Hoofdmenu openen
I-40.svg
I-40 NC map.png
I-40
Begin Waterville
Einde Wilmington
Lengte 424 mi
Lengte 682 km

De Interstate 40 of I-40 is een Interstate Highway in de Amerikaanse staat North Carolina. De snelweg voert vanaf Waterville aan de grens met Tennessee via de steden Asheville, Winston-Salem, Greensboro, Durham en Raleigh naar de havenstad Wilmington, en de weg kent eerst een oostelijke, en later zuidelijke richting. De snelweg is 682 kilometer lang.

Inhoud

Routebeschrijving

Western North Carolina

 
I-40 bij Canton in Western North Carolina.

Ter hoogte van Waterville komt de Interstate 40 in Tennessee vanuit Knoxville en Nashville de staat North Carolina binnen. De snelweg stijgt hier flink, tot zo'n 700 meter hoogte. Dit gedeelte is één van de gevaarlijkste snelwegen in de Verenigde Staten, door de scherpe bochten, forse dalingen en smalle vluchtstroken. Ter hoogte van Cove Creek slaat de US 276 af, die naar Greenville in South Carolina loopt. Niet ver daarna kruist men de US 74, die als snelweg naar Bryson City in het westen loopt, naar de Great Smoky Mountains. De I-40 vervolgt zijn weg door bebost en heuvelachtig gebied. Men bereikt dan de stad Asheville, die 73.000 inwoners telt. Hier kruist men de Interstate 26, die vanuit Johnson City in Tennessee naar Columbia in South Carolina loopt. De I-40 passeert door het zuiden van Asheville en telt 2x2 rijstroken. Aan de oostkant van Asheville eindigt de Interstate 240, die een ringweg om Asheville vormt.

Men passeert daarna verder door de uitlopers van de Appalachian Mountains. Parallel aan de snelweg loopt nog steeds de US 70. De heuvels worden wel steeds lager naarmate men verder naar het oosten komt. In Marion kruist men de US 221, die vanaf Spartanburg in South Carolina naar Boone in het noorden loopt. In Morgantown kruist men de US 64, die vanaf Forest City naar Lenoir loopt, min of meer parallel aan de I-40. Men bereikt daarna Hickory, een regiostadje, waar de snelweg US 321 naar Gastonia loopt, niet ver van Charlotte. Kleine stadjes volgen zich hier snel op, North Carolina is een relatief dicht bevolkte staat.

Bij Catabwa steekt men de rivier de Catabwa over, die naar South Carolina stroomt. De I-40 telt ook hier 2x2 rijstroken. Bij het plaatsje Statesville volgt een knooppunt met de Interstate 77, de snelweg van Charlotte naar Cleveland. De bossen worden hier al minder dicht, met regelmatig weilanden en open gebieden. Bij Mocksville kruist men de US 601, die vanaf Salisbury naar Mount Airy loopt, twee regiostadjes. Daarna bereikt men de agglomeratie Winston-Salem.

Winston-Salem & Greensboro

 
I-40 bij Greensboro.

Zie ook Interstate 40 Business in North Carolina.

De eerste voorstad van Winston-Salem is Clemmons. Winston-Salem telt 223.000 inwoners, en is onderdeel van de agglomeratie Winston-Salem/High Point/Greensboro en telt 1,5 miljoen inwoners. De snelweg telt vanaf Clemmons 2x3 rijstroken, en men kruist hier de US 421, een US Highway die over grotere afstand een snelweg is, en vanaf Wilkesboro naar Winston Salem loopt, min of meer parallel aan de I-40. De Interstate 40 loopt met 2x3 rijstroken langs de zuidkant van Winston-Salem. Men kruist daarna de US 52, de snelweg van Lexington naar Mount Airy. Vlak daarna slaat de US 311 af richting High Point. De snelweg versmalt daarna tot 2x2 rijstroken.

