US 58 in Virginia

Uit Wegenwiki
(Doorverwezen vanaf US 58 in Tennessee)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
US 58.svg
US 58 VA map.png
US 58
Begin Cumberland Gap
Einde Virginia Beach
Lengte 507 mi
Lengte 816 km
Route

Centrum.svg Cumberland Gap US 25.svg

Centrum.svg Pennington Gap US 421.svg

Centrum.svg Duffield US 23.svg

Centrum.svg Weber City US 23.svg

Centrum.svg Bristol I-81.svgUS 11.svgUS 19.svg

Centrum.svg Abingdon I-81.svgUS 19.svg

Centrum.svg Independence US 21.svg

Centrum.svg Galax

Centrum.svg Hillsville I-77.svgUS 52.svg

Centrum.svg Martinsville US 220.svg

Centrum.svg Danville US 29.svg

Centrum.svg South Boston US 380.svgUS 501.svg

Centrum.svg Clarksville US 15.svg

Centrum.svg South Hill I-85.svgUS 1.svg

Centrum.svg Emporia I-95.svgUS 301.svg

Centrum.svg Courtland

Centrum.svg Franklin US 258.svg

Centrum.svg Suffolk US 13.svgUS 460.svg

Centrum.svg Portsmouth I-64.svgI-464.svgUS 17.svg

MLK Freeway

Knooppuntsymbool.svg I-264.svg

Afslagsymbool.svg London Boulevard

Afslagsymbool.svg Railroad Avenue

Knooppuntsymbool.svg Virginia 164.svg

Tunnel.svg Midtown Tunnel

Afslagsymbool.svg Virginia 337.svg

Centrum.svg Norfolk I-64.svgI-264.svgUS 13.svg

Centrum.svg Virginia Beach US 60.svg

De US 58 is een US Highway in de Amerikaanse staat Virginia. De weg vormt een lange oost-westroute door het uiterste zuiden van de staat, langs de grenzen met Tennessee en North Carolina. De route verbindt diverse regiosteden in het zuiden met de agglomeratie Hampton Roads rond Norfolk. De US 58 verloopt van Cumberland Gap tot Virginia Beach. Vrij grote delen van de route tellen 2x2 rijstroken, met enkele korte stukken freeway. Delen zijn echter ook meer secundair in karakter. De weg is 816 kilometer lang, het is daarmee de langste genummerde weg in Virginia.

Routebeschrijving

De US 58 bij Hillsville.

Southwestern Virginia

De weg begint 2 kilometer over de grens met Tennessee bij Cumberland Gap met een ongelijkvloerse kruising met de US 25 en steekt dan de grens met Virginia over. De weg loopt dan langs de voet van een ruim 1000 meter hoge bergrug naar het oosten, en telt 2x2 rijstroken. Men komt hier door en langs wat dorpjes, en bij Woodway voegt de US 421 vanaf Harlan in, waarna beide routes aan een redelijk lange dubbelnummering beginnen. De weg stijgt dan naar zo'n 700 meter en doorkruist Poweell Mountain. Vlak daarna voegt ook de US 23 vanaf Pikeville in Kentucky in, waarna een driedubbelnummering begint. De weg loopt door een smal bergdal en is een snelweg tot aan Weber City, waar de US 23 naar het zuiden afslaat, richting Kingsport en Johnson City in Tennessee. De weg loopt dan verder naar het oosten, door sterk heuvelachtig gebied met veel bos. Bij het stadje Bristol kruist men de Interstate 81, de snelweg vanaf Knoxville richting Roanoke. Daarna voegt de US 58 op de US 11 in, en gaat de US 421 verder richting Winston-Salem in North Carolina. De US 11 is al dubbelgenummerd met de US 19, zodat tot het stadje Abingdon een driedubbelnummering ontstaat. In Abingdon slaat de US 19 af richting Bluefield, en blijft de US 11 de I-81 volgen. De US 58 loopt dan naar het oosten, door een steeds bergachtiger gebied en stijgt tot bijna 1000 meter hoogte. De weg loopt vlak langs Mount Rogers, met zo'n 1360 meter hoogte de hoogste berg van Virginia. Daarna daalt de weg weer naar lager, maar nog steeds heuvelachtig gebied. De weg loopt hier vlak langs de grens met North Carolina op slechts een kilometer afstand. Bij het dorp Independence kruist men de US 21, de weg vanaf Charlotte naar Wytheville. Vanaf Independence telt de weg 2x2 rijstroken en komt men door Galax, waarna men bij Hillsville de Interstate 77 kruist, de snelweg vanaf Charlotte naar Cleveland. Vlak daarna kruist men de US 52, die vanaf Mount Airy in North Carolina komt.

