US 43 in Alabama

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
US 43.svg
US 43 AL map.png
US 43
Begin Mobile
Einde Greenhill
Lengte 351 mi
Lengte 565 km
Route

Centrum.svg Mobile US 90.svgUS 98.svg

Centrum.svg Prichard

Centrum.svg Saraland

Centrum.svg Satsuma I-65.svg

Centrum.svg Jackson

Centrum.svg Grove Hills US 84.svg

Centrum.svg Thomasville

Centrum.svg Demopolis US 80.svg

Centrum.svg Eutaw US 11.svg

Centrum.svg Tuscaloosa I-20.svgI-59.svgUS 82.svg

Centrum.svg Fayette

Centrum.svg Winfield

Centrum.svg Guin I-22.svg

Centrum.svg Hamilton US 278.svg

Centrum.svg Russellville

Centrum.svg Muscle Shoals US 72.svg

Centrum.svg Florence US 72.svg

Tennessee US 43.svg

De US 43 is een US Highway in de Amerikaanse staat Alabama. De weg vormt een lange noord-zuidroute door de gehele staat, en loopt vanaf de US 90 in de zuidelijke kuststad Mobile via Tuscaloosa en Florence naar de grens met Tennessee. De route is 565 kilometer lang.

Routebeschrijving

De weg begint in het centrum van de 199.000 inwoners tellende stad, aan de US 90, de oost-westroute parallel aan de Interstate 10. De weg loopt dan naar het noorden, door het havengebied en passeert langs het einde van de Interstate 165. De weg telt 4 rijstroken en loopt dan door de noordelijke voorsteden, en men kruist dan de Interstate 65, de snelweg van Mobile naar de hoofdstad Montgomery en Birmingham. De US 43 is ook ten noorden van Mobile een belangrijke route met 2x2 rijstroken over een afstand van 135 kilometer. De weg passeert door een dichtbebost gebied, parallel aan de rivier de Mobile, die zich al snel opsplitst in de Tombigbee en de Alabama. Op de route liggen vooral kleine dorpjes, en men kruist amper grotere wegen. Men komt langs het stadje Jackson, en bij het dorp Grove Hill volgt een ongelijkvloerse aansluiting met de US 84, de weg van Laurel in Mississippi naar Dothan in het zuidoosten van Alabama. Het gebied wordt dan wat glooiender, met lage heuvels. Bij Thomasville eindigt het gedeelte met 2x2 rijstroken, en loopt de weg verder naar het noorden, door de binnenlanden van Alabama.

Een kilometer of 60 verderop bereikt men het stadje Demopolis. Men kruist hier de 2x2 US 80, de hoofdroute vanaf Meridian in Mississippi naar de hoofdstad Montgomery in het oosten. Men kruist hier de rivier de Black Warrior, een zijrivier van de Tombigbee. Zo'n 40 kilometer verder, bij het dorp Eutaw bereikt men de US 11, waarna beide nummers samenlopen tot Tuscaloosa, 55 kilometer noordelijker. Men kruist hier de Interstate 20, die is dubbelgenummerd met de Interstate 59, de snelweg vanaf New Orleans en Jackson naar Birmingham. De weg loopt dan naar het centrum van de 83.000 inwoners tellende stad Tuscaloosa, en kruist hier de Interstate 359. De weg slaat dan naar het noorden af, en de US 11 loopt dan verder richting Birmingham. Tevens kruist men hier de US 82, de weg vanaf Columbus in Mississippi naar Montgomery.

De weg loopt dan verder naar het noorden, waar het landschap wat heuvelachtiger wordt, maar nog steeds dichtbebost is. Het duurt dan een tijdje voordat men weer bij een grotere plaats komt, na 60 kilometer volgt het grotere dorp Fayette, en 35 kilometer daarna bereikt men Winfield, een klein plaatsje, maar waar men de US 278 kruist, de weg is dan even dubbelgenummerd tot aan Hamilton. De US 278 komt vanuit Oxford in Mississippi en loopt naar Gadsden. Tevens kruist men hier de Interstate 22, de snelweg van Memphis naar Birmingham.

