Trans-Africa Highway 6

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Flag of the African Union.svg
Trans-Africa Highway 6 map.png
TAH 6
Begin N'Djamena
Einde Djibouti
Lengte 4.220 km
Route

Centrum.svg N'Djamena

Centrum.svg Oum Hadjer

Centrum.svg Abéché

Centrum.svg Adré

Centrum.svg Al-Junaynah

Centrum.svg Nyala

Centrum.svg En Nahud

Centrum.svg El Obeid

Centrum.svg Kusti

Centrum.svg Wad Madani

Centrum.svg Al Qadarif

Centrum.svg Gondar

Centrum.svg Weldiya

Centrum.svg Dessie

Centrum.svg Djibouti

De Trans-Africa Highway 6 (TAH 6) is een Trans-Africa Highway in Afrika. De weg vormt een oost-westverbinding vanaf N'Djamena tot Djibouti. De route voert door Tsjaad, Sudan, Ethiopië en Djibouti. De route was oorspronkelijk één van de minst ontwikkelde van alle Trans-African Highways, maar met name in Tsjaad zijn grote verbeteringen uitgevoerd. De Trans-Africa Highway 6 is 4.220 kilometer lang.

Route

De Trans-Africa Highway 6 voert over de volgende wegen;

land route traject lengte (km)
Tsjaad ongenummerde weg N'Djamena - Massaguet - N'Gousa - Bokoro - Mongo - Mangalmé - Oum Hadjer - Abéché - Adré 1.050 km
Sudan ongenummerde weg Adré - Al Junaynah - Zalingei - Nyala - El Daein - En Nahud - El Obeid - Kosti - Sennar - Wad Madani - Al Qadarif - Metema 1.980 km
Ethiopië ongenummerde weg Metema - Gondar 185 km
Ethiopië A3 Gondar - Wereta 105 km
Ethiopië B22 Wereta - Weldiya 295 km
Ethiopië A2 Weldiya - Dessie 140 km
Ethiopië B11 Dessie - Mile 130 km
Ethiopië A1 Mile - Semera - Hayu - Galafi 180 km
Djibouti N1 Galafi - Yoboki - Dikhil - Djibouti 220 km

Status

Stand: januari 2022

Tsjaad

In Tsjaad is de route over bijna 900 kilometer geasfalteerd van N'Djamena tot Abéché. In Tsjaad is geen wegnummering. Vanuit N'Djamena tot Massaguet valt de route samen met de Trans-Africa Highway 3 (Tripoli - Windhoek), dit deel is geasfalteerd. Er is ook een geasfalteerde weg tot N'Gousa, een traject van 200 kilometer. Hier splitst de Trans-Africa Highway 6 af van de traditionele oost-westroute door Tsjaad. De traditionele route voert rechtstreeks van N'Gousa via Ati naar Oum Hadjer. De Trans-Africa Highway 6 volgt een zuidelijkere route via Bokoro en Mongo, die later weer terugbuigt naar Oum Hadjer. Deze route is volledig geasfalteerd. De noordelijke, kortere route is grotendeels onverhard. In 2021 was de route ook tussen Oum Hadjer en Abéché geasfalteerd, maar ten oosten daarvan een zandweg tot aan de grens met Sudan. In 2021 is wel gestart om 95 kilometer van de weg vanaf Abéché naar Abou Goulem te asfalteren.[1]

Sudan

In Sudan is de route in eerste instantie een verbeterde zandweg tot aan Al-Junaynah. Vanaf Al-Junaynah ligt een geasfalteerde weg tot Zalingei over een afstand van circa 160 kilometer. Oostelijk van Zalingei is de weg 70 kilometer onverhard, maar is wel een verbeterde zandweg met vaste bruggen over rivieren. Een 140 kilometer lang traject verder tot aan Nyala is wel weer geasfalteerd.

Zuidoostelijk van Nyala ligt een 150 kilometer lange zandweg naar El Daein, deze is vermoedelijk in slechte toestand vanwege de vele sporen naast de zandweg. Van El Daein naar Ghubaysh ligt geen duidelijke doorgaande wegverbinding, dit is een vlak gebied met sporen in het zand over een lengte van ruim 150 kilometer. Van Ghubaysh naar En Nahud ligt een circa 130 kilometer lange zandweg die in slechte staat is, het meeste verkeer rijdt hier naast de weg door het open gebied.

Vanaf El Nahud naar El Obeid ligt een 210 kilometer lange verharde weg, die in theorie goed ontworpen is en indien in goede conditie geschikt is voor hogere rijsnelheden gezien de lange rechte trajecten door vlak terrein. Rond El Obeid ligt een zuidelijke rondweg. Vanaf El Obeid naar de Nijl bij Kosti ligt een 310 kilometer lange verharde weg die relatief goed ontworpen is en indien in goede conditie hogere snelheden mogelijk zou kunnen maken.

