voordat er echt sprake is van woestijnlandschap. Zuidelijker komt men langs een gebied met zoutmeren en gaat het landschap over in woestijn, en is onbegroeid. In Daly Waters slaat de Carpentaria Highway af, een secundaire route naar Boroloola aan de Golf van Carpentaria in het oosten. Op dit punt wisselt de Stuart Highway van nummer; Route 1 slaat af naar de Carpentaria Highway en de Stuart Highway wordt Route 87.

De afstanden in dit gebied zijn gigantisch, en veel plaatsjes die als belangrijk op wegenkaarten worden aangegeven zijn in werkelijkheid niet meer dan gehuchten met een verzameling woningen, een tankstation, winkel en camping. Men ziet frequent road trains in dit gebied. De Stuart Highway kent hier vrijwel geen zijwegen, ook geen onverharde. Naar het westen ligt aboriginalgebied waar men niet zonder toestemming mag komen.

375 kilometer ten zuiden van Daly Waters bereikt men de roadhouse Three Ways, waar de Barkly Highway begint, de primaire route naar Queensland, en de enige die verhard is.[2] Niet zo heel veel zuidelijker ligt Tennant Creek, met 3.200 inwoners de belangrijkste plaats in de zeer ruime regio. Dit gebied bestaat uit kale vlaktes, waarna een lange route naar het zuiden begint. Her en der liggen toeristenbestemmingen langs de weg, zoals de Devils Marbels bij Wauchope. Benzine is relatief frequent verkrijgbaar, de meeste tankstations liggen 100 tot 200 kilometer van elkaar. De weg is breed en van goede kwaliteit. Parallel aan de Stuart Highway loopt de AustralAsia Railway, die dezelfde route volgt tussen Darwin en Port Augusta. De weg loopt soms over tientallen kilometers kaarsrecht, en in dit gebied is kans op sterke zijwind die over de woestijn blaast.

Ten noorden van Alice Springs kruist men de Steenbokskeerkring, of Tropic of Capricorn. Dit gebied bestaat uit het typische rode woestijnzand, met desolate vergezichten over de woestijn. Er zijn feitelijk geen plaatsen van belang tussen Tennant Creek en Alice Springs. Even ten noorden van Alice springs slaat de Plenty Highway af, een grotendeels onverharde weg naar het zuiden van Queensland. Uiteindelijk bereikt men Alice Springs, een mijnbouwstad gelegen in een dal. De stad telt 27.000 inwoners en is de grootste stad in het binnenland van Australië. Kenmerkend is de steile heuvelrug ten zuiden van de stad. Na Alice Springs volgt 200 kilometer naar Erldunda, door wat heuvelachtig woestijngebied. Men kruist de (meestal droogstaande) Finke River, waarna bij Erldunda de Lasseter Highway afslaat. Deze weg leidt naar Yulara en Uluru, beter bekend als Ayers Rock, 250 kilometer westelijker. Ten zuiden van Erldunda volgt nog 75 kilometer woestijn tot aan de grens met South Australia, die men ten zuiden van Kulgera bereikt.

Op vrijwel het gehele traject van de Stuart Highway door het Northern Territory geldt een maximumsnelheid van 130 km/u.[3] Dat maakt van dit traject een van de weinige enkelbaans wegen waarop een dusdanig hoge snelheid is toegestaan. Tot 2005 bestond in het Northern Territory nog helemaal geen algemene maximumsnelheid; deze werd door het uitgestrekte karakter en de lage intensiteiten op de wegen niet nodig geacht.

South Australia

Het Woomera Prohibited Area.

Op de grens tussen het Northern Territory en South Australia wisselt de Stuart Highway wederom van nummer. Route 87 wordt hier A87. Deze wijziging hangt samen met de algemene overgang binnen Australië naar alphanumerieke wegnummers, die in South Australia al wel voltooid is en in het Northern Territory (waar het nummer A87 op termijn ook zou moeten verschijnen) nog niet.

In South Australia is het eerstvolgende dorp Marla, dat 160 kilometer zuidelijker ligt. De weg voert door vergelijkbaar eenzaam landschap, door de outback. Naar het westen liggen de gebieden van de aboriginals, waardoor men de meeste zijwegen niet zomaar mag berijden zonder toestemming. Naar het oosten toe is dat niet het geval. Men kruist slechts spaarzaam zijwegen, welke alle onverhard zijn, zoals het Oodnadatta Track. Marla is niet meer dan een roadhouse met een paar huizen, waarna 240 kilometer outback volgt naar Coober Pedy. Het kale, rode en desolate landschap houdt ook in dit gebied aan.[4] Uiteindelijk bereikt men Coober Pedy, een mijnbouwstadje met 1.900 inwoners. De Stuart Highway vormt hier een bypass. De weg loopt zuidelijker door het Woomera Prohibited Area, een wapentestterrein. Reizigers mogen hier niet van de Stuart Highway afwijken. In de jaren 50 en 60 zijn hier kernwapenproeven gehouden door het Verenigd Koninkrijk.