Een kilometer of 30 noordelijker kruist men de SR-24 bij Russellville, de SR-24 is een 2x2 hoofdweg naar Decatur in het oosten. De US 43 telt dan zelf ook 2x2 rijstroken en loopt naar Florence, een stad met 37.000 inwoners en een kleine agglomeratie van 140.000 inwoners. Men kruist hier de SR-157, de 2x2 hoofdweg naar Cullman in het zuidoosten, en de US 72, de 2x2 hoofdweg vanaf Corinth in Mississippi naar de stad Huntsville in het oosten. Tevens kruist men hier de brede rivier de Tennessee, die ingedamd is. Niet ver na Florence bereikt men de grens met Tennessee. De US 43 in Tennessee loopt dan verder naar Columbia in het midden van die staat.

Geschiedenis

De US 43 werd in 1934 aan het netwerk van US Highways toegevoegd en verliep oorspronkelijk alleen in Alabama, tussen Mobile in het zuiden en Greenhill in het noorden, nabij de grens met Tennessee. In 1939 werd de US 43 tot in Tennessee verlengd. Het zuidelijk eindpunt werd in 2001 gewijzigd naar Prichard, een voorstad van Mobile.[1]

De US 43 is de belangrijkste noord-zuidroute in het westen van Alabama en verbindt drie grotere steden met elkaar, de zuidelijke stad Mobile, de stad Tuscaloosa en de stad Florence. Alhoewel de US 43 nooit is vervangen door een Interstate Highway, is de weg grotendeels enkelbaans. Alleen in de regio Florence in het noordwesten van de staat zijn langere stukken vierstrooks te vinden, evenals rond Mobile en Tuscaloosa.

Regio Mobile

Voordat I-65 werd aangelegd was de US 43 de primaire invalsroute van de stad Mobile vanuit het noorden, omdat de alternatieve route, de US 31, oostelijk van de Mobile Bay de stad binnen kwam en dus wezenlijk andere verkeersstromen bediende. Al in de jaren '50 is een 25 kilometer lang traject van de US 43 tussen Mobile en Axis naar 2x2 rijstroken werd verbreed, wat begin jaren '60 nog eens 25 kilometer werd verlengd tot in de omgeving van Mount Vernon. Tussen 2007 en 2010 is bij Calvert een groot industrieel complex van ThyssenKrupp langs de US 43 aangelegd, daarvoor is ook een ongelijkvloerse aansluiting op de US 43 gerealiseerd.

In 1963-1964 werd het zuidelijkste deel van de US 43 in het stedelijk gebied van Mobile gebypasst door de Interstate 65, die hier ten westen van de US 43 werd aangelegd. Het duurde echter nog tot 1981 voordat I-65 de primaire invalsweg van Mobile werd vanaf Montgomery en Birmingham, omdat de kruising van de Mobile River lange tijd ontbrak. Voor die tijd nam het verkeer de I-65 en daarna US 31, of I-59 en US 43 naar Mobile.

Southern Alabama

In het zuiden van Alabama zijn aanzienlijke delen van de US 43 naar een 2x2 divided highway verbreed. Omstreeks 1960 werd een omlegging van Grove Hill gerealiseerd. Midden jaren '60 is de passage door Thomasville naar 5 rijstroken met center turn lane verbreed. In 1970-1971 is de US 43 tussen Jackson en Grove Hill naar 2x2 rijstroken verbreed. Omstreeks 1974-1975 werd een tweede brug over de Tombigbee River bij Jackson aangelegd, zodat ook hier 2x2 rijstroken beschikbaar waren. Eind jaren '70 is de weg tussen Grove Hill en Thomasville naar 2x2 rijstroken verbreed. In de jaren '80 is de US 43 tussen McIntosh en Jackson naar 2x2 rijstroken verbreed. Hiermee waren diverse wat langere trajecten naar 4 rijstroken verbreed, maar was geen sprake van integrale verbredingen op het hele traject door het zuiden van Alabama.