Southern Virginia

De US 58 bij Danville.

In Hills ville slaat tevens de US 221 af richting Roanoke in het noordoosten. De US 58 vormt dan een rustigere hoofdroute met één rijstrook per richting door het glooiende tot heuvelachtige platteland van zuidelijk Virginia. De weg stijgt dan toch nog naar zo'n 900 meter hoogte, om de laatste heuvelrug, de Blue Ridge over te gaan naar het plattere oosten van de staat. Men kruist hier de Blue Ridge Parkway, een landschappelijk mooie route naar Roanoke. Vanaf Stuart telt de weg weer 2x2 rijstroken en loopt naar Martinsville, een regiostadje met een snelwegring in de vorm van de US 220, de weg vanaf Greensboro naar Roanoke in het noorden. Na Martinsville vormt de weg een 2x2 hoofdweg naar Danville, terwijl de weg langzaam daalt door het beboste gebied. Danville is een regiostad met 48.000 inwoners. Rondom de stad ligt een snelweg bypass en de US 58 maakt daar gebruik van. Men kruist hier de US 29, de snelweg vanaf Greensboro naar Lynchburg in het noorden. Vanaf Danville begint ook de US 360, meteen dubbelgenummerd met de US 58. Na Danville telt de weg weer 2x2 gelijkvloerse rijstroken en na zo'n 50 kilometer bereikt men South Boston, een klein stadje waar men de US 501 kruist, de weg vanaf Durham naar Lynchburg. Tevens slaat hier de US 360 af richting Richmond, de hoofdstad van Virginia.

Southeastern Virginia

Na South Boston loopt de 2x2 hoofdweg langs het John H. Kerr Reservoir, een groot stuwmeer op de grens met North Carolina. Bij Clarksville kruist men de US 15, de secundaire hoofdroute door centraal Virginia naar het noorden. Tevens steekt men hier het reservoir over. De weg loopt dan over enkele zijarmen van het stuwmeer en men bereikt dan South Hill, waar men de US 1 kruist, die parallel aan de Interstate 85 loopt, de snelweg vanaf Durham naar Richmond. Daarna vormt de US 58 een belangrijke oost-westroute richting Norfolk. De weg telt voortdurend 2x2 rijstroken met een aantal snelwegstukjes. Rondom Lawrenceville ligt een korte snelweg, en men bereikt dan Emporia, waar men de Interstate 95 kruist, de snelweg vanaf Fayetteville naar Richmond. Door Emporia is de US 58 weer een snelweg en kruist men de US 301, die parallel aan de I-95 loopt. Het gebied is dan vlak en ligt laag, met veel bossen. De weg vervolgt dan zijn route naar het oosten en komt door enkele dorpjes. Rondom Courtland ligt een korte snelweg, en rond Franklin ligt een wat langere snelweg. Men kruist hier de US 258, de weg vanaf Murfreesboro in North Carolina naar Smithfield aan de James River. Daarna loopt de weg naar Suffolk, een subcentrum van de agglomeratie Hampton Roads.

Hampton Roads

De Martin Luther King Jr. Freeway in Portsmouth.

