West Virginia

Uit Wegenwiki
(Doorverwezen vanaf WV)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hoofdstad Charleston
Grootste stad Charleston
Oppervlakte 62.755 km²
Inwonertal 1.771.000
Lengte snelwegennet 924 km
Eerste snelweg 1954[1]
Afkorting WV

West Virginia is een staat in de Verenigde Staten. De staat ligt in het oosten van het land, en telt 1,7 miljoen inwoners (2023). De hoofdstad en grootste stad is Charleston. De staat meet 62.755 vierkante kilometer, en is daarmee ruim twee maal zo groot als Nederland.

Inleiding

Geografie

De US 48 bij Moorefield.

West Virginia is gelegen in de Appalachian Mountains en is geografisch wat lastig te plaatsen, aangezien het niet echt onder de oostkust, het noordoosten, midwesten of zuiden valt. De staat grenst kloksgewijs aan Pennsylvania, Maryland, Virginia, Kentucky en Ohio. De staat heeft een opvallende vorm en meet maximaal 360 kilometer van noord naar zuid en 350 kilometer van west naar oost. De staat heeft twee geografische 'panhandles', in het noorden en oosten.

Bijna geheel West Virginia is bergachtig en bebost, met diverse bergruggen en heuvelgebieden. Kenmerkend aan grote delen van de staat is dat er vrijwel geen vlakke gebieden zijn, met een onregelmatig patroon van bergruggen en nauwe, bochtige dalen. De 1.482 meter hoge Spruce Knob is het hoogste punt in de staat. De Ohio River is de grootste rivier van de staat en vormt de gehele grens met de gelijknamige staat Ohio. Belangrijke zijrivieren zijn de Kanawha River en Elk River. In het oosten stroomt de Potomac River. De rivieren in West Virginia stromen zowel naar de Atlantische Oceaan als de Golf van Mexico. In West Virginia zijn geen nationale parken, maar wel de New River Gorge National River in het zuiden van de staat.

De staat heeft overwegend een vochtig subtropisch klimaat, met elementen van een landklimaat, met koude winters en warme zomers. Hoger gelegen delen, met name in het zuiden, hebben een bergklimaat. De gemiddelde maximumtemperatuur in Charleston bedraagt 6°C in de winter en 30°C in de zomer.

Economie

West Virginia is in tegenstelling tot andere delen van het Midwesten en noordoosten van de Verenigde Staten nooit echt geschikt geweest voor landbouw. Het de staat heeft een afwijkend reliëf waarin bijna geen vlakke gebieden zijn, maar ook geen duidelijke valleien, behalve in het uiterste oosten. Daardoor werd West Virginia overgeslagen in de trek naar het westen. De ligging aan de Ohio River en de Kanawha River maakte het wel mogelijk om industrie op te zetten, gevoed door de kolenmijnen. Dit was lange tijd de economische basis van West Virginia. Vanaf de jaren '60 nam het belang van de kolenindustrie af, de kolen werden steeds minder gewonnen in ondergrondse mijnen, en steeds meer door de bergtoppen af te graven, een proces dat 'mountaintop removal mining' heet. Hier waren veel minder arbeiders voor nodig.

De meeste plattelandsgebieden maar ook de centrale steden begonnen daarna sterk te krimpen, de meeste grotere steden in West Virginia hebben de helft van hun inwonertal verloren sinds 1950. In plattelandsgebieden was ook een krimp, vooral in gebieden waar voorheen veel mijnen waren. De geïsoleerde ligging en gebrek aan alternatieven zorgden ervoor dat deze regio's geen economische basis hebben. Er migreren nauwelijks mensen naar West Virginia voor werk, de meeste mensen vertrekken juist naar buurstaten. De enige uitzondering is het oosten van West Virginia, de zogenoemde 'Eastern Panhandle', dat een sterke economische groei kent door een forse bevolkingsgroei.

