Vidin - Calafat Bridge

Uit Wegenwiki
Ga naar: navigatie, zoeken
Мост Видин–Калафат

Podul Calafat–Vidin

BG 1.png
DN56.svg
Vidin - Calafat Bridge map.png
Vidin Calafat Bridge-1.jpg
Overspant Donau
Rijstroken 2x2
Totale lengte 1.971 meter
Hoofdoverspanning 180 meter
Hoogte brugdek 31 meter
Openstelling 14-06-2013
Verkeersintensiteit 3.500 mvt/etmaal
Locatie kaart

De Vidin - Calafat Bridge (Bulgaars: Мост Видин–Калафат, Roemeens: Podul Calafat–Vidin) is een tuibrug (extradosed bridge) op de grens van Bulgarije en Roemenië over de rivier de Donau tussen Vidin (Bulgarije) en Calafat (Roemenië). De brug heeft een totale lengte van 1.971 meter.

Naam

De brug heet de "New Europe Bridge" (Bulgaars: Мост „Нова Европа“, Roemeens: Podul „Europa Noua“) De werknaam was de Danube Bridge 2 (Bulgaars: Дунав мост 2). In het Bulgaars wordt de brug ook wel de Мост Видин–Калафат (Most Vidin-Kalafat) genoemd, in het Roemeens de Podul Calafat-Vidin.

Kenmerken

De brug is een 4-voudige tuibrug met 3 hoofdoverspanningen en een serie aanbruggen over de rivier de Donau tussen de Bulgaarse stad Vidin en het Roemeense dorp Calafat. De hoofdoverspanningen zijn van het type extradosed bridge, een zeldzaam brugtype. De brug telt 2x2 rijstroken zonder vluchtstroken en een spoorlijn in de middenberm. De brug heeft feitelijk het profiel van een autosnelweg, de aansluitende wegen echter niet. Aan Bulgaarse zijde sluit de I/1 er op aan, aan Roemeense zijde de DN56. Het grens- en tolstation bevindt zich aan de zijde van Roemenië. De brug is onderdeel van een noord-zuidcorridor vanaf west-Roemenië naar west-Bulgarije en geeft de mogelijkheid voor vrachtverkeer van Bulgarije naar de rest van de Europese Unie om binnen EU-gebied (en Schengengebied) te blijven, in tegenstelling tot de traditionele route door Servië. Echter de rest van de route is met name in Roemenië niet erg hoogwaardig uitgebouwd tot aan Timişoara. Aan Bulgaarse zijde is de I/1 beter uitgebouwd tot de A2 bij Botevgrad. Tevens is de brug onderdeel van een toekomstige corridor van midden-Servië naar zuid-Roemenië en Bucureşti. De brug is tevens bijzonder omdat verkeer vanaf Bulgarije zuidwaarts Roemenië in rijdt, terwijl dit elders andersom is. Dit komt door een bocht van de rivier.

Geschiedenis

Voorgeschiedenis

Kenmerkend aan de rivier de Donau was het geringe aantal oeververbindingen. Pas in 1954 werd de eerste brug gebouwd bij de stad Ruse. Vanaf de jaren '70 ontstonden discussies om een tweede brug over de rivier te bouwen, ten westen van Ruse. Bulgarije en Roemenië konden het niet eens worden over een exacte locatie, maar het project werd in de jaren '90 weer actueel. Bulgarije wilde een zo'n westelijk mogelijke brug om de isolatie van noordwest-Bulgarije te verminderen, met name de regio Vidin. Roemenië wilde echter een oostelijke verbinding, bij Nikopol. Uit Europees onderzoek bleek dat een verbinding bij Lom het meest rendabel was. Echter hiervoor moest wel meer aansluitende infrastructuur worden aangelegd dan bij een verbinding bij Vidin of Nikopol, dus zowel Roemenië als Bulgarije waren het niet eens met deze locatie.

Voordat de brug werd gebouwd voer er ter plekke een veerdienst. De tarieven voor deze veerdienst bedroegen € 23 per personenauto en € 92 voor een vrachtwagen. De veerdienst voer elke 2 uur, zodra 19 - 20 vrachtwagens aan boord waren.

Aanleg

In 1999 werd de locatie van de brug gekozen, bij de stad Vidin. In 2000 werden de kosten van de brug, exclusief aansluitende infrastructuur, geschat op € 99 miljoen. Aangezien Bulgarije het overgrote deel van de aanlegkosten betaald, is het voornamelijk een Bulgaars project, en in veel mindere mate een Roemeens project. In het kader van "wie betaalt, bepaalt" werd de locatie bij Vidin vastgelegd. In 2004 werd het ontwerp van de brug verder uitgewerkt en de aanleg begon officieel op 13 mei 2007. De procedures voor landonteiging bij Vidin vertraagde de aanleg van de brug echter. Tussen 2007 en 2009 werden weinig zichtbare werkzaamheden uitgevoerd. De brug is voornamelijk in 2010 en 2011 aangelegd in ruwbouw, waarbij de brugpylonen zijn gebouwd en de uitbouwmethode werd toegepast voor de tuibrug. In oktober 2012 werd de brugoverspanning voltooid, waarna de brug afgebouwd is, zoals het asfalteren en monteren van de veiligheidssystemen. De brug is op 14 juni 2013 opengesteld voor het verkeer.[1][2]

Financiering

De brug is gebouwd door het Spaanse consortium FCC. De aanlegkosten bedroegen € 225 miljoen voor de brug en de Bulgaarse aansluitende infra, plus € 48 miljoen aan de Roemeense zijde. De totale kosten van zowel de brug als de aansluitende infra bedroegen zo'n € 273 miljoen. De Bulgaarse overheid betaalde zelf € 60 miljoen direct aan de brug en moest daarnaast op termijn een lening van € 88 miljoen terugbetalen. De rest werd gefinancierd vanuit EU-middelen, namelijk een toekenning van € 70 miljoen en diverse kleine donaties.

Tol

In 2012 werd er een rechtszaak uitgevoerd tussen Roemenië en Bulgarije, omdat Roemenië een hoger aandeel van de tolinkomsten wilde hebben dan het land meebetaald heeft aan de brugverbinding.

Bij openstelling in 2013 volgde een korte tolvrije periode, daarna werd een tol van € 6 voor personenauto's tot € 37 voor vrachtwagens geheven.[3]

Verkeersintensiteiten

In het eerste halfjaar van opening, tussen juni 2013 en december 2013, reden dagelijks gemiddeld 1.500 voertuigen over de brug, voor circa 60% bestaand uit vrachtwagens en bussen.[4] Het gemiddelde over de eerste twee jaar was ook 1.500 voertuigen per dag, waarvan 45% zwaar vrachtverkeer (>12 ton). Op werkdagen rijden er 1.700 - 1.800 voertuigen per dag over de brug.[5] Op iets langere termijn werden 3.000 voertuigen per dag verwacht, tegen 2018 reden veelal 3.000 tot 3.500 voertuigen per dag over de brug.

Externe links

Referenties