Tunesië

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Flag of Tunisia.svg
تونس‎ - Tūnis
Tunesië.png
Hoofdstad Tunis
Oppervlakte 163.610 km²
Inwonertal 10.778.000
Lengte wegennet 18.997 km
Lengte snelwegennet 390 km
Eerste snelweg 1981
Benaming snelweg Autoroute
Verkeer rijdt rechts
Nummerplaatcode TN

Tunesië (Arabisch: تونس‎ ) is een land in het noorden van Afrika. Het land heeft een oppervlakte van 163.610 km² en telt ruim 10 miljoen inwoners waarvan er 1.200.000 in de hoofdstad Tunis wonen.

Inleiding

Tunesië is een relatief klein land in het midden van Noord-Afrika, gelegen aan de Middellandse Zee tussen Algerije en Libië. De hoofdstad Tunis ligt in het noordoosten van het land. Het land ligt 150 kilometer ten zuidwesten van Sicilië en 180 kilometer ten zuiden van Sardinië. Malta ligt 300 kilometer ten oosten van Tunesië. Het noorden van Tunesië is heuvelachtig tot bergachtig met de Jebel ech Chambi met 1.544 meter als hoogste punt. Het klimaat in het noorden is nog wat gematigd met warme regenachtige winters en hete zomers, in het midden en met name het zuiden heerst een woestijnklimaat met zeer hete zomers. Het laagste punt van Tunesië ligt 17 meter onder zeeniveau. Het land kent geen significante rivieren, maar heeft wel een kustlijn van 1.148 kilometer. Het land meet 780 kilometer van noord naar zuid en maximaal 360 kilometer van oost naar west.

De grootste stad is de hoofdstad Tunis. Andere grote steden zijn Sfax (265.000 inw.), Sousse (173.000 inw.) Kairouan (150.000 inw.) en Bizerte (114.000 inw.) Met een inkomen van $ 8.000 per inwoner is Tunesië een relatief welvarend land voor Afrikaanse begrippen.

Wegennet

Het wegennet van Tunesië behoort tot de meest ontwikkelde van Afrika en is onderverdeeld in Autosnelwegen (A), Route Nationales (RN), Route Régionales (RR) en Route Locales (RL). De RN-wegen vormen het hoofdwegennet, waarbij een aantal assen een snelweg ernaast heeft lopen.

Autoroutes

Autosnelwegen in Tunesië

A1A3A4

De autoroutes van Tunesië.
De A1 bij Mahdia.

Er zijn drie snelwegen in Tunesië, de A1 van Tunis naar Sfax over 247 kilometer, de A3 van Tunis naar Oued Zarga over 66 kilometer en de A4 van Tunis naar Bizerte over 51 kilometer. In en rond de hoofdstad Tunis liggen tevens een aantal expresswegen. De snelwegen zijn conform internationale standaarden. De expresswegen kunnen ook aansluitingen zonder speciale toeritten hebben, maar via rechts in-rechts uit-aansluitingen. De snelwegen zijn tolwegen. Tol heet ook in Tunesië péage.

Geschiedenis

De eerste snelweg die opende was de A1 tussen Tunis en Turke in 1981. In 1986 werd deze verlengd tot aan Hammamet aan de oostkust. In 1993 en 1994 werd de snelweg verlengd tot aan de zuidkant van Sousse. Daarna lag de aanleg van snelwegen een aantal jaren stil. In 2002 opende de A4 tussen Tunis en Bizerte in het noorden van het land. In 2005 volgde de opening van de A3 tussen Tunis en Oued Zarga. In 2008 werd een deel van de A1 geopend tussen Sousse en Sfax. Verder naar het zuiden is de A1 in aanleg tot aan Gabès, wat in 2016 opgeleverd werd. In 2016 is de A3 in westelijke richting verlengd tot aan Bou Salem. In de jaren daarna moet de A3 verlengd worden tot aan de grens met Algerije.

Route nationales

De route nationales verbinden vrijwel alle grotere plaatsen in het land. Het netwerk is het dichtst in het noorden en langs de oostkust, en dunner in het midden en westen en bijzonder dun in het vrijwel onbevolkte zuiden van Tunesië. De kwaliteit van de wegen kan verschillen, maar ze zijn doorgaans wel verhard met asfalt. Verharde wegen leiden vrij ver naar het zuiden, de Sahara in, maar bereiken niet het zuidelijkste puntje van Tunesië. Dahiba is de zuidelijkste plaats die over verharde wegen bereikt kan worden. Het uiterste zuiden van het land is wel bereikbaar via all-weather wegen die met terreinvoertuigen te berijden zijn, maar in dit gebied wonen geen mensen. In het westen van Tunesië bereiken verharde wegen de grens met Algerije bij Hazoua, ten westen van Tozeur in de Sahara. De hoofdweg naar Libië is gewoon bereikbaar over verharde wegen langs de kust.

Bewegwijzering

De Tunesische A4.

De bewegwijzering in Tunesië is vrijwel gelijk aan die in Frankrijk, alleen wordt het Arabische schrift ook gebruikt. De meeste wegwijzers zijn tweetalig. Ook het onderscheid tussen blauwe, groene en witte bestemmingen wordt in Tunesië gemaakt. De wegmarkering is eveneens gelijk aan die in Frankrijk met onderbroken kantmarkeringen, ook op snelwegen. Ook de bebording en wegmeubilair is gelijk aan die van Frankrijk.

Grenzen

De grens met Libië is open, naar verluidt is de grens aan de kust de enige die geopend is voor verkeer tussen beide landen. De grens met Algerije is tevens geopend. Er zijn ook veerdiensten voor auto's naar Tunesië, bijvoorbeeld vanaf Genòva in Italië.

Tolwegen

Op de autoroutes moet tol betaald worden. De tolwegen zijn in het beheer van Tunisie Autoroutes.[1] Op de A3 en A4 is een gesloten tolsysteem met tickets. Op de A1 is een open tolsysteem tussen Tunis en Sousse en een gesloten tolsysteem ten zuiden daarvan. In de directe omgeving van Tunis zijn de snelwegen tolvrij.

Referenties

  1. www.tunisieautoroutes.tn
Wegen van Afrika

AlgerijeAngolaBeninBotswanaBurkina FasoBurundiCentraal Afrikaanse RepubliekComorosCôte d'IvoireDemocratische Republiek CongoDjiboutiEgypteEquatoriaal GuineaEritreaEthiopiëGabonGambiaGhanaGuineaGuinea-BissauKaapverdiëKameroenKenyaLesothoLiberiaLibiëMadagaskarMalawiMaliMarokkoMauritaniëMauritiusMozambiqueNamibiëNigerNigeriaRepubliek CongoRwandaSão Tomé and PríncipeSenegalSeychellenSierra LeoneSomaliëSudanSwazilandTanzaniaTogoTsjaadTunesiëUgandaZambiaZimbabweZuid-AfrikaZuid-Sudan