Tunnelboormachine

Uit Wegenwiki
Versie door Chris (overleg | bijdragen) op 11 mei 2013 om 17:53
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Een tunnelboormachine in Seattle.

Een tunnelboormachine (TBM) is een machine die gebruikt wordt om boortunnels aan te leggen. Tunnelboormachines worden ter plaatse geassembleerd en kunnen hergebruikt worden in veel gevallen. Een tunnelboormachine heeft veelal een diameter van circa 11 meter (voor een buis met 2 rijstroken), maar ook grotere diameters komen voor, de grootste zijn 19 meter in diameter. De grootst haalbare diameters zijn afhankelijk van de sterkte van de ondergrond. In veel gevallen zijn diameters groter dan 15 meter technisch niet haalbaar.

Geschiedenis

De eerste tunnelboormachine werd gebouwd voor de bouw van de Fréjusspoortunnel in 1846. De tunnel werd echter niet afgebouwd met de tunnelboormachine vanwege tegenslagen. In 1853 werd de eerste tunnelboormachine in de Verenigde Staten gebouwd voor de Hoosac Tunnel in Massachusetts, maar ook deze werd niet afgebouwd met de tunnelboormachine vanwege technische problemen. Vanaf circa 1970 werden tunnelboormachines op grotere schaal gebruikt voor de aanleg van wegtunnels in de Alpen. Tunnelboormachines krijgen regelmatig een naam. Het is één van de grootste machines die in de wereld gebruikt worden in de wegenbouw.

Nederland

In Nederland zijn enkele wegtunnels als boortunnel met een tunnelboormachine aangelegd;

Voor- en nadelen

Voordelen van tunnelboormachines zijn dat de tunnelwanden direct bij het boorproces al afgewerkt kunnen worden met elementen. Boortunnels kunnen daardoor relatief snel gebouwd worden. Een ander voordeel is dat het technisch mogelijk is om tunnelboormachines te hergebruiken op andere locaties.

Nadelen van boortunnels is dat deze veelal duurder zijn in aanleg en exploitatie dan afzinktunnels en schildtunnels met explosieven. Daarnaast vereist een boortunnel een groot bouwterrein bij beide portalen vanwege de omvang van de tunnelboormachine, die snel 80 meter of langer is. Met name in stedelijk gebied is een dergelijk bouwterrein niet altijd gemakkelijk te creëeren. In sommige gevallen is de grond die met een tunnelboormachine vrij komt niet her te gebruiken of vereist significante behandeling. Een ander nadeel van een tunnelboormachine is dat deze veel meer energie verbruikt dan andere bouwmethoden, bij de aanleg van de Fehmarnbelttunnel tussen Duitsland en Denemarken zou een tunnelboormachine 1.230 gigawattuur aan energie verbruiken, tegen 166 gigawattuur voor een afzinktunnel.[1]

Referenties