Waterlinieweg

Uit Wegenwiki
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Waterlinieweg map.png
-
Begin Utrecht
Einde Utrecht
Lengte 4,8 km
Route

Rotonde.svg NLN237.svg → De Bilt

VRI zwart.svg Pythagoraslaan

VRI zwart.svg NLA028.svg → Amersfoort

Afslagsymbool.svg Utrecht-Centrum-West

Afslagsymbool.svg Utrecht-Lunetten

Rotonde.svg NLA012.svgRing Utrecht

De Waterlinieweg is een gemeentelijke autoweg in Nederland, in het beheer van de gemeente Utrecht. De weg is deels 2x2-weg met VRI-geregelde kruispunten en deels een ongelijkvloerse autoweg. De weg loopt met 2x2 rijstroken door het oosten van Utrecht en is een 4,8 kilometer lange noord-zuidroute.

Routebeschrijving

De weg begint op een rotonde met de N237 in het oosten van Utrecht. Het eerste deel van de Waterlinieweg is een 2x2-weg met twee VRI-geregelde kruispunten, te weten het kruispunt met de Pythagoraslaan naar De Uithof en de T-splitsing met de A28 richting Amersfoort. Hierna is de weg een autoweg met 2x2 rijstroken met twee ongelijkvloerse kruisingen naar Utrecht-Centrum en Galgenwaard en naar de wijk Lunetten. De weg eindigt op het verkeersplein Laagraven en sluit hier op de A12 aan. De N408 gaat verder naar Nieuwegein en Houten.

Geschiedenis

De Waterlinieweg is één van de oudste autowegen van Nederland en opende in 1942. Dit gebeurde tegelijk met de opening van de A12 tussen het knooppunt Oudenrijn en Laagraven. De weg sloot destijds met een trompetknooppunt op de A12 aan. De gehele Waterlinieweg was destijds ongelijkvloers tot aan wat nu de N237 is, omdat de aansluitingen naar het oosten (A28 en Pythagoraslaan) veel later zijn aangelegd. De weg was onderdeel van de Rijksweg 22 en de Ring Utrecht; de A27 zou 44 jaar op zich laten wachten. In de jaren 1950 verscheen het eerste gelijkvloerse kruispunt, met de Prins Hendriklaan. Dit kruispunt heeft relatief kort bestaan en is in de jaren '60 vervangen door een viaduct zonder uitwisseling. In hetzelfde decennium is het trompetknooppunt Laagraven omgebouwd tot het huidige verkeersplein. In de jaren '70 is de aansluitende A12 verdubbeld met een parallelsysteem, dat in 1977 gereed was.

In de jaren '70 veranderde de Waterlinieweg opnieuw. Dit gebeurde in 1974 toen de Waterlinieweg afboog naar het toen deels gebouwde knooppunt Rijnsweerd. De aansluiting was destijds semi-ongelijkvloers. De rijbaan richting noorden boog af naar het knooppunt Rijnsweerd. De rijbaan richting zuiden had een kruispunt met de A28. Met de komst van het Provinciehuis naast de Waterlinieweg is hier een gelijkvloerse aansluiting ontstaan. De laatste verandering aan de Waterlinieweg volgde omstreeks 1986 toen de aansluiting op de A28 een regulier kruispunt werd. Dit gebeurde waarschijnlijk gelijktijdig met de voltooiing van de A28 tot Amersfoort. In 1986 verviel het doorgaande belang van de Waterlinieweg, omdat de parallelle A27 langs Amelisweerd werd opengesteld.

Verkeersintensiteiten

Dagelijks maken circa 50.000 voertuigen van de Waterlinieweg gebruik.

Referenties