Trans-African Highway network

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het netwerk van Trans-African Highways.

Het Trans-African Highway network (TAH) is een netwerk van te verbeteren wegen in Afrika. Het netwerk is opgedeeld in 9 genummerde corridors met een gecombineerde lengte van 52.450 kilometer.[1] Het systeem wordt administratief beheerd door de United Nations Economic Commission for Africa (UNECA).

Overzicht

Het wegennet van Afrika is grotendeels slecht geïntegreerd tussen landen en de conditie van het wegennet is in veel landen slecht, ook op de belangrijkste corridors. Een uitzondering waren vooral de wat welvarender landen ten noorden van de Sahara, evenals zuidelijk Afrika. Diverse delen van de Trans-Africa Highways bestaan in het geheel niet, zoals trajecten door de Sahara, in West-Afrika en vooral in het binnenland van Centraal-Afrika.[2]

Belangrijke knooppunten in het netwerk zijn Dakar, Algiers, Tripoli, Cairo, N'Djamena, Kano, Lagos, Nairobi en Lusaka.

Trans-Africa Highways voeren door de meeste landen op het vasteland van Afrika. Landen waar geen Trans-Africa Highway doorheen gaat zijn Burundi, Equatoriaal Guinea, Eritrea, Gabon, Lesotho, Malawi, Rwanda, Somalië, Swaziland en Zuid-Sudan. En formeel ook niet door Zuid-Afrika omdat dit land niet is aangesloten bij de Trans-African Highways, maar officieus verlopen de Highways 3 & 4 wel door naar Cape Town (Kaapstad).

In een aantal landen verloopt wel een Trans-Africa Highway, maar niet via de hoofdstad. In Sierra Leone verloopt geen route door Freetown. In Nigeria verloopt geen route door Abuja, in Angola verloopt geen route door Luanda en in Mozambique verloopt geen route door Maputo. Het meest opvallende is de situatie in Angola, er verlopen twee Trans-African Highways door het land maar geen daarvan doet de hoofdstad aan. Het land met de meeste Trans-African Highways is Nigeria, waar vier routes doorheen lopen. De steden met de meeste Trans-African Highways zijn Lagos, Dakar en N'Djamena met elk 3 routes. De grootste stad van de deelnemende landen waar geen Trans-Africa Highway doorheen gaat is Dar es Salaam in Tanzania. Het wordt echter beschouwd dat het netwerk ook feeders heeft, al zijn deze niet formeel gedefinieerd.

De Trans-African Highways worden niet bewegwijzerd. Het is vooral een administratief systeem om de coördinatie van op te waarderen wegen tussen landen en regio's te verbeteren.

Lijst van Trans-Africa Highways

Het netwerk is vastgesteld met 9 corridors[3][4] die een gecombineerde lengte van 52.450 kilometer hebben, waarvan 1.670 kilometer overlappen. Zuid-Afrika is formeel geen deel van het Trans-African Highway network en de wegen verlopen daardoor officieel niet door dit land, maar corridors 3 en 4 verlopen officieus wel tot Cape Town (Kaapstad).

De Afrikaanse Unie definieert ook een 10e route, van Djibouti naar Libreville met een lengte van 7.600 kilometer.[5]

route traject lengte
Trans-Africa Highway 1 Dakar - Nouakchott - Casablanca - Rabat - Algiers - Constantine - Tunis - Tripoli - Cairo 8.640 km
Trans-Africa Highway 2 Algiers - Djelfa - Tamanrasset - Agadez - Zinder - Kano - Kaduna - Ibadan - Lagos 4.500 km
Trans-Africa Highway 3 Tripoli - N'Djamena - Ngaoundéré - Brazzaville - Kinshasa - Uige - Dondo - Windhoek - (Cape Town) 9.610 km
Trans-Africa Highway 4 Cairo - Asyut - Qena - Luxor - Aswan - Khartoum - Gondar - Addis Ababa - Awassa - Nairobi - Dodoma - Lusaka - Bulawayo - Gaborone - (Cape Town) 8.860 km
Trans-Africa Highway 5 Dakar - Tambacounda - Kayes - Bamako - Bobo-Dioulasso - Ouagadougou - Niamey - Katsina - Kano - Maiduguri - N'Djamena 4.500 km
Trans-Africa Highway 6 N'Djamena - Abeche - El Obeid - Gondar - Djibouti 4.220 km
Trans-Africa Highway 7 Dakar - Kaolack - Ziguinchor - Bissau - Conakry - Monrovia - Daloa - Yamoussoukro - Abidjan - Accra - Lomé - Lagos 4.010 km
Trans-Africa Highway 8 Lagos - Benin City - Enugu - Bamenda - Yaoundé - Ngaoundéré - Bangui - Kisangani - Kampala - Nairobi - Mombasa 6.260 km
Trans-Africa Highway 9 Beira - Mutare - Harare - Lusaka - Kitwe - Lubumbashi - Luena - Lobito 3.520 km
Trans-Africa Highway 10 Djibouti - Mojo - Nairobi - Kampala - Kigali - Bujumbura - Tshikapa - Kinshasa - Brazzaville - Libreville - Bata 8.140 km