Central Alabama

In het midden van Alabama is de US 43 nauwelijks opgewaardeerd. De weg kent een dubbelnummering met de US 11 tussen Eutaw en Tuscaloosa en bovendien verloopt hier de Interstate 59 parallel aan. Bij Tuscaloosa is in de jaren '90 een westelijke bypass aangelegd die geschikt is voor verkeer op de US 43, maar de US 43 verloopt nog via het centrum over de in 1974 opengestelde Hugh R. Thomas Bridge over de Black Warrior River. In de jaren 2000 is de US 43 in de noordelijke wijken van Tuscaloosa naar een 5-strooks weg met center turn lane verbreed. Noordelijk van Tuscaloosa is de US 43 grotendeels nog een enkelbaans weg, alhoewel er ten noorden van Fayette een stuk met 4 rijstroken op een smal profiel ligt.

Northern Alabama

In het noorden van Alabama zijn meer delen naar 4 rijstroken verbreed. Omstreeks 2006 is de brug over de vallei van de Bear Creek ten noorden van Hackleburg naar 2x2 rijstroken verbreed.

Al in de jaren '50 is het traject van Russellville naar Muscle Shoals naar 4 rijstroken verbreed, op een smal profiel. In de tweede helft van de jaren '60 is ook een 10 kilometer lang traject ten zuiden van Russellville naar 2x2 rijstroken verbreed, op een veel breder profiel.

In 1939 werd de O'Neal Bridge over de Tennessee River tussen Sheffield en Florence aangelegd.[2] Omstreeks 2000 is een nieuwe bypass van beide plaatsen aangelegd, inclusief een veel bredere brug over de Tennessee River, die echter geen onderdeel van de US 43 is geworden.

Omstreeks 2008 is een nieuwe brug over Shoal Creek ten oosten van Florence aangelegd. Deze brug is met zes rijstroken veel breder dan de oudere cantileverbruggen die uit 1925 stamden.[3] Deze bruggen zijn ook onderdeel van de US 72.

Verkeersintensiteiten

Dagelijks rijden 6.000 tot 10.000 voertuigen in de voorstad Prichard. Verder noordelijker ligt dit in Satsuma hoger met 23.000 voertuigen. Noordelijk van de I-65 dalen de intensiteiten geleidelijk van 22.000 voertuigen tot 8.000 voertuigen bij Jackson en 2.500 tot 5.000 voertuigen tussen Jackson en Demopolis, met wat hogere intensiteiten in de stadjes. Tussen Demopolis en Eutaw rijden 2.600 voertuigen en 1.000 tot 3.000 voertuigen tussen Eutaw en Tuscaloosa, omdat hier de I-20/I-59 parallel aan loopt. In Tuscaloosa ligt het drukste punt met 73.000 voertuigen op de brug over de Black Warrier, een kleine rivier. Noordelijk van Tuscaloosa dalen de intensiteiten vrij snel naar zo'n 3.000 voertuigen, om dan weer wat te stijgen naar 6.000 voertuigen bij Fayette en 12.000 voertuigen bij Hamilton. Tussen Hamilton en Russellville rijden 3.000 tot 4.000 voertuigen, stijgend naar 14.000 voertuigen tussen Russellville en Muscle Shoals, dit deel is vierstrooks. Op de brug over de Tennessee River naar Florence rijden 30.000 voertuigen, dalend naar 5.900 voertuigen op de grens met Tennessee.

Referenties

Interstates en US Highways in Alabama

Interstate 10Interstate 20Interstate 22Interstate 59Interstate 65Interstate 85Interstate 165Interstate 359I-422.svgInterstate 459Interstate 565I-685.svgInterstate 759

US 11US 29US 31US 43US 45US 72US 78US 80US 82US 84US 90US 98US 231US 278US 280US 331US 411US 431

Birmingham

US 43.svg U.S. Highway 43

AlabamaTennessee