Vrijwel de gehele 250 kilometer tussen Coober Pedy en Woomera gaat door dergelijk verboden gebied. Naar het zuiden toe liggen immense zoutmeren, zoals het Lake Gardiner, dat 150 kilometer lang is. Men passeert op korte afstand langs Woomera, waarna de weg de laatste 170 kilometer naar Port Augusta aflegt. Dit gebied is bijzonder desolaat.[5] Zijwegen zijn hier niet, dorpjes evenmin. Naar het oosten ligt het Lake Torrens, een zoutmeer. Uiteindelijk bereikt men de 13.000 inwoners tellende stad Port Augusta, het zuidelijke eindpunt van de Stuart Highway. Hier eindigen ook de Eyre Highway en de Princes Highway.

Geschiedenis

De weg is vernoemd naar John McDouall Stuart, de eerste Europeaan die Australië van zuid naar noord doorkruiste. Zijn route verliep min of meer over de route van de huidige Stuart Highway.

De weg is van zeer groot belang omdat het de enige verharde noord-zuidroute binnen het Northern Territory en South Australia is. De dichtstbijzijnde parallelle doorgaande noord-zuidroute is de Mitchell Highway, die 1.100 kilometer oostelijker loopt. Naar het westen is de op 1.400 kilometer afstand gelegen Great Northern Highway de dichtstbijzijnde noord-zuidroute. Wegtransport van en naar plaatsen in het Northern Territory is niet denkbaar zonder Stuart Highway, die plaatselijk simpelweg bekend staat als "The Track".

Het meest noordelijke gedeelte van de Stuart Highway is tot ontwikkeling gekomen in de Tweede Wereldoorlog, toen Darwin regelmatig werd aangevallen door Japanners. De toen verharde Stuart Highway werd gebruikt voor aanvoer van materialen, maar ook om soldaten te kunnen huisvesten in het wat rustiger binnenland. Als belangrijkste verkeersader van het Northern Territory is de weg Darwin - Alice Springs al in een relatief vroeg stadium verhard.

In South Australia liet asfaltering langer op zich wachten. Delen van de route in het noorden van de staat zijn pas midden jaren 80 verhard.

Maximumsnelheid

In het Northern Territory had de weg tot 2006 geen snelheidslimiet, maar was sindsdien gelimiteerd op 130 km/uur. Sinds 1 februari 2014 geldt op een ruim 200 kilometer lang deel van de Stuart Highway tussen Alice Springs en Barrow Creek geen maximumsnelheid meer.[6] In South Australia geldt een maximumsnelheid van 110 km/uur. In bewoonde plaatsen gelden lagere limieten. Buiten de bewoonde wereld is politie non-existent. Het patrouilleren vanuit de dichtstbijzijnde plaats kost vaak al één dag rijden.

Verkeersintensiteiten

Northern Territory

Dagelijks rijden 27.000 voertuigen bij het centrum van Darwin, wat daalt naar 10.400 voertuigen voor de Arnhem Highway en 4.400 voertuigen bij Katherine. Ten zuiden van de Victoria Highway rijden 9.100 voertuigen, en 3.600 voertuigen in Tennant Creek. Tussen Tennant Creek en Alice Springs rijden slechts 460 voertuigen. Dit stijgt naar 13.600 voertuigen in Alice Springs en 450 voertuigen ten zuiden van Alice Springs. Dit daalt naar 270 voertuigen per dag voor de grens met South Australia.[7]

South Australia

Dagelijks rijden 250 tot 350 voertuigen tussen de grens met het Northern Territory en Coober Pedy, licht stijgend naar 450 voertuigen tot Woomera en 900 voertuigen tussen Woomera en Port Augusta.[8]

Referenties

Hoofdwegen in het Northern Territory

Arnhem HighwayBarkly HighwayCarpentaria HighwayKakadu HighwayLasseter HighwayPlenty HighwayStuart HighwayTablelands HighwayVictoria Highway

Hoofdwegen en autosnelwegen in South Australia

Autosnelwegen: Adelaide-Crafers HighwayGawler BypassNorthern ConnectorNorthern ExpresswayNorth-South CorridorNorth-South MotorwayPort River ExpresswaySouth Eastern FreewaySouthern Expressway

Hoofdwegen: Barrier HighwayDukes HighwayEyre HighwayFlinders HighwayLincoln HighwayMain North RoadMallee HighwayPrinces HighwayRiddoch HighwayStuart HighwaySturt Highway