Túnels de Vallvidrera

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Túnels de Vallvidrera

Túneles de Vallvidrera

C-16.svg
Blank.png
Kruist Collserola
Lengte 2.517 meter
Openstelling 26-08-1991
Intensiteit 35.000 mvt/dag
Locatie kaart

De Túnels de Vallvidrera (Spaans: Túneles de Vallvidrera) is een set tunnels in Spanje, gelegen als onderdeel van de C-16 bij Barcelona. De langste tunnel is 2,5 kilometer lang.

Kenmerken

De C-16 heeft tussen Barcelona en Sant Cugat del Vallès een serie tunnels die de Vallvidreratunnels worden genoemd.

  • Túnel de Vallvidrera: 2.517 m
  • Túnel de La Floresta: 440 m
  • Túnel de Can Llobet: 391 m
  • Túnel de Valldoreix: 857 m
  • Túnel de Can Rabella: 389 m

Alle tunnels zijn dubbelbuizig met 2x2 rijstroken, behalve de langste tunnel van Vallvidrera.

De Vallvidreratunnel is een 2.517 meter lange enkelbuizige tunnel met 3 rijstroken, de middelste rijstrook is een wisselstrook. Direct ten zuiden van de tunnel bevindt zich een aansluiting op de B-20, die de ringweg van Barcelona vormt. Dit is geen volwaardig knooppunt, maar een rotonde-aansluiting waarbij zowel de B-30 als de C-16 ongelijkvloers zijn voor doorgaand verkeer. De C-16 mondt na de aansluiting op het stratennet van Barcelona uit.

De Vallvidereratunnel gaat onder de Serra de Collserola door, een laag gebergte aan de noordzijde van Barcelona dat toppen tot 500 meter kent. De vier dubbelbuizige tunnels verder noordelijk gaan niet onder het gebergte door, maar onder twee heuvelruggen en de noordelijkste zijn stadstunnels. De tunnel verbindt Barcelona met de voorsteden van de Vallès Occidental, het is derhalve een belangrijke verbinding maar een bottleneck omdat de C-16 ter plaatse versmalt en geen hoogwaardige aansluiting op de rondweg B-20 heeft.

Geschiedenis

In 1967 startte de gemeente Barcelona met de planvorming voor tunnels onder het gebergte Collserola. In 1968 werd het Consorcio Túneles del Tibidabo opgericht, die de bouw aan Túneles y Autopistas de Barcelona S.A. (TABASA) gunde. De bouw van de Vallvidrerestunnel startte in 1970 maar de werkzaamheden verliepen traag. In november 1974 werden de werkzaamheden aan de kant van Barcelona gestaakt en in maart 1976 werden de werkzaamheden aan het gehele project gestaakt na de dood van Franco.

De bouw van de tunnel lag daarna 12 jaar lang stil. In juli 1986 werden de plannen opnieuw goedgekeurd en op 18 april 1988 werden de werkzaamheden aan de tunnel hervat. Dit was feitelijk een geheel nieuwe tunnelbuis, de oude buis die in de jaren '70 was aangelegd werd gebruikt als vluchtbuis. Op 4 juli 1990 was de gehele tunnel uitgeboord. Op 26 juli 1991 werd de tunnel geïnaugureerd en een maand later op 26 augustus 1991 opengesteld voor het verkeer.[1]

In 1998 werd aangekondigd dat de Vallvidreratunnel geprivatiseerd zou worden.[2] De tunnel is in 1999 geprivatiseerd en onder concessie gebracht samen met de de Túnel del Cadí in het noorden van Catalunya. De tunnel werd hiermee meteen winstgevend.[3]

Tol

De Túnel de Vallvidrera is een tolweg, de overige 4 tunnels van de C-16 zijn tolvrij. De Túnel de Vallvidrera is onder concessie van Túnels de Barcelona i Cadí, Concessionària de la Generalitat de Catalunya, SA.[4] De tol vormt een natuurlijke drempel voor verkeer om deze route te kiezen naar Barcelona, omdat de tunnel enkelbuizig is heeft deze minder capaciteit dan de andere grote invalswegen van de stad.

De toltarieven zijn variabel, deze liggen op werkdagen tijdens de spitsuren hoger dan buiten de spits en in het weekend. In 2019 bedroeg het toltarief voor personenauto's € 4,34 in de spits en € 3,86 buiten de spits. Tevens zijn er kortingsprogramma's voor voertuigen met lage emissie, carpoolers (HOV 3+) en frequente gebruikers.

Verkeersintensiteiten

Dagelijks maken 35.000 voertuigen van de tunnel gebruik.[5]

Referenties