Laçın Corridor

Uit Wegenwiki
Versie door Chris (overleg | bijdragen) op 13 aug 2022 om 21:42 (→‎Voorgeschiedenis)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
De route van de Laçın Corridor, zoals aangelegd in 2022.

De Laçın Corridor, ook geschreven als de Lachin Corridor, is een wegverbinding in Azerbeidzjan die Armenië met de door Armenen bevolkte Republiek Artsakh (Nagorno-Karabakh) verbindt. De weg is 32 kilometer lang, waarvan 22 kilometer over de-jure Azerbeidzjaans grondgebied, en circa 13 kilometer over de-facto Azerbeidzjaans grondgebied.

Naam

De verbinding heet in het Armeens de Լաչինի միջանցք (Lachini mijantsk) en in het Azerbeidzjaans de Laçın dəhlizi of Laçın koridoru. De Russische naam is de Лачинский коридор (Lachinskiy koridor).

Routebeschrijving

De weg begint in Armenië bij Tegh en voert vanaf daar bergafwaarts naar de op 760 meter hoogte gelegen grensrivier tussen Armenië en Azerbeidzjan. Dit deel is 10 kilometer lang. Daarna volgt het deel over het territorium van Azerbeidzjan, dit is een brede driestrooks weg, die echter ook weinig kunstwerken heeft en daardoor de contouren van het terrein volgt. Het Azerbeidzjaanse deel eindigt in Hin Shen. De rest van de route verloopt via oudere wegen door de provincie Shusha die onder het bestuur van Artsakh staat, behalve de stad Şuşa zelf, die wel onder controle van Azerbeidzjan staat en die de weg dan ook bypasst.

Geschiedenis

Voorgeschiedenis

Ten tijde van de Sovjetunie verliep de A317 vanaf Yevlax via Stepanakert naar Naxçıvan. Deze verliep achtereenvolgens door de Azerbeidzjaanse SSR, de Nagorno-Karabakh Autonomous Oblast, vervolgens weer door de Azerbeidzjaanse SSR, daarna door de Armeense SSR en uiteindelijk door de Nakhchivan ASSR. De grenzen waren in de praktijk vooral administratief, verkeer kon vrij over de weg reizen door gebieden die deels alleen door Azeri's werden bevolkt, deels alleen door Armenen werden bevolkt, en een mix van beiden.

Eind jaren '80 ontstond een guerilla-oorlog tussen de Armenen en Azeri's die bij de val van de Sovjetunie uitmondde in een groter conflict. Armenië veroverde daarbij voornamelijk door Azeri's bewoonde dorpen in een ring rond Nagorno-Karabakh. Hiermee stond het gebied rond Laçın onder controle van Armenië, alhoewel het niet formeel geannexeerd werd. De A317 was in die tijd de voornaamste wegverbinding tussen Armenië en Nagorno-Karabakh, dat zich later de Republiek Artsakh noemde.

Herovering in 2020

In 2020 lanceerde Azerbeidzjan een offensief om de regio terug te veroveren, waarin het succesvol was. Belangrijke speerpunten van het offensief waren de verovering van Şuşa op 8 november 2020 en een opmars richting Laçın. De hoofdweg tussen Armenië en Stepanakert werd gesloten voor civiel verkeer. Tijdens het offensief werd Laçın zelf niet ingenomen door Azerbeidzjan. Op 9 november 2020 werd een staakt-het-vuren overeengekomen. Dit beëindigde effectief de oorlog. Eén van de uitkomsten was dat Armenië de Laçın Corridor moest afstaan aan Azerbeidzjan.

Dat Armenië de controle over de omgeving van Laçın verloor betekende dat de Republiek Artsakh niet meer over land met de rest van Armenië was verbonden, maar geheel werd omsingeld door Azerbeidzjan. Armenië moest Laçın per 1 december 2020 evacueren, waarna de weg onder de controle van het Russische leger stond.

Aanleg van de Laçın Corridor

Vervolgens is overeengekomen dat er een nieuwe wegverbinding zou worden aangelegd die Artsakh met Armenië verbond.[1] Dit is de 32 kilometer lange Laçın Corridor. Van de route ligt 10 kilometer in Armenië en de rest in Azerbeidzjan, alhoewel het feitelijk door Azerbeidzjan aangelegde deel maar 11 kilometer lang is, vanaf de grens met Armenië tot het dorp Hin Shen. Dit 11 kilometer lange deel is tussen juli 2021 en augustus 2022 aangelegd en op 11 augustus 2022 opgeleverd.[2][3][4] Daarna volgt de route de bestaande oude weg door de provincie Shusha, die nog onder Armeense controle stond. Deze corridor bypasst ook de stad Şuşa, die wel onder controle van Azerbeidzjan staat.

Voor Azerbeidzjaans verkeer is Laçın vervolgens alleen naar het noorden en zuiden bereikbaar. Naar het noorden verloopt de R19, naar het zuiden de R36. De R36 kruist de Laçın Corridor, maar heeft er geen uitwisseling mee. Hiermee is het verkeer tussen door Azerbeidzjan bestuurde gebieden volledig gescheiden van verkeer tussen door de Armenen bestuurde gebieden. De Laçın Corridor staat onder de controle van een Russische troepenmacht die de vrede moet handhaven.

Zie ook

Referenties