Tussen Winston-Salem en Greensboro ligt zo'n 25 kilometer wat dunner bebouwd gebied, maar wel onderdeel van de agglomeratie. Ter hoogte van Kernersville voegt de US 421 weer in, die vanuit het centrum van Winston-Salem komt. Daarna zijn er 2x5 rijstroken beschikbaar. Men passeert langs de luchthaven van de agglomeratie. Men kruist daar de Interstate 840, de ringweg van Greensboro. De snelweg telt hierna 2x3 rijstroken. Aan de zuidkant van Greensboro kruist men de Interstate 73, die vanaf Greensboro naar Rockingham in het zuiden van North Carolina loopt. Vlak daarna kruist men de US 29, die de stad met de Interstate 85 richting Charlotte verbindt. Met 2x3 rijstroken passeert men ten zuiden van Greensboro langs. Aan de oostkant van Greensboro slaat de US 29 af naar het noorden, richting Danville in Virginia.

Central North Carolina

Men verlaat dan de agglomeratie, en kruist nogmaals de Interstate 840, en tevens komt de I-85 hier samen met de I-40 lopen. De US 70 loopt ook hier parallel aan de I-40. Het landschap is hier een stuk vlakker, met vrij veel bos. Men passeert langs Burlington, een stad met 48.000 inwoners. De snelweg telt hier 2x4 rijstroken op het platteland. Ter hoogte van Hillsborough slaat de Interstate 85 af naar het noordoosten, richting Peterburg en Richmond in Virginia.

Durham & Raleigh

 
I-40 aan de oostkant van Raleigh.
 
I-40 bij Wilmington.

Men bereikt dan alweer een grotere agglomeratie, die van Durham, Chapel Hill en Raleigh, die samen 1,6 miljoen inwoners telt. De I-85 gaat voornamelijk door Durham, terwijl de I-40 door Chapel Hill en Raleigh gaat. Raleigh is de hoofdstad van North Carolina. Chapel Hill telt 52.000 inwoners en is een zeer dunbebouwde stad, volledig in de bossen gelegen. De I-40 telt hier 2x2 rijstroken. Men passeert langs de zuidkant van Durham, een stad van 209.000 inwoners. De snelweg telt dan 2x3 rijstroken. Men kruist dan de State Route 147, de Durham Freeway, die weer terug naar het noordwesten voert. De snelweg telt daarna 2x4 rijstroken, en aan de westkant van Raleigh kruist men de Interstate 540, de noordelijke ringweg van Raleigh.

Daarnaast passeert men ook langs het Raleigh-Durham International Airport. Met 2x4 rijstroken legt men de laatste kilometers naar het centrum af. Hier takt de Raleigh-Chapel Hill Expressway af, die rechtstreeks naar het centrum voert. De I-40 buigt hier wat af naar het zuiden. Men kruist dan de Interstate 440, de kleine ring van Raleigh. Naar het zuidwesten gaat de US 1, de snelweg naar Southern Pines. Raleigh telt zo'n 375.000 inwoners. Aan de oostkant van de stad kruist men nogmaals de I-440. Hierna slaat de I-40 naar het zuiden af, en verlaat men de stad Raleigh.

Eastern North Carolina

De snelweg loopt met 2x2 rijstroken door bebost gebied naar het zuiden. Dit gebied is dunner bevolkt dan centraal North Carolina. Ter hoogte van Benson kruist men de Interstate 95, de snelweg van Fayetteville en Savannah naar Richmond en Washington. Parallel aan de snelweg loopt de US 421, en men kruist de US 13 bij Newton Grove, de weg van Fayetteville naar Goldsboro. Een paar kilometer verderop loopt ook de US 117 parallel aan de I-40. Men passeert door de vlakke kustgebieden, waar nog steeds vrij veel bos aanwezig is. Men bereikt dan de stad Wilmington, een havenstad met 100.000 inwoners. Men kruist hier de Interstate 140, de randweg van Wilmington. Niet ver daarna eindigt de snelweg in het noorden van de stad en gaat de US 117 verder naar het centrum.

