Verdrag van Genève 1975

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Het Verdrag van Genève is een verkorte verwijzing naar de European Agreement on Main International Traffic Arteries, tot stand gekomen in Genève op 15 november 1975. Het document, tot stand gekomen onder auspicien van de Verenigde Naties (Economic and Social Council) is sindsdien meerdere malen aangepast. Het verdrag is opgesteld in het Engels, Frans en Russisch; deze taalversies zijn alle gelijkelijk authentiek. Versies in andere talen zijn dat niet. De Franse naam Accord européen sur les Grandes Routes de trafic international (AGR) wordt ook veel gebruikt voor dit verdrag.

In het verdrag zijn regels vastgelegd over het netwerk van E-wegen. Aan de ene kant gaat het om het verloop van deze wegen zelf, aan de andere kant geeft het verdrag minimumeisen over hoe deze routes moeten worden uitgebouwd. Het verloop van de routes kan op een eenvoudige wijze worden aangepast, zonder dat het hele verdrag daarvoor opnieuw moet worden geratificeerd. Het verdrag geeft hiervoor een speciale procedure, die handig is wanneer individuele verdragsstaten het verloop van een E-route enigszins willen wijzigen.

Bij die wijzigingen is het onderscheid tussen reference roads en intermediate roads van belang. De reference roads zijn de grote assen met de nummers deelbaar door vijf. Oost-west verlopende reference roads mogen elkaar niet kruisen, evenmin als noord-zuid verlopende reference roads. Intermediate roads mogen elkaar vrijelijk kruisen.

Het verdrag verplicht de verdragsstaten om E-wegen te bewegwijzeren aan de hand van de bekende groene schildjes met witte tekst. Op het kader dient de hoofdletter E te worden vermeld, gevolgd door het nummer van de route. Over verdere uitvoering zegt het verdrag niets; het is dan ook niet verwonderlijk dat Duitsland het Duitse lettertype op de schildjes zet, Nederland het Nederlandse, Frankrijk het Franse, enzovoort. Op Spaanse schildjes wordt tussen de E en het nummer zelfs de in Spanje gebruikelijke liggende streep geplaatst, bijvoorbeeld E-15

Ook zijn de verdragsstaten vrij te bepalen hoe ze de E-wegen precies op de bewegwijzering laten terugkomen. De enige gestelde eis is immers dat de nummers op de wegwijzers staan vermeld. Tussen de verdragsstaten bestaan dan ook behoorlijke verschillen in de implementatie. In Nederland bijvoorbeeld komen de E-nummers op alle wegwijzers aan E-routes terug; in Duitsland daarentegen verschijnen de nummers in principe alleen maar op afstandsborden, maar niet op de voorwegwijzers of de beslissingswegwijzers van autosnelwegen. Op het onderliggende wegennetwerk van Duitsland hebben E-nummers meestal een wat prominentere positie.

Verdragsstaten

Het Verenigd Koninkrijk heeft het verdrag wel ondertekend, maar nooit geratificeerd. Het heeft indertijd aangekondigd pas tot ratificatie over te gaan, wanneer alle E-routes zouden zijn uitgebouwd tot autosnelweg. Tot dat moment ziet het Verenigd Koninkrijk -althans volgens haar verklaring van indertijd- geen aanleiding om E-routes te bewegwijzeren.

Externe links