Geschiedenis

In de jaren '70 van de 20e eeuw waren vrijwel alle landen in Afrika onafhankelijk en werd het Trans-African Highway Bureau opgericht. In 1978 werd besloten een master plan voor Trans-African Highways op te richten. Dit bureau is in de jaren '80 echter opgeheven. In 2007 is het systeem nieuw leven ingeblazen door UNECA, de African Development Bank (AfDB) en de Afrikaanse Unie (AU).

In de koloniale periode is het wegennet van Afrika door de kolonisators in variërende mate ontwikkeld. Kenmerkend was dat deze vooral waren gericht op de verkeersvraag binnen de kolonies en er geen geïntegreerd wegennet bestond. Na de koloniale periode is het wegennet in veel landen in verval geraakt door gebrek aan onderhoud. De ontwikkeling van het wegennet in de tweede helft van de 20e eeuw was relatief gering, met uitzondering van een aantal landen, met name in zuidelijk Afrika. Afrika had rond het jaar 2000 een minder dicht wegennet dan andere ontwikkelingslanden, zoals in Azië of Latijns-Amerika.

Het gebrek aan goede wegverbindingen tussen de diverse landen zorgt voor een grote drempel voor de handel en de ontwikkeling van de landen, vooral de landen en gebieden die verder in het binnenland van Afrika liggen. Grote ontbrekende wegverbindingen vond men vooral door de Sahara en in Centraal-Afrika. De situatie is na 2000 echter behoorlijk verbeterd, sinds 2020 zijn de meeste Trans-African Highways voor het overgrote deel verhard, ook grote historisch ontbrekende wegverbindingen zijn in die periode aangelegd. Zo is de Trans-Africa Highway 4 (Cairo - Gaborone) sinds 2018 volledig geasfalteerd. Ook de notoir slechte routes door Centraal-Afrika, de Sahara en West-Afrika zijn verbeterd tot verharde wegen, alhoewel ontbrekende schakels nog steeds bestaan.

De ontwikkeling van de Trans-Africa Highways stond decennia bijna stil, maar na 2000 en vooral na 2005 verbeterde de situatie significant. Zowel Europese als Japanse en later vooral Chinese bouwbedrijven voerden grote wegenprojecten uit. In veel landen werden de eerste autosnelwegen aangelegd en werden de belangrijke corridors voor het eerst geasfalteerd. In sommige landen is ook tolheffing toegepast om de wegen in goede staat te brengen en houden. De situatie is relatief het meest verbeterd in Tsjaad en Sudan, waar na 2005 de Trans-African Highways op grote schaal geasfalteerd zijn.

Oorlog & conflicten

Oorlogen en conflicten hebben de ontwikkeling van het wegennet in Afrika ernstig gehinderd. Conflict brak tijdens of kort na de onafhankelijkheid uit in landen als Zimbabwe, Tsjaad, Ethiopië, Angola en Mozambique. De intensiteit van deze conflicten varieerde, niet overal was er een continu conflict waarbij infrastructuur beschadigd raakte of niet ontwikkeld kon worden. Corridors van de Trans-African Highways die echt gehinderd werden door oorlogen waren bijvoorbeeld de Trans-Africa Highway 3 tussen Libië en Tsjaad, de Trans-Africa Highway 9 in Angola, de Trans-Africa Highway 8 door de Democratische Republiek Congo, de Trans-Africa Highway 6 in Darfur en de Trans-Africa Highway 7 in Sierra Leone en Liberia.

Bewegwijzering

Trans-African Highways zijn vermoedelijk in werkelijkheid niet of vrijwel niet bewegwijzerd. In 2011 kwamen de leden van de Afrikaanse Unie wel overeen om binnen vijf jaar de routes aan te geven met een wegnummer dat bestaat uit de letters 'TAH' en het nummer, dus TAH 1, TAH 2, etc, met witte of zwarte letters op een contrasterende achtergrond.[6] De bebording op de route dient overeen te komen met de Weense conventie 1968.

Zie ook

Referenties