Trans-Canada Highway

Uit Wegenwiki
(Doorverwezen vanaf TCH)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Trans-Canada Highway.svg
Trans-Canada Highway map.png
TCH
Begin Victoria, BC
Einde St. John's, NL
Lengte 8030 km
Route

Centrum.svg Victoria

Centrum.svg Vancouver

Centrum.svg Calgary

Centrum.svg Edmonton

Centrum.svg Regina

Centrum.svg Saskatoon

Centrum.svg Winnipeg

Centrum.svg Ottawa

Centrum.svg Montreal

Centrum.svg Quebec

Centrum.svg Charlottetown

Centrum.svg Fredericton

Centrum.svg Moncton

Centrum.svg St. John's

De Trans-Canada Highway (Frans: Route Transcanadienne) is een highway in Canada. De weg vormt een lange oost-westroute door alle 10 provincies van het land. De weg loopt vanaf Victoria in British Columbia naar St. John's in Newfoundland and Labrador. Onderweg doet de weg een groot aantal steden aan, waaronder Vancouver, Calgary, Edmonton, Winnipeg, Montreal en Quebec. Het is de enige hoofdweg die door meerdere provincies loopt, aangezien de wegen in Canada allemaal provinciaal zijn. Ook de Trans-Canada Highway is in provinciaal beheer. Overigens loopt de weg niet door de territoria van Canada, bijvoorbeeld Yukon, Northwest Territories of Nunavut. De hoofdroute van de Trans-Canada Highway is 8.030 kilometer lang, maar er zijn ook aftakkingen, bijvoorbeeld de Yellowhead Highway van Masset in British Columbia naar Winnipeg in Manitoba, en een aantal routes in Ontario.

Route

De Highway 1 in British Columbia door de Kicking Horse Canyon ten oosten van Golden.

Highway 1 in British Columbia

De weg begint in Victoria op het grote Vancouver Island wat voor de kust van de Amerikaanse staat Washington en de provincie British Columbia ligt. De weg loopt dan van Victoria tot Nanaimo, waar het nummer over de veerdienst naar West Vancouver, waarna de weg door de agglomeratie Vancouver loopt. Daarna begint de weg aan een lange route naar het noordoosten. De weg volgt niet overal de meest directe route, zo neemt hij een omweg naar Kamloops en komt door een aantal nationale parken.

Highway 1 in Alberta

De weg komt in het Banff National Park de provincie Alberta binnen en loopt dan naar het oosten, en wordt een snelweg naar de stad Calgary. De weg is na Calgary een 2x2 hoofdweg naar Medicine Hat en de grens met Saskatchewan.

Highway 1 in Saskatchewan

De weg loopt door het eenzame zuiden van Saskatchewan, en telt 2x2 rijstroken. De weg komt door de hoofdstad Regina en bereikt dan in het oosten van de provincie de grens met Manitoba.

Highway 1 in Manitoba

De weg loopt door het wat dichter bevolkte Manitoba, door de plaatsen Brandon en Portage la Prairie naar de grotere stad Winnipeg. Niet ver ten noorden van de grens met Minnesota bereikt men de grens met de provincie Ontario.

Trans-Canada Highway in Ontario

De routes van de Trans-Canada Highway in Ontario.

De weg kent diverse routes door Ontario, maar de hoofdroute gaat door het midden van de provincie, via Thunder Bay en Sault Ste. Marie naar Ottawa. De afstanden zijn hier gigantisch en rondom Ottawa is de weg een snelweg. Alternatieve routes gaan zuidelijker via Peterborough en noordelijker via Iroquois Falls.

Trans-Canada Highway in Québec

De weg komt door de agglomeratie Montréal en verloopt over snelwegen naar het noordoosten, via Québec City richting de grens met New Brunswick.

Trans-Canada Highway in New Brunswick

De weg looopt via Edmundston naar Frederickton en dan door naar Moncton. Vanaf Amherst zijn er een aantal aftakkingen, zoals de route naar Charlottetown op Prince Edward Island en een route naar Sydney.

Trans-Canada Highway in Newfoundland and Labrador

De route gaat dan via de veerdienst van Sydney naar Channel-Port aux Basques op Newfoundland Island. De weg loopt dan door naar St. John's op het oosten van het eiland.

Aftakkingen

De Yellowhead Highway, 'the other' Trans-Canada Highway in West-Canada.