Geschiedenis

De aanleg van de I-40 begon in 1956 in downtown Winston-Salem, en was het eerste gedeelte van de gehele Interstate 40 die aangelegd werd. In 1992 zou dit tracé vervangen worden door een nieuwe bypass aan de zuidkant. De aanleg van de I-40 vond in de jaren 60 voornamelijk in het westen van North Carolina plaats. In 1960 opende het deel dat met de I-85 is dubbelgenummerd. Het deel door de Appalachian Mountains op de grens met Tennessee was 35 kilometer lang en in 1968 voltooid, en was de destijds de enige snelweg ten oosten van de rivier de Mississippi die tunnels had. Tegen 1974 was de route tot aan Raleigh voltooid, maar had nog ontbrekende schakels in Durham die pas midden jaren 80 verbonden werden. Daarna begon de bouw van Raleigh naar Wilmington aan de Atlantische kust. Het laatste gedeelte van de I-40 opende pas op 29 juni 1990 tussen Raleigh en Wilmington.[1]

Openstellingsgeschiedenis

Onderstaande data zijn indicatief, en zijn meer een indruk van tegen welke tijd een stuk voltooid was, dan exacte openingsdata.[2]

Van Naar Lengte Datum
Exit 131 Exit 161 48 km 00-00-1960
Exit 85 Exit 119 55 km 00-00-1961
Exit 131 Exit 151 32 km 00-00-1961
Exit 180 Exit 189 15 km 00-00-1961
Exit 27 Exit 44 27 km 00-00-1965
Exit 64 Exit 85 34 km 00-00-1965
Exit 189 Exit 219 48 km 00-00-1965
Exit 0 Exit 20 32 km 00-00-1968
Exit 44 Exit 50 10 km 00-00-1969
Exit 20 Exit 27 11 km 00-00-1974
Exit 151 Exit 180 47 km 00-00-1974
Exit 219 Exit 226 11 km 00-00-1974
Exit 260 Exit 263 5 km 00-00-1974
Exit 270 Exit 278 13 km 00-00-1974
Exit 279 Exit 289 16 km 00-00-1974
Exit 119 Exit 131 19 km 00-00-1978
Exit 289 Exit 301 19 km 00-00-1985
Exit 398 Exit 420 35 km 00-00-1985
Exit 278 Exit 279 2 km 00-00-1986
Exit 301 Exit 305 6 km 00-00-1987
Exit 263 Exit 270 11 km 00-10-1988
Exit 306 Exit 328 35 km 00-10-1989
Exit 328 Exit 398 113 km 29-06-1990
Exit 188 Exit 206 29 km 00-11-1992

Verbredingen

 
De 2x4 rijstroken tellende I-40/85 bij Burlington.

North Carolina is een snelgroeiende staat, daarom zijn diverse delen van I-40 verbreed. Het meest in het oog springend is de 56 kilometer lange dubbelnummering met de Interstate 85 tussen Greensboro en Hillsborough, die in de jaren '90 direct van 2x2 naar 2x4 rijstroken is verbreed. De werkzaamheden begonnen in 1989, alhoewel over het grootste deel van het tracé de werkzaamheden pas na 1993 startten. In 1996 was de verbreding voltooid, dit kostte destijds $ 175 miljoen. Indertijd was dit één van de weinige plattelandstrajecten in het zuidoosten van de Verenigde Staten die met 2x4 rijstroken was uitgerust.

Een 8 kilometer lang traject tussen het Raleigh-Durham International Airport en Wade Avenue aan de westkant van Raleigh had voor 1993 al 2x3 rijstroken, mogelijk is dit deel in 1972 direct met 2x3 rijstroken aangelegd, of is later verbreed toen het Raleigh-Durham International Airport in belang toenam eind jaren '80. Circa 2000 is dit deel verbreed naar 2x4 rijstroken. In 2004 is het aansluitende deel tussen de NC-147 en het Raleigh-Durham International Airport naar 2x4 rijstroken verbreed. Tegelijkertijd is het 15 kilometer lange traject van de US 501 in Chapel Hill en de NC-147 naar 2x3 rijstroken verbreed.