Bij Kosti ligt een brede brug met vier rijstroken over de Witte Nijl. Van Kosti naar Wad Madani ligt een 210 kilometer lange verharde weg, dit is vermoedelijk een eenvoudige asfaltweg. Vanaf Sennar moet het verkeer een omweg maken via Wad Madani om daar de Blauwe Nijl over te steken vanwege het gebrek aan alternatieve bruggen. De brug over de Nijl bij Wad Madani heeft 4 rijstroken.

Oostelijk van Wad Madani valt de route samen met de Trans-Africa Highway 4 (Cairo - Gaborone). Dit volgt een verharde weg, eerst over 230 kilometer oostwaarts van Wad Madani naar Al Qadarif en daarna 160 kilometer zuidoostwaarts tot de grens met Ethiopië bij Metema.

Ethiopië

De route door Ethiopië is volledig verhard, maar volgt grotendeels niet de traditionele hoofdwegen van het land. Het westelijke deel vanaf de grens met Sudan via Gondar tot Wereta valt samen met de Trans-Africa Highway 4, die daarna zuidwaarts naar Addis Ababa voert. De Trans-Africa Highway 6 volgt een route oostwaarts door de hooglanden, dit is een eenvoudige geasfalteerde weg die deels op meer dan 3.000 meter boven zeeniveau verloopt. Het oostelijkste deel van de route valt samen met de traditionele doorgaande weg vanaf Addis Ababa naar Djibouti, dit is een moderne geasfalteerde weg door woestijngebied.

Djibouti

In Djibouti is de route vermoedelijk grotendeels verhard, mogelijk is er nog een gravelverharding op het deel ten westen van Dikhil. Een heel klein deel bij de haven van Djibouti telt 2x2 rijstroken.

Geschiedenis

De corridor van de Trans-Africa Highway 6 was oorspronkelijk één van de minst ontwikkelde van alle Trans-Africa Highways. Tsjaad en Ethiopië zijn landen die niet aan zee liggen en daardoor afhankelijk zijn voor transport over land voor de import en export. Voor Ethiopië lag de Trans-Africa Highway 6 echter minder voor de hand, deze route volgt in Ethiopië geen belangrijke doorgaande wegen, maar een collectie van verschillende wegen. Alleen het oostelijkste deel haakt aan op de traditionele route van Addis Ababa naar Djibouti voor de import en export.

De bouw van een geasfalteerde weg door Tsjaad

In Tsjaad lag dit anders, het land ligt diep in het binnenland van Afrika, met enorme afstanden om havens te bereiken. De meeste prioritaire route was voor dit land oorspronkelijk naar het zuidwesten, via Kameroen of Nigeria. Later kwam er meer focus op een route naar het oosten, door Sudan naar Port Sudan, een haven die op meer dan 3.000 kilometer afstand van de hoofdstad N'Djamena ligt. Het land heeft na 2000 echter wel een hoge prioriteit gegeven aan het asfalteren van deze route.

De weg N'Djamena - Massaguet was de eerste weg van Tsjaad die geasfalteerd werd in 1972.[2] Het duurde daarna echter bijna 30 jaar voordat de weg verder oostelijk werd geasfalteerd, beginnend met het 290 kilometer lange traject van Massaguet naar Bokoro in fases tot 2006. In de periode 2000-2003 is het 105 kilometer lange deel van N'Gousa tot Bokoro verhard.[3] In 2009 startte het asfalteren van 68 kilometer tussen Bokoro en Arboutchatak.[4] Kort daarna is 76 kilometer tussen Arboutchatak en Bitkine geasfalteerd en vervolgens 60 kilometer tot Mongo in 2013. Oostelijker is het 109 kilometer lange deel van Mangalmé naar Oum Hadjer in 2009 geasfalteerd.[5] In 2013 kwam het deel tussen Oum Hadjer en Abéché gereed. Omstreeks 2014 is als laatste het deel tussen Mongo en Mangalmé verhard. Hiermee was bijna 90% van de oost-westroute door Tsjaad geasfalteerd. De verdere verharding van de route tot de grens met Sudan startte in 2021, toen begonnen werd met het asfalteren van 95 kilometer tussen Abéché en Abou Goulem.[6] Daarna was nog zo'n 70 kilometer onverhard tot de grens met Sudan bij Adré.