Een belangrijke aftakking is de Yellowhead Highway, een weg vanaf Prince Rupert in het midden van British Columbia via Prince George en Edmonton naar Portage la Prairie in Manitoba. Deze heeft het nummer 16 en is 2.960 kilometer lang.

Geschiedenis

Voor de Tweede Wereldoorlog was het wegennet van grote delen van Canada slecht uitgebouwd en grotendeels onverhard. De beste wegen lagen in Ontario, Québec en de Maritimes, maar de regio Northern Ontario had een nauwelijks ontwikkeld wegennet. Vervoer ging tot die tijd veelal per trein, waarbij Winnipeg het belangrijkste knooppunt tussen Oost- en West-Canada was.

Het systeem werd in 1949 goedgekeurd middels de Trans-Canada Highway Act. De aanleg begon in 1950 en was al snel grotendeels voltooid, mede omdat de Trans-Canada Highway reeds bestaande wegen volgde, met name in de Prairie Provinces en in de maritimes. De weg werd in 1962 in gebruik genomen, maar was pas in 1971 geheel voltooid in de huidige vorm. In 1997 opende de Confederation Bridge naar Prince Edward Island.

In de jaren '70 en '80 werd overwogen om de Trans-Canada Highway grotendeels uit te bouwen tot freeway. De plannen werden uitgesteld na de beurscrash van 1987 en in 1995 definitief geschrapt om het federale begrotingstekort te reduceren. Uitbouw naar volledige freeway is vanwege de geringe verkeersintensiteiten op veel plaatsen niet nodig. In grote delen van de Prairie Provinces is de Trans-Canada Highway reeds een 2x2 divided highway, met soms stukjes freeway. Met name in het zuiden van Ontario en Québec is de Trans-Canada Highway onderdeel geworden van freeways, die in veel gevallen in de jaren '60 en '70 zijn aangelegd.

Wegbeheer

De Trans-Canada Highway is aangelegd met federale steun, maar is in het beheer van de provincies. De wegnummering varieert per provincie, maar de westelijke provincies hebben hun nummering zo gecoördineerd zodat er een continue Highway 1 bestaat tussen Victoria in British Columbia en de grens met Ontario.

Belangrijkheid

De Nipigon Bridge in Northern Ontario, de enige brug tussen oost- en west-Canada.

In Northern Ontario is de Trans-Canada Highway de enige verbinding tussen oost- en west-Canada. Alhoewel soms wordt beargumenteerd dat de weg niet zo belangrijk is omdat de route door de Verenigde Staten sneller is, geldt dit vooral voor personenauto's. De afstand is voor bijna alle verbindingen in Canada korter via de Trans-Canada Highway, en bovendien hebben vrachtwagens niet het snelheidsvoordeel die Interstate Highways in de Verenigde Staten bieden. De enige verbinding die via de Verenigde Staten marginaal korter is dan de Trans-Canada Highway is van Toronto naar Vancouver. Die route is 20 kilometer korter dan de Trans-Canada Highway.

In de praktijk wordt de Trans-Canada Highway door het vrachtverkeer bijna altijd benut tussen oost- en west-Canada, behalve voor zeer lange ritten vanaf Toronto naar Vancouver, mede omdat de route door de Rocky Mountains in British Columbia wat tijdrovender is voor vrachtwagens dan de route via de Interstate 90.

Tussen Winnipeg en Thunder Bay (Nipigon) is de Trans-Canada Highway de enige verbinding tussen oost- en west-Canada. Deze verbinding is in Northern Ontario nog enkelbaans, wat betekent dat bij ongevallen verkeer tussen oost- en west-Canada niet mogelijk is. Mede daarom wordt er vaak door vrachtwagenchauffeurs op aangedrongen om de Trans-Canada Highway in Northern Ontario geheel te verdubbelen naar een 2x2 divided highway, ondanks de lage verkeersintensiteiten.

Referenties


Trans-Canada Highway.svg Trans-Canada Highway Trans-Canada Highway.svg

Hoofdroute: Highway 1 in British ColumbiaHighway 1 in AlbertaHighway 1 in SaskatchewanHighway 1 in ManitobaTrans-Canada Highway in OntarioTrans-Canada Highway in QuébecTrans-Canada Highway in New BrunswickTrans-Canada Highway in Prince Edward IslandTrans-Canada Highway in Nova ScotiaTrans-Canada Highway in Newfoundland and Labrador

Yellowhead Highway: Highway 5 in British ColumbiaHighway 16 in British ColumbiaHighway 16 in AlbertaHighway 16 in SaskatchewanHighway 16 in Manitoba