De eigenlijke bypass van Raleigh is in 1985 vermoedelijk direct met 2x3 rijstroken aangelegd, waarbij het oostelijk deel tussen de US 70 en I-440 vermoedelijk direct met 2x4 rijstroken is aangelegd. Tussen 2013 en 2018 is het 'Fortify' project uitgevoerd waarbij I-40 volledig gereconstrueerd is. Alhoewel geen echte verbreding zijn wel diverse weefstroken aangelegd en bruggen verbreed.[3]

In 1992 is I-40 bij Winston-Salem omgelegd over een zuidelijker tracé. De westelijke helft hiervan, westelijk van I-74, is destijds direct met 2x3 rijstroken aangelegd. De oorspronkelijke route van I-40 door Winston-Salem is sindsdien als de I-40 Business genummerd. In de tweede helft van de jaren '90 is een 8 kilometer lang deel westelijk van Winston-Salem naar 2x3 rijstroken verbreed, vanaf I-40 Business / US 421 tot Clemmons.

Rond 2002 is het deel tussen de Business Route 40 in Kernersville en I-85 in Greensboro van 2x2 naar 2x4 rijstroken verbreed, behalve ter plekke van het knooppunt met I-73 aan de westkant van Greensboro, dat al op de planning stond om aangelegd te worden op een manier dat doorgaand verkeer op I-40 vooral van de Greensboro Urban Loop gebruik moest maken. Tussen 2003 en 2007 is het knooppunt tussen I-40 en I-73 zo aangelegd dat de hoofdrijbaan van I-40 overgaat op de ringweg van Greensboro.

In 2006 is een klein stuk van I-40 aan de westkant van Asheville van 2x2 naar 2x4 rijstroken verbreed, wat in 2008 nog een paar kilometer verlengd is tot ten westen van de aansluiting met de US 19. Hiermee ontstond een meer geleidelijke samenvoeging en splitsing van het verkeer ten westen van het knooppunt met I-26.

Tussen 2012 en 2017 is het knooppunt met I-77 bij Statesville gereconstrueerd. Oorspronkelijk was dit een klaverblad zonder rangeerbanen langs zowel I-40 als I-77. Het knooppunt is omgebouwd tot een klaverturbine met een nieuwe boog voor verkeer van Charlotte naar Asheville, ook is een klein stuk van I-40 lang Statesville verbreed met een korte parallelstructuur en een diverging diamond interchange op de aansluiting met de US 21.[4]

I-40 was zuidelijk van Raleigh overbelast door de snelgroeiende suburbs in Wake County en verkeer naar de kust bij Wilmington. Daarom is tussen 2018 en 2022 voor $ 330 miljoen een 19 kilometer lang traject vanaf I-440 in Raleigh tot NC-42 bij Clayton van 2x2 naar 2x4 rijstroken verbreed.[5][6]

Verkeersintensiteiten

 
I-40 aan de westkant van Raleigh.

De intensiteiten lopen op van 22.000 aan de grens met Tennessee tot 51.000 even voor Asheville. Bij Asheville zelf zijn dit maximaal 78.000 voertuigen per dag. Tussen Asheville en Winston-Salem rijden zo'n 35.000 tot 45.000 voertuigen per etmaal. In Winstom-Salem rijden maximaal 98.000 voertuigen per etmaal bij het centrum. Bij Greensboro is de weg wat drukker, met maximaal 131.000 voertuigen per etmaal. De dubbelnummering met de I-85 telt zo'n 90.000 tot 110.000 voertuigen per etmaal, erg veel voor een interstedelijke snelweg. Bij Durham rijden maximaal 163.000 voertuigen per dag en 153.000 in Raleigh. Ten zuiden van Raleigh dalen de intensiteiten tot net iets boven de 20.000 voertuigen, en een laatste piek van 30.000 voertuigen in Wilmington.

Rijstrookconfiguratie

 
I-40 bij Warsaw in het oosten van North Carolina.
Van Naar Rijstroken Opmerkingen
Exit 0 Exit 183 2x2
Exit 183 Exit 196 2x3 Winston-Salem
Exit 196 Exit 206 2x2
Exit 206 Exit 212 2x4 Greensboro
Exit 212 Exit 227 2x3 Greensboro
Exit 227 Exit 259 2x4 dubbelnummering met I-85
Exit 259 Exit 270 2x2 Durham
Exit 270 Exit 279 2x3 Durham
Exit 279 Exit 289 2x4 Raleigh
Exit 289 Exit 297 2x3 Raleigh
Exit 297 Exit 312 2x4 Raleigh
Exit 312 Exit 420 2x2

Referenties