Suffolk is de eerste stad van de agglomeratie Hampton Roads die men tegenkomt en telt 86.000 inwoners. De stad is gebouwd rondom moerassen, het Dismal Swamp. Vanaf Suffolk vormt de US 58 een freeway met 2x2 rijstroken. De US 460 vanaf Petersburg voegt dan in, en de US 13 vanaf Greenville doet dat ook, zodat een driedubbelnummering ontstaat, met 2x3 rijstroken. Men komt dan in de voorstad Chesapeake, die 222.000 inwoners telt. Hier volgt de aansluiting met de Interstate 64, Interstate 264 en de Interstate 664.

De US 58 verloopt dan samen met I-264 de stad Portsmouth in één van de primaire centra van de agglomeratie Hampton Roads. De snelweg telt 2x2 rijstroken en kruist de US 17. Direct daarna slaat de US 58 af en vormt de Martin Luther King Jr. Freeway, die noordwaarts loopt. In het havengebied van Portsmouth volgt dan een knooppunt met de State Route 164, waarna de US 58 naar het oosten afslaat en via de Midtown Tunnel onder de Elizabeth River gaat. Men komt dan op het onderliggend wegennet van de stad Norfolk uit. Norfolk is het belangrijkste centrum van de agglomeratie Hampton Roads, maar niet de grootste stad qua inwoners.

Norfolk telt 247.000 inwoners en de US 58 loopt als de Virginia Beach Boulevard naar het oosten, parallel aan de I-264. Men kruist dan nogmaals de US 460 en in het oosten van de stad de US 13, die richting Philadelphia loopt over de Chesapeake Bay Bridge-Tunnel. Tevens kruist men nogmaals de Interstate 64, de snelweg naar Richmond. Men komt dan in Virginia Beach, met 453.000 inwoners veruit de grootste stad van de agglomeratie, maar niet het belangrijkste centrum. De US 58 vormt hier een brede boulevard met 6 tot 8 rijstroken. De meeste commerciële activitieten in de stad zijn langs de US 58 gevestigd. De weg voert tevens door het centrum van Virginia BEach, en eindigt dan bijna in de Atlantische Oceaan op de US 60.

Geschiedenis

De US 58 werd in 1932 aan het netwerk van US Highways toegevoegd, en verliep indertijd van Hillsville tot Virginia Beach. In 1934 werd de route nog verder westwaarts verlengd naar Cumberland Gap, aan de kant van Virginia. In 1998 werd de US 58 een heel klein stukje tot in Tennessee verlengd met de openstelling van een nieuw tracé met tunnel.[1]

De in 1932 geïntroduceerde US 58 verving diverse oudere state highways. Dit waren de;

  • VA 12 tussen Hillsville en Danville
  • VA 44 tussen Danville en Clarksville
  • VA 400 tussen Clarksville en Boydton
  • VA 12 tussen Boydton en Norfolk
  • VA 10 tussen Norfolk en Virginia Beach

Cumberland Gap

Cumberland Gap is een dorp in Tennessee bij het driestatenpunt tussen Tennessee, Virginia en Kentucky. De oorspronkelijke weg verliep tot de US 25E, die over de 497 meter hoge bergpas Cumberland Gap verliep. Deze bergpas lag net ten noorden van het dorp en was daarom tussen Virginia en Kentucky gelegen. Het eindpunt was indertijd de US 25E, die indertijd kortstondig door Virginia verliep. Op 18 oktober 1996 opende de Cumberland Gap Tunnel, een tweebuizige tunnel van de US 25E ten zuidwesten van het dorp Cumberland Gap. Deze tunnel verbindt Tennessee met Kentucky. De oude weg over de Cumberland Gap is daarna opgebroken en een natuurgebied gemaakt. Daardoor eindigt de US 58 sindsdien op de US 25E net over de grens in Tennessee.

Cumberland Gap - Bristol

Het traject van Cumberland Gap tot Bristol is 160 kilometer lang. Hiervan is ongeveer de helft naar een 2x2 divided highway verbreed.