Demografie

stad inwonertal
Charleston 48.000
Huntington 47.000
Morgantown 31.000
Parkersburg 30.000
Wheeling 27.000

West Virginia is de enige staat met een structureel krimpend inwonertal. Het inwonertal piekte op 2 miljoen in 1950 en heeft daarna diverse periodes van stevige krimp gekend, echter in de jaren '70 groeide het inwonertal weer bijna tot 2 miljoen, maar kromp daarna weer. West Virginia heeft geen grote steden en geen grotere agglomeraties. De hoofdstad Charleston ligt in het zuidwesten van de staat. Andere regionale steden liggen verspreid in de staat. West Virginia is een zeer blanke staat met weinig minderheden. Het aandeel African Americans is lager dan in buurstaten en in West Virginia zijn opvallend weinig Hispanics.

Geschiedenis

I-470 bij Wheeling.

In de 17e en 18e eeuw bezochten Europeanen vanuit Virginia en Pennsylvania het gebied dat later West Virginia zou worden. Het inwonertal groeide begin 19e eeuw ook niet zo sterk als elders in de regio. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog scheidde West Virginia zich in 1861 af van Virginia en werd formeel in 1863 de 35e staat van de Verenigde Staten. De burgeroorlog was de voornaamste reden voor de afscheiding van West Virginia, omdat dit gebied bij de Union wilde blijven, en de rest bij de Confederacy wilde horen.

Na de burgeroorlog werd de mijnbouw in West Virginia ontwikkeld en werd de primaire sector van de economie. In veel delen van de staat werden kolen gewonnen. De vraag naar kolen tijdens de industrialisatie aan de oostkust zorgde ervoor dat het inwonertal van West Virginia na de burgeroorlog relatief snel groeide, en overschreed de grens van 1 miljoen inwoners kort na 1900. De bevolkingsgroei bleef sterk tot net na de Tweede Wereldoorlog, toen de krimp van de zware industrie de vraag naar kolen deed verminderen.

Wegennet

Het Interstate Highway-net van West Virginia.

Het wegennet van West Virginia is relatief dicht, maar de secundaire wegen slingeren om alle bergen heen en zijn erg tijdrovend om te rijden. Alleen op de Interstate Highways en enkele 2x2 divided highways kan het verkeer goed opschieten. De snelwegen zijn ook bochtig, met name de West Virginia Turnpike.

Wegbeheer

De wegbeheerder van de staat is het West Virginia Department of Transportation, afgekort WVDOT.[2] Het belangrijkste agentschap is de Division of Highways (DOH). De Division of Highways beheert een groot netwerk van 57.536 kilometer state highways, inclusief de Interstate Highways en US Highways. Een deel van deze wegen zijn in eigendom van de gemeenten (5.213 kilometer) of de federale overheid (1.344 kilometer) maar in het beheer van de staat. 3.197 kilometer weg in West Virginia valt onder het National Highway System. De staat beheert 6.958 bruggen, waarvan 30 procent langer dan 30 meter is. De staat beheert een disproportioneel groot netwerk van state highways in verhouding tot de geografische omvang en het inwonertal.

De Division of Highways was oorspronkelijk een op zichzelf staand agentschap van West Virginia, maar werd in de jaren '70 ondergebracht in het West Virginia Department of Transportation. De West Virginia Turnpike was oorspronkelijk in het beheer van de West Virginia Turnpike Commission, maar is sinds 1989 een onderdeel van de West Virginia Parkways Authority.

Interstate Highways

Enkele Interstate Highways doorkruisen de staat, waarbij de hoofdstad Charleston veruit het belangrijkste knooppunt is. De Interstate 64 vormt een oost-westroute door het zuiden van de staat, via Huntington, Charleston en Beckley. De Interstate 68 begint bij Morgantown in het noordoosten van de staat en voert dan oostwaarts Maryland in. De Interstate 70 voert kortstondig door de noordelijke panhandle door de stad Wheeling. Bijzonder is dat I-70 in Wheeling maar één rijstrook voor doorgaand verkeer heeft. De Interstate 77 vormt een noord-zuidroute in het westen van de staat en wordt tussen Princeton en Charleston gevormd door de West Virginia Turnpike, en kent bovendien tussen Beckley en Charleston een vrij lange dubbelnummering met I-64. Via Parkersburg voert I-77 noordwaarts Ohio in. De Interstate 79 begint in Charleston en voert in noordoostelijke richting door het midden van de staat, via Clarksburg en Morgantown Pennsylvania in. De Interstate 81 doorkruist de oostelijke panhandle via Martinsburg. Tevens is er één auxiliary route, de Interstate 470 die de zuidelijke bypass van Wheeling vormt.