Gewijzigde route door Sudan

In Sudan was oorspronkelijk een route voorzien die vanaf Al Junaynah via Al Fashir naar En Nahud zou verlopen. Deze weg is tussen Al Fashir en En Nahud geasfalteerd, maar een ruim 300 kilometer lang traject tussen Al Junaynah en Al Fashir is een slecht begaanbare route, feitelijk niet meer dan sporen in het zand. Vanwege de aanwezigheid van een verharde weg van Al Junaynah via Zalingei naar Nyala werd besloten deze route verder uit te bouwen. Begin jaren 2000 was het plan dat de Trans-Africa Highway 6 verplaatst zou worden naar deze zuidelijkere route.[7] Echter de ontwikkeling van deze corridor kwam vanwege de oorlog in Darfur toen niet verder tot stand, zodat er nog meer dan 450 kilometer van de route tussen Nyala en En Nahud onverhard is. In 2019 werd gesproken dat een rit van Nyala naar El Obeid via de zuidelijke route een reis is van 3 dagen. Ook werd gesproken dat een reis via de noordelijke route alleen al tussen Al Junaynah en Al Fashir een reis is van 2 dagen voor hemelsbreed 300 kilometer.[8]

Het is wel mogelijk om vanaf Al Junaynah via Nyala en Al Fashir naar En Nahud te reizen. Deze route heeft het grootste aandeel verharde weg tussen het westen en oosten van Sudan. Tussen Nyala en Al Fashir is ongeveer 100 kilometer nog onverhard, een aanzienlijk korter deel dan het 450 kilometer lange deel vanaf Nyala via El Daein naar En Nahud.

Het traject van En Nahud via El Obeid naar Kosti is een relatief modern ontworpen enkelbaans weg, die geschikt zou kunnen zijn voor hogere rijsnelheden als de staat van onderhoud dit toe laat. Eind jaren '90 en begin jaren 2000 is een zuidelijke rondweg bij El Obeid aangelegd, dit was lange tijd de enige upgrade van de oorspronkelijke Trans-Africa Highway 6, zodat doorgaand verkeer niet door deze stad hoeft. Deze rondweg is pas na 2003 volledig geasfalteerd.

Reeds in 1911 werd de eerste spoorbrug over de Witte Nijl in Kosti gebouwd, dit is de Goz Abu Goma Bridge die tijdens de Britse koloniale tijd is aangelegd als onderdeel van de spoorlijn van Khartoum naar Al-Ubayyid. Tussen 1975 en 1979 is door een Italiaans bedrijf de wegbrug over de Witte Nijl bij Kosti gerealiseerd.[9] Omstreeks 2005 is de weg van Al Qadarif naar de grens met Ethiopië geasfalteerd.

Route door Ethiopië & Djibouti

Het oostelijkste deel van de Trans-Africa Highway 6 is van oudsher één van de belangrijkste transportroutes in Oost-Afrika, als verbinding naar het dichtbevolkte centrale deel van Ethiopië naar de haven van Djibouti, de voornaamste exportroute van Ethiopië. Het traject door Ethiopië volgt grotendeels meer secundaire routes, uit een assessment in 2003 bleek dat de meeste oost-westdelen die niet met een noord-zuidroute samenvallen nog gravelwegen waren, alleen het oostelijkste deel tot de grens met Djibouti was toen een in goede conditie verkerende verharde weg. In 2003 sprak men van 750 kilometer gravel en 306 kilometer verhard. De gravelwegen waren destijds wel grotendeels in relatief goede conditie. De graveltrajecten zijn vermoedelijk begin tot midden jaren 2000 verbeterd tot een verharde weg, dit zijn echter geen hoogwaardig ontworpen wegen. De route voert door de hooglanden waar soms zeer grote hoogteverschillen zijn.

In Djibouti was de weg in het westen van het land nog langere tijd een gravelweg vanaf de grens met Ethiopië tot Dikhil. Dit traject zou tegen 2010 geasfalteerd zijn, maar satellietbeelden uit 2019 suggereren dat delen van deze route nog een gravelweg is. In 2014 werd aangekondigd dat het laatste deel van de N1 in Djibouti gerenoveerd werd.[10]

Noodzakelijke verbeteringen

  • In Tsjaad heeft men grote verbeteringen aan de weg uitgevoerd sinds 2005, bijna de hele route is tegenwoordig geasfalteerd.
  • In het westen van Sudan heeft de ontwikkeling stilgelegen vanwege de oorlog in Darfur. Hier zijn nog grote stukken nauwelijks ontwikkelde zandwegen.
  • In Ethiopië heeft de weg grotendeels lage ontwerpstandaarden door bergachtig terrein waardoor de reistijden erg lang zijn.

Referenties

Trans-African Highway network

Trans-Africa Highway 1Trans-Africa Highway 2Trans-Africa Highway 3Trans-Africa Highway 4Trans-Africa Highway 5Trans-Africa Highway 6Trans-Africa Highway 7Trans-Africa Highway 8Trans-Africa Highway 9Trans-Africa Highway 10