Túnel de Viella

Uit Wegenwiki
Versie door Chris (overleg | bijdragen) op 29 dec 2018 om 20:39
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Túnel de Viella

Tunèl de Vielha

link={{{nummer}}}
Túnel de Viella.jpg
Kruist Pirineos
Lengte 5.230 meter
Openstelling 23-05-1948 / 04-12-2007
Intensiteit 2.500 mvt/dag
Locatie kaart

De Túnel de Viella (Spaans & Catalaans) of Tunèl de Vielha (Aranees) is een tunnel in Spanje, gelegen in Catalunya. De tunnel, onderdeel van de N-230, doorkruist de Pyreneeën nabij Vielha in Val d'Aran. De tunnel is 5,2 kilometer lang.

Routebeschrijving

De Vielhatunnel is een 5.230 meter lange enkelbuizige tunnel door het hoofdketen van de Pyreneën. De tunnel is enkelbuizig en heeft een 12 meter brede rijbaan met 2+1 rijstroken en een doorrijhoogte van 4,8 meter. Door de tunnel verloopt de N-230 van Lleida naar Vielha. De tunnel is geheel gelegen in Catalunya, de grens met Aragón ligt iets zuidelijker. Het ten noorden gelegen Val d'Aran ligt ten noorden van het hoofdketen van de Pyreneeën en watert af naar de Atlantische Oceaan. Naast de huidige verkeerstunnel ligt de oude verkeerstunnel. Via 12 dwarsverbindingen is de oude tunnel een vluchtbuis voor de moderne tunnel. De oude tunnel wordt alleen gebruikt voor transporten van gevaarlijke stoffen. De tunnel is tolvrij.

Geschiedenis

Val d'Aran was van oudsher slecht bereikbaar vanuit de rest van Spanje. Vanaf het zuiden was er in de 19e eeuw een bergpas, die niet geschikt was voor gemotoriseerd verkeer en nooit is uitgebouwd als verkeersweg. Deze pas was 2.450 meter hoog. De enige verbinding verliep over de 2.072 meter hoge Port de la Bonaigua (C-28) maar deze is in de winter niet berijdbaar, waardoor de omgeving van Vielha in de winter alleen vanuit Frankrijk bereikbaar was.

Túnel de Viella-Alfonso XIII (1948)

Al in de 19e eeuw werden plannen gemaakt voor een tunnel naar Vielha. Tijdens een bezoek van koning Alfonso XIII aan de Val d'Aran in 1924 werd gevraagd of een tunnelverbinding aangelegd kon worden. Dit werd goedgekeurd, en de bouw begon in 1926. De aanleg duurde uiteindelijk 22 jaar en werd onderbroken door de Spaanse Burgeroorlog. Dit hoewel Spanje niet betrokken was bij de volgende Tweede Wereldoorlog. De tunnel is uiteindelijk op 23 mei 1948 opengesteld voor het verkeer. Het was een 5.260 meter lange tunnel met een breedte van 7,5 meter en één rijstrook per richting. De tunnel was gebouwd op een helling van 5%. Het was bij openstelling de langste wegtunnel ter wereld, tot in 1964 de Tunnel du Grand Saint-Bernard op de grens van Zwitserland en Italië opende.

Túnel de Viella-Juan Carlos I (2007)

Vanwege de groei van het toerisme en doorgaand verkeer door de Pyreneeën bleek de tunnel inadequaat, met name qua verkeersveiligheid. De tunnel voldeed aan vrijwel geen van de Europese tunneleisen. Al in 1989 werd een studie gestart om een tweede tunnel aan te leggen. Het definitieve besluit werd in 1996 genomen, dat in 1997 onherroepelijk werd. Na de tunnelbrand in de Tunnel du Mont-Blanc in 1999 werd besloten de veiligheidseisen te verbeteren. De werkzaamheden aan de nieuwe tunnel begonnen in januari 2002, maar lagen in de winter van 2005-2006 tijdelijk stil om de tunneltechnische installaties te upgraden naar de meest moderne eisen. De nieuwe tunnel is uiteindelijk op 4 december 2007 in gebruik genomen.[1] De nieuwe tunnel is aanzienlijk breder, met 2+1 rijstroken en is iets korter dan de oude tunnel. De oude tunnel is in 2011 gemoderniseerd om dienst te doen als verbinding voor gevaarlijke stoffen.

Verkeersintensiteiten

Dagelijks maken gemiddeld 2.500 voertuigen van de tunnel gebruik.[2] De tunnel ontsluit niet alleen de omgeving van Vielha, maar is ook onderdeel van de doorgaande route vanaf Lleida naar Toulouse.

Zie ook

Referenties