US Highways

Een groter aantal US Highways doorkruist de staat. Enkele hiervan zijn hoogwaardig uitgebouwd als 2x2 divided highway. De US 22 is door de noordelijke panhandle via Weirton zelfs een freeway. De US 19 is een 2x2 divided highway vanaf Beckley naar Sutton en is onderdeel van de route van het zuiden richting Pennsylvania die de omweg via Charleston afsnijdt. De US 19 voert over de beroemde New River Gorge Bridge, lange tijd de hoogste brug ter wereld. De US 50 telt 2x2 rijstroken tussen Parkersburg en Clarkesburg in het noorden van de staat. De US 33 vormt een 2x2 weg vanaf Weston tot voorbij Elkins. Daarop aansluitend wordt de US 48 ontwikkeld als 'Corridor H' van het Appalachian Development Highway System. Ook de US 119 is in het kader van het ADHS uitgebouwd tot 2x2 rijstroken vanaf de grens met Kentucky tot Charleston. De US 35 telt deels 2x2 rijstroken vanaf de grens met Ohio tot nabij Charleston. De US 460 door het uiterste zuiden van de staat telt ook 2x2 rijstroken.

Interstates en US Highways in West Virginia


State Highways

Een dicht netwerk van state highways ontsluit het platteland van West Virginia. Het grote netwerk heeft zijn oorsprong in 1933, toen alle publieke wegen in West Virginia in het beheer van de staat werden gebracht, waardoor de staat een disproportioneel groot netwerk van state highways heeft. De wegnummering loopt van 1 t/m 999, alhoewel veel nummers worden overgeslagen. De state highways, US Highways en Interstate Highways zijn in één systeem genummerd.

Overige wegen

De overige wegen van West Virginia zijn ook in het beheer van de West Virginia Division of Highways, waaronder ook de county roads en forest service roads. County roads zijn genummerd in een decimaal systeem per county, bijvoorbeeld de CR 1​⁄13. De hoogste weg in West Virginia is de Forest Service Road 104 in Pendleton County, die naar de top van Spruce Knob verloopt, met 1482 meter de hoogste berg van West Virginia. Deze weg is geasfalteerd maar heeft geen winterdienst en is in de winter veelal onbegaanbaar.

Tolwegen

De belangrijkste tolweg van de staat is de West Virginia Turnpike, een 142 kilometer lange tolweg die I-64 en I-77 omvat tussen Charleston en Princeton. Dit is de enige lange-afstandstolweg van de staat, alhoewel de Mon-Fayette Expressway in Pennsylvania net in West Virginia begint bij Morgantown. Bij Parkersburg is een tolbrug over de Ohio River. In het uiterste noorden van de staat is een privaat beheerde tolbrug over de Ohio River van Newell naar East Liverpool.

Geschiedenis

De Wheeling Suspension Bridge over de Ohio River.

In 1743 werd de eerste weg in West Virginia aangelegd, een verbinding tussen Winchester, Virginia en het huis van kolonel Morgan in Bunker Hill. In 1786 werd de eerste oost-westroute door Virginia goedgekeurd, van Winchester naar Morgantown. In 1806 werd een plan uitgewerkt om de 'National Road' aan te leggen, een verbinding vanaf de oostkust naar ten westen van de Ohio River, die door het noorden van West Virginia voert. In 1818 was de National Road voltooid van Cumberland, Maryland naar Wheeling, West Virginia. In de jaren 1830-1840 werden diverse turnpikes aangelegd in West Virginia. Een icoon van de eerdere bruggenbouw in de Verenigde Staten was de bouw van de Wheeling Suspension Bridge, een monumentale hangbrug over de Ohio River in Wheeling, die 1849 opengesteld werd.

