Theodor-Heuss-Brücke (Mainz)

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Theodor-Heuss Brücke
B40.svg
Theodor Heuss Brucke Mainz.jpg
Overspant Rhein
Rijstroken 1x4
Totale lengte 475 meter
Hoofdoverspanning 103 meter
Hoogte brugdek 9 meter
Openstelling 30-05-1885
Verkeersintensiteit ? mvt/etmaal
Locatie kaart

De Theodor-Heuss-Brücke is een boogbrug in Duitsland, gelegen bij Mainz, op de grens van de staten Hessen en Rheinland-Pfalz. De brug overspant de rivier de Rhein (Rijn).

Kenmerken

De Theodor-Heuss-Brücke is een stalen boogbrug met een hooggelegen dek en een vakwerkconstructie in de bogen. De brug is in totaal 475 meter lang, met overspanningen van 87,1 m + 99,0 m - 102,9 m - 99,0 m - 87,1 m. De brug heeft vier brugpijlers van zandsteen in de rivier. Het brugdek is 24 meter breed, met 4 rijstroken zonder rijbaanscheiding van de B40 en brede fiets- en voetpaden.

De brug is de enige van het onderliggend wegennet in Mainz dat de rivier de Rhein kruist. De oostelijke stadsdelen van Mainz liggen in de staat Hessen en staan onder het bestuur van de stad Wiesbaden. Derhalve is het formeel een brug tussen Mainz en Wiesbaden, maar de oostelijke stadsdelen behoren historisch gezien tot Mainz, de huidige grens tussen Hessen en Rheinland-Pfalz kwam vlak na de Tweede Wereldoorlog tot stand als afbakening tussen de Franse en Amerikaanse bezettingszone.

Aan de kant van Mainz komt de brug bij het centrum uit, maar in het verlengde ligt geen doorgaande weg. Het verkeer buigt scherp af naar de Rheinallee en Rheinstraße. Aan de kant van Mainz-Kastel komt de brug uit op een verhoogd verkeersplein boven een spoorlijn. Hier sluiten drie Bundesstraßen aan, de B40, B43 en B455.

Het is bij verdrag vastgelegd dat brug 62,8% door Wiesbaden en 37,2% door Mainz beheerd wordt. Tweederde van de brug staat in Hessen, de rest in Rheinland-Pfalz. Over de brug loopt een Bundesstraße, maar de brug is in het beheer van de steden.

Geschiedenis

Voorgaande bruggen

De eerste brug over de Rhein bij Mainz is in 27 na Christus aangelegd door het Roomse Rijk. Dit was een houten pijlerbrug.[1] Deze werd in 70 na Christus vervangen door een stenen boogbrug. In Mainz-Kastel werd destijds een stenen triomfboog over de weg gebouwd, voor zover bekend de noordelijkste Roomse triomfboog die gebouwd is. Over de brug liep de historische Elisabethenstraße.

Begin 9e eeuw werd door Karel de Grote een nieuwe brug over de Rhein aangelegd, de Karolingische Rheinbrücke. Deze is tussen 808 en 813 aangelegd. Dit was de enige grote brug uit de vroege Middeleeuwen, maar brandde kort na openstelling af. Een vervanging is echter niet meer gebouwd in die tijd.

In 1661 werd een schipbrug over de Rhein aangelegd bij Mainz. Tussen 1860 en 1862 werd de Südbrücke aangelegd, de eerste spoorbrug en eerste vaste brug in de moderne tijd over de Rhein bij Mainz.

Huidige brug

Vervolgens is de huidige brug aangelegd. De brug is tussen 1882 en 1885 aangelegd en opende op 30 mei 1885 voor het verkeer.[2] De aanleg kostte destijds 3,6 miljoen mark en was gepland om binnen 3 jaar door tolheffing terugbetaald te zijn. De tolheffing werd echter pas in 1912 opgeheven. Tussen 1931 en 1934 is de brug verbreed van 13,8 naar 18,8 meter. De tolhuisjes werden destijds gesloopt. De brug is op 17 maart 1945 door het terugtrekkende Duitse leger opgeblazen.

Direct bij de inname van Mainz door het Amerikaanse leger is een pontonbrug aangelegd zodat de geallieerden verder konden oprukken richting Frankfurt. Deze was slechts in bedrijf tussen 29 maart en 14 april 1945. In 1946 is een tijdelijke brug aangelegd, de Alexander M. Patch Bridge die tussen 1946 en 1950 in gebruik was.

De herbouw van de oorspronkelijke brug is tussen 1948 en 1950 uitgevoerd en heropende op 15 mei 1950 voor het verkeer, in bijzijn van de eerste bondspresident, Theodor Heuss. Het was de enige verkeersbrug over de Rhein bij Mainz tot 12 december 1962, toen zowel de Schiersteiner Brücke (A643) als de Weisenauer Brücke (A60) in gebruik zijn genomen. Tussen 1992 en 1995 is de brug grondig gerenoveerd. De renovatie was zeer uitgebreid en kostte destijds 139,5 miljoen mark. De brug is sinds die tijd permanent gesloten voor vrachtverkeer van meer dan 7,5 ton.[3]

Zie ook

Referenties