Viaduc de Saint-Cloud

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Viaduc de Saint-Cloud
A13 FR.svg
Blank.png
Overspant Seine
Rijstroken 2x2
Totale lengte 1.100 meter
Hoofdoverspanning 101.75 meter
Hoogte brugdek ? meter
Openstelling 27-06-1974
Verkeersintensiteit 120.000 mvt/etmaal
Locatie kaart

Het Viaduc de Saint-Cloud is een viaduc in Frankrijk, gelegen in de agglomeratie van Paris. Over de brug loopt de A13, die hier langs van Saint-Cloud loopt.

Kenmerken

Het Viaduc de Saint-Cloud is onderdeel van A13, die hier langs Saint-Cloud loopt, een buitenstad van Paris. Het brugdek heeft een breedte van 20,40 m en herbergt 2x2 rijstroken zonder vluchtstroken. Aan weerszijden van het viaduct verbreedt de weg 2x3 rijstroken om vervolgens de Tunnel de Saint-Cloud (westelijk) en de Tunnel Ambroise Paré (oostelijk) in te gaan. Het viaduct kruist naast de Seine ook nog een groot aantal wegen op de westoever van de rivier. de totale lengte van het viaduct is 1.100 meter waarvan ongeveer 300 meter boven de Seine loopt. De brug heeft 16 overspanningen waarvan overspanning van de Seine met 101,75 meter de langste is. De totale brug ziet er als volgt uit: 42 m + 64 m + 87 m + 8 x 66,90 m + 46 m + 90,25 m + 101,75 m + 88 m + 49 m. Het brugdek heeft een dikte van van maximaal 3,60 meter en is opgebouwd uit voorgespannen beton. De pijlers zijn opgebouwd uit gewapend beton. Op de brug geldt een maximumsnelheid van 70 km/h.[1][2]

Geschiedenis

De bouw van een brug ter hoogte van Saint-Cloud is lange tijd als noodzakelijk geacht vanwege de naastgelegen Tunnel de Saint-Cloud, die reeds in 1946 opende. De tunnel, die eerst slechts één buis kende met 3 rijstroken, kwam lange tijd uit op het onderliggend wegennet, maar er werd al vroegtijdig voorzien om de tunnel en daarmee de A13 te verbinden met de Boulevard Périphérique. Hierdoor zou dan een vloeiende verbinding door zuidwestelijk Paris ontstaan.

Het duurde tot 1972 totdat men begon met de daadwerkelijke aanleg van de overbrugging van de Seine. Er moest met veel factoren rekening worden gehouden bij het ontwerpen en inpassen van het viaduct. Zo was het belangrijk dat het kasteel van Rothschild werd ontweken, maar dat de tunnel werd verbonden met de andere Seineoever met een zo klein mogelijke verkanting en een zo ruim mogelijke bocht. Op 27 juni 1974 kon het viaduct, ontworpen door de architect Spielmann, als onderdeel van het wegtracé tussen de Tunnel de Saint-Cloud en de Boulevard Périphérique geopend worden voor het verkeer.

In 1978 werden de eerste scheurtjes in het viaduct al gevonden. Het viaduct werd door de hoge intensiteiten veel hoger belast dan verwacht. In 1980 werd het voorgespannen brugdek van de brug vervangen. De jaren erna nam ook de ontevredenheid van bewoners toe vanwege de geluidsoverlast die de brug met zich meebracht.

In 1993 werd de brug aangemerkt als "point noir bruid", wat betekende dat er geluidsreducerende maatregelen moesten worden genomen. Daarnaast werd in 1998 opnieuw vastgesteld dat er scheuren in de betonnering van het viaduct zaten. Dit had als gevolg dat de eerdergenoemde problemen en andere nadelen als één project werden voorbereid en tussen 2005 en 2015 werden uitgevoerd. Tussen 2005 en 2009 zijn de stalen kabels, die onderdeel waren van het voorgespannen beton waaruit het brugdek bestond, vervangen. Tussen 2012 en 2015 werden de overige problemen opgelost, door middel van de plaatsing van geluidsschermen, het aanbrengen van betere afwateringssystemen en een minder felle verlichting.[3]

Verkeersintensiteiten

Van de brug maken dagelijks ongeveer 120.000 voertuigen gebruik. De brug is hiermee ernstig overbelast en kent veel filevorming.

Referenties