In 1863 werd West Virginia afgescheiden van Virginia en werd daarmee de 35e staat. In 1881 werd de wegenbelasting op county-niveau ingevoerd. In 1907 werd de Good Roads Movement ondersteund doordat counties de rechten kregen om wegen aan te leggen en daarbij onteigening toe te passen. In het jaar daarna werd voor het eerst financiële steun van de staat voor wegenbouw geïntroduceerd. De counties waren op dat moment verantwoordelijk voor de wegenbouw. In 1909 werd het State Road Fund opgericht.

In 1911 werd de eerste verharde weg (macadam) aangelegd ten westen van Clarksburg, over de oude Northwestern Turnpike. In 1913 werd het State Road Bureau opgericht. Met de Federal Aid Road Act of 1916 kwam voor het eerst federale financiering voor wegenbouw beschikbaar. In 1917 werd het State Road Bureau vervangen door de State Road Commission. In 1920 werd het uitgeven van $ 50 miljoen aan obligaties goedgekeurd om alle county seats te verbinden met verbeterde wegen. In 1923 werd een brandstofaccijns geïntroduceerd in West Virginia. Later in de jaren '20 werd het uitgeven van obligaties ten behoeve van wegenbouw meermaals goedgekeurd door het electoraat. Hiermee kon de ontwikkeling van een georganiseerd wegennet in West Virginia vorm krijgen. In 1933 werd het State Road System opgericht, waarbij de staat het wegbeheer van de counties over nam. Het primaire netwerk omvatte 7.108 kilometer weg. In de jaren '30 kwam veel federale financiering en wetgeving beschikbaar om de depressie te bestrijden, wegenbouw was hiervan een belangrijk onderdeel, in toenemende mate beschikte West Virginia over geasfalteerde wegen. Begin jaren '40 werden diverse tolbruggen door de staat aangekocht en daarmee tolvrij.

In 1947 werd de bouw van tolwegen goedgekeurd door de regering van West Virginia. De aanleggeschiedenis van de autosnelwegen in West Virginia begon in 1952, toen de West Virginia Turnpike tussen Princeton en Charleston in aanleg ging. Deze werd in twee fases in 1954 opengesteld, destijds als een tweestrooks, ongelijkvloerse tolweg. Kenmerkend is het zeer bochtige tracé. Een paar bruggen dateren van voor de creatie van het Interstate Highway-systeem, zoals I-70 in Wheeling. De meeste autosnelwegen in West Virginia zijn voornamelijk in de jaren '60 en '70 opengesteld. In de jaren '60 werd I-64 opengesteld tussen de grens met Kentucky en Charleston, en in de regio Lewisburg in het zuidoosten van de staat. In 1966 was de korte I-81 door het uiterste oosten van West Virginia gereed. Openingsdata van I-77 tussen Charleston en Parkersburg zijn niet bekend, maar waren waarschijnlijk in de jaren '60 of begin jaren '70. De I-70 rond Wheeling is begin jaren 70 voltooid, en tussen 1967 en 1979 werd I-79 geopend. In 1975 opende I-68, destijds nog als US 48 genummerd.

Twee latere projecten in de jaren '80 omvatten I-64 en I-77. Ten oosten van Beckley ontbrak lange tijd een vrij lang stuk van I-64, dit deel opende pas in 1988 voor het verkeer. Tegelijkertijd werd tussen 1980 en 1988 de West Virginia Turnpike verbreed naar 2x2 rijstroken, waarmee het een volwaardige Interstate Highway werd. In 1983 kwam I-470 in Wheeling gereed. Sinds 1988 zijn er geen nieuwe Interstate Highways meer geopend in West Virginia. Wel zijn enkele US Highways naar 2x2 rijstroken verbreed in het kader van het Appalachian Development Highway System.

Referenties

Verenigde Staten

AlabamaAlaskaArizonaArkansasCaliforniaColoradoConnecticutDelawareFloridaGeorgiaHawaiiIdahoIllinoisIndianaIowaKansasKentuckyLouisianaMaineMarylandMassachusettsMichiganMinnesotaMississippiMissouriMontanaNebraskaNevadaNew HampshireNew JerseyNew MexicoNew YorkNorth CarolinaNorth DakotaOhioOklahomaOregonPennsylvaniaRhode IslandSouth CarolinaSouth DakotaTennesseeTexasUtahVermontVirginiaWashingtonWest VirginiaWisconsinWyoming