Tussen Cumberland Gap en de US 11 in Bristol zijn tal van upgrades uitgevoerd. In oktober 1966 opende de bypass van Gate City en in januari 1970 opende een nieuw tracé van de US 58 met 2x2 rijstroken ten westen van Gate City. In februari 1970 opende een nieuw tracé door de bergen tussen Duffield en Clinchport, wat een omweg rond de bergrug afsneed. Dit is direct met 2x2 rijstroken aangelegd. In maart 1994 opende een nieuw tracé over de berghellingen bij Stickleyville met 2x2 rijstroken. In juli 2000 opende een nieuw tracé rond Rose Hill en Ewing. Midden tot eind jaren '90 zijn de aansluitende delen van deze omleggingen op het bestaande tracé naar 2x2 rijstroken verbreed.

Het resultaat was een ruim 50 kilometer lang traject met 2x2 rijstroken in het uiterste westen van Virginia vanaf Cumberland Gap tot Jonesville, evenals de verdubbeling van de dubbelnummering met de US 23 tussen Duffield en Weber City over een afstand van circa 30 kilometer. Het deel tussen Weber City en Bristol heeft een secundair karakter en is enkelbaans gebleven.

Bristol - Hillsville

Tussen Bristol en Hillsville legt de US 58 een 170 kilometer lang traject af. Dit deel van de route is grotendeels een bergtraject over bergpassen en volgt een kronkelige route. Maar beperkt zijn delen van de US 58 hier opgewaardeerd.

Tussen Bristol en Abingdon verloopt de US 58 over de Interstate 81. Dit is gedaan omdat de US 11 en US 19 al dubbelgenummerd zijn op de oude route. Oorspronkelijk was er wel een driedubbelnummering, maar de US 58 werd in 1966 verplaatst naar de toen nieuw opengestelde I-81.

Oorspronkelijk volgde de US 58 een zeer secundaire route tussen Independence en Galax, de US 58 bleef toen langer ten noorden van de New River en volgde wat nu State Route 94 is. In 1979 opende de nieuwe, meer directe route tussen Independence en Galax als een 2x2 divided highway. In de periode 1984-1986 is de US 58 tussen Galax en Hillsville naar 2x2 rijstroken verbreed.

De meest hoogwaardige upgrade van de US 58 in deze regio was de zuidelijke bypass van Hillsville, die als freeway is aangelegd en in augustus 2011 is opengesteld. In de periode 2011-2015 is de US 58 tussen Abingdon en Damascus gedeeltelijk naar 2x2 rijstroken verbreed. Er blijven echter lange stukken kronkelige enkelbaans weg tussen Damascus en Independence.

Hillsville - Martinsville

De freeway-bypasses van Martinsville en Danville.

De US 58 legt een 100 kilometer lang traject af tussen Hillsville en Martinsville. Dit is het meest oostelijke deel van de US 58 dat bergachtig terrein heeft. Grote delen van de route zijn kronkelig, maar de weg wordt geleidelijk opgewaardeerd naar 2x2 rijstroken omdat hier geen Interstate Highways parallel aan verlopen.

De upgrade aan dit deel van de US 58 begon pas midden jaren '90, behalve in de directe nabijheid van Martinsville, waar al eerder een kort stuk naar 2x2 rijstroken verbreed was. Midden jaren '90 tot eind jaren '90 en begin jaren 2000 is het deel van Stuart rond Spencer tot vlak voor Martinsville naar 2x2 rijstroken verbreed. In 2002 had het hele traject van Stuart tot Martinsville 2x2 rijstroken. Omstreeks 2003 opende de bypass van Stuart. Omstreeks 2005 opende een 2x2 omlegging van Meadows of Dan. Omstreeks 2015-2016 is het deel tussen Laurel Fork en Meadows of Dan naar 2x2 rijstroken verbreed, deels met tracéverleggingen.

