Tolwegen in China

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Dit artikel gaat over tolwegen in China. Bijna alle expressways in China zijn tolwegen, evenals veel andere hoofdwegen. Per 31 december 2015 had China 164.400 kilometer tolweg.

Tolwegen

In China moet voor alle National Expressways en Provincial Expressways tol betaald worden. De meeste tolwegen hebben een gesloten tolsysteem met tickets. Stedelijke expressways, zoals in Shanghai en Beijing, zijn doorgaans tolvrij. China heeft veruit de meeste tolwegen in de wereld, geschat wordt dat circa 70% van alle tolwegen in China liggen.

Statistieken

Per 31 december 2015 had China een netwerk van 164.400 kilometer tolweg. Hiervan bestond 117.000 kilometer uit expressways, 23.400 kilometer uit nationale hoofdwegen, 22.900 kilometer uit provinciale wegen en 1.168 kilometer overige wegen, bruggen & tunnels. De uitstaande schuld van de Chinese tolwegen bedroeg 4.450 miljard yuan (circa € 600 miljard).[1]

Toltarieven

De toltarieven liggen veelal op 0,5 yuan per kilometer, wat neerkomt op circa € 0,05-0,06 per kilometer. Dat is relatief hoog voor Chinese begrippen, en vergelijkbaar met de goedkopere tolwegen in Europa. De toltarieven liggen voor veel Chinezen te hoog om grote afstanden over tolwegen te rijden. Een groot aandeel van het verkeer op tolwegen is vrachtverkeer, met name buiten de grootstedelijke gebieden.

Betaalmethodes

Op praktisch alle tolwegen kan de tol cash of met credit cards betaald worden. De meeste tolwegen bieden electronic toll collection (ETC) aan, met name rond de grote steden. Volledig elektronische tolwegen bestaan vermoedelijk nog niet, maar sinds 2015 is er wel een nationaal ETC-systeem.[2]

Tolstations

Omdat tolwegen in het beheer zijn van de provincies lopen de toltrajecten ook tussen de provinciegrenzen, daarom is er op de grens van provincies bijna altijd een tolstation.

Concessies

Bijna alle tolwegen zijn onder concessie van een staatsbedrijf gebracht, die vaak onder de provincies vallen, een zogenaamde 'expressway authority'. Op veel expressways rijdt te weinig verkeer om te aanlegkosten terug te betalen, met name buiten de grootstedelijke gebieden en de belangrijkste doorgaande verbindingen. De expressways worden door de provincies gefinancierd, en gepoogd wordt dit met tolheffing terug te verdienen. Het risico hiervan wordt gedragen door de nationale en provinciale overheid. Sinds 2017 mogen lokale overheden ook obligaties voor tolwegen uitgeven.[3]

Geschiedenis

De allereerste expressways van China waren tolvrij, deze lagen in de regio Beijing. Toen het duidelijk werd dat China tienduizenden kilometers snelweg nodig had is overwogen om een brandstofaccijns in te voeren eind jaren '90, maar dit plan bleek impopulair, daarna is gekozen voor tolheffing. Bijna de volledige 100.000 kilometer snelweg die tussen 1993 en 2013 is aangelegd als tolweg met open of gesloten tolsysteem. Provinciale overheden hebben zich diep in de schulden gestoken om met name na 2005 veel tolwegen aan te leggen, onduidelijk is hoe deze terugverdiend gaan worden. In 2017 werd de tolheffing beëindigd op 15.245 kilometer (33,5%) van de wegen der eerste en tweede klasse.

Opbrengsten

China heeft het grootste netwerk van tolwegen ter wereld. In 2015 werd op 164.400 kilometer weg tol geheven, waaronder 117.000 kilometer autosnelwegen (expressways). De tolinkomsten bedroegen 365 miljard yuan in 2013, 392 miljard yuan in 2014 en 410 miljard yuan in 2015. De Chinese tolwegen maken landelijk gezien verlies, in 2013 een verlies van € 8,7 miljard[4] oplopend tot € 22,7 miljard in 2014,[5] € 43 miljard in 2015[6] en € 50,9 miljard in 2017.[7]

Referenties

Tolwegen per land

AustraliëBelgiëCanadaChinaDenemarkenDuitslandFrankrijkHongarijeItaliëJapanKroatiëNederlandNieuw-ZeelandNoorwegenOostenrijkPolenPortugalRuslandServiëSpanjeVerenigd KoninkrijkVerenigde StatenWit-RuslandZwedenZwitserland