De meest hoogwaardige upgrade was de bypass van Martinsville, een nieuwe freeway ruim buiten de stad. De freeway was oorspronkelijk alleen een onderdeel van de US 220 als westelijke bypass, het deel tussen beide takken van de US 220 opende al in 1977 voor het verkeer. De rest van de bypass van Martinsville opende in 1993, zodat de US 58 vanaf dat moment niet meer door de stad verliep, maar via de zuidelijke ringweg.

Martinsville - South Hill

De US 58 legt 170 kilometer af door glooiend terrein tussen Martinsville en I-85 bij South Hill. De grootste upgrade was hier de freeway bypass van Danville, verder is deze route integraal naar een 2x2 divided highway verbreed.

Al in 1949 werd het eerste deel van de US 58 vanuit Danville naar het oosten verbreed naar 2x2 rijstroken, in eerste instantie een paar kilometer, maar vanaf 1955 strekte het 2x2 deel al 15 kilometer ten oosten van Danville. Omstreeks 1960 was al het hele 50 kilometer lange traject tussen Danville en South Boston naar 2x2 rijstroken verbreed. Gedurende de jaren '60 is het traject van Martinsville tot Danville naar 2x2 rijstroken verbreed. Gedurende de jaren '70 werd een groot deel van de route tussen South Boston en Clarksville naar 2x2 rijstroken verbreed. Pas in de jaren '90 werd het deel tussen Clarksville en South Hill naar 2x2 rijstroken verbreed. In 2002 opende een nieuwe zuidelijke bypass van South Hill met 2x2 rijstroken. In 2006 opende de bypass van Clarksville die de kenmerken van een freeway heeft.

De meest prominente upgrade was de Danville expressway, een freeway bypass rond de stad Danville. De oorspronkelijke route door de stad was Riverside Drive, tegenwoordig de Business Route van de US 58. Dit deel telt ook 2x2 rijstroken. De rondweg van Danville valt gedeeltelijk samen met de US 29, dit is ook het oudste deel van de bypass. De bypass van Danville werd oorspronkelijk ontwikkeld als de State Route 265. In 1982 opende hiervan het eerste deel, tussen de grens met North Carolina en vlak voor de Dan River. In 1986 volgde een verlenging tot State Route 73 en in 1988 tot aan de US 58 ten oosten van Danville, waarmee de gehele zuidelijke bypass van Danville opengesteld was. In 2005 opende het zuidwestelijk deel van de bypass van Danville, waarmee doorgaand verkeer op de US 58 de gehele stad kon bypassen.

South Hill - Suffolk

De US 58 bij Emporia.

De US 58 legt 150 kilometer af tussen I-85 bij South Hill en Suffolk, de eerste satellietstad van de regio Hampton Roads. Dit traject van de US 58 heeft meer het karakter van een doorgaande weg omdat dit ook de snelste route is vanaf de steden in North Carolina naar de stedelijke regio Hampton Roads rond Norfolk. De route is integraal naar 2x2 rijstroken verbreed.

In juni 1963 opende de bypass van Lawrenceville voor het verkeer. In 1967 is het deel tussen Courtland en Franklin naar 2x2 rijstroken verbreed, evenals tussen Holland en Suffolk. In de jaren '60 is al een groot deel van de US 58 tussen I-85 bij South Hill en I-95 bij Emporia naar 2x2 rijstroken verbreed. Gedurende de jaren '80 openden meerdere grote tracéverleggingen en bypasses voor het verkeer. In 1982-1983 opende de omlegging van Franklin en Holland, in 1984 de omlegging bij Courtland en in 1987 de bypass van Emporia, allemaal met 2x2 rijstroken. Tussen Emporia en Courtland was de weg nog enkelbaans. Tussen 1987 en 1991 is het 35 kilometer lang traject tussen I-95 bij Emporia en Courtland naar een 2x2 divided highway verbreed. De weg stond daarvoor bekend als de 'suicide strip'.[2]

Regio Hampton Roads (Norfolk)

De Virginia Beach Boulevard (US 58) tussen Norfolk en Virginia Beach.

In 1922 kwam Virginia Beach Boulevard gereed, een 30 kilometer lange weg tussen Norfolk en Virginia Beach. Deze weg verbond de in opkomst zijnde resorts aan de Atlantische kust met de centrumstad Norfolk.

In 1942-1947 is de US 58 tussen Suffolk en Bowers Hill bij Chesapeake naar 2x2 rijstroken verbreed. Dit is het oudste deel van de US 58 dat al 2x2 rijstroken had. In 1975 opende de freeway bypass van Suffolk voor het verkeer. Hiermee had de regio Hampton Roads een betere invalsweg vanaf het westen.

De Virginia Beach Boulevard tussen Norfolk en Virginia Beach was één van de eerste verbindingswegen in de regio die naar 2x2 rijstroken verbreed werd, al in 1950 was de US 58 in het oosten van Norfolk naar 2x2 rijstroken verbreed. In 1956 had het hele traject tussen Norfolk en Virginia Beach minimaal 2x2 rijstroken. In 1967 opende de Virginia Beach Expressway (Interstate 264) parallel aan de US 58. Dit was oorspronkelijk een tolweg zodat veel verkeer de US 58 bleef gebruiken. Later werd de Virginia Beach Expressway tolvrij. De US 58 bleef een zeer drukke corridor vanwege de vele retail en de weg is met name in de buurt van Norfolk verder verbreed, tot wel 2x4 rijstroken.

Op 6 september 1962 opende de enkelbuizige Midtown Tunnel tussen Portsmouth en Norfolk voor het verkeer. Dit was destijds een tolweg, maar werd in 1989 tolvrij. Het snelwegdeel Martin Luther King Freeway in Portsmouth opende waarschijnlijk ook in 1962, en was tot 2005 een stuk snelweg dat niet op andere snelwegen was aangesloten.

Tussen 2012 en 2016 is een tweede tunnelbuis van de Midtown Tunnel in Norfolk aangelegd, daarna is de oude buis tot 2018 gerenoveerd. De bouw is met tol bekostigd. Tevens is de MLK Freeway 1 kilometer zuidwaarts verlengd naar de I-264, zodat verkeer gemakkelijker vanuit het zuidwesten naar Norfolk kan.[3] Deze verlenging was oorspronkelijk voorzien als tolweg, maar in 2015 is afgezien van tolheffing.[4] De verlenging van de MLK Freeway opende op 30 november 2016 voor het verkeer.[5][6]

Referenties

Interstates en US Highways in Virginia

Interstate 64Interstate 66Interstate 77Interstate 81Interstate 85Interstate 95Interstate 195Interstate 264Interstate 295Interstate 381Interstate 395Interstate 464Interstate 495Interstate 564Interstate 581Interstate 664

US 1US 11US 13US 15US 17US 19US 21US 23US 29US 33US 48US 50US 52US 58US 60US 121.svgUS 211US 220US 221US 250US 258US 301US 311.svgUS 340US 360US 421US 460US 501US 522

Hoofdroutes US Highways US Highway marker
US 1 US 2 US 3 US 4 US 5 US 6 US 7 US 8 US 9 US 10 US 11 US 12 US 13 US 14 US 15 US 16 US 17 US 18 US 19
US 20 US 21 US 22 US 23 US 24 US 25 US 26 US 27 US 29 US 30 US 31 US 33 US 34 US 35 US 36
US 40 US 41 US 42 US 43 US 44 US 45 US 46 US 48 US 49 US 50 US 51 US 52 US 53 US 54 US 56 US 57 US 58 US 59
US 60 US 61 US 62 US 63 US 64 US 65 US 67 US 68 US 69 US 70 US 71 US 72 US 73 US 74 US 75 US 76 US 77 US 78 US 79
US 80 US 81 US 82 US 83 US 84 US 85 US 87 US 89 US 90 US 91 US 92 US 93 US 95 US 96 US 97 US 98 US 101