US 64 in Tennessee

Uit Wegenwiki
Versie door Chris (overleg | bijdragen) op 16 feb 2019 om 20:41 (Routebeschrijving)
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
US 64.svg
US 64 TN map.png
US 64
Begin Memphis
Einde Ducktown
Lengte 391 mi
Lengte 629 km
Route

Arkansas US 64.svg

Centrum.svg Memphis I-40.svgI-55.svgI-240.svgUS 51.svgUS 61.svgUS 72.svgUS 79.svg

Centrum.svg Bolivar

Centrum.svg Selmer US 45.svg

Centrum.svg Savannah

Centrum.svg Waynesboro

Centrum.svg Lawrenceburg US 43.svg

Centrum.svg Pulaski US 31.svg

Centrum.svg Frankewing I-65.svg

Centrum.svg Fayetteville US 231.svgUS 431.svg

Centrum.svg Winchester

Centrum.svg Monteagle I-24.svg

Centrum.svg Chattanooga I-24.svgI-75.svgUS 11.svgUS 74.svg

Centrum.svg Cleveland US 11.svg

Centrum.svg Ocoee US 411.svg

North Carolina US 64.svg

De US 64 is een US Highway in de Amerikaanse staat Tennessee. De weg vormt een oost-westroute door het zuiden van de staat, vanaf de grens met Arkansas via Memphis en Chattanooga naar de grens met North Carolina. De US 64 is in Tennessee 629 kilometer lang.

Routebeschrijving

De US 64/74 in het oosten van Tennessee.
De US 64 nabij Pulaski.

De US 64 in Arkansas komt vanuit West Memphis en steekt de Mississippi River over. De US 64 vormt dan een oost-westroute door het zuiden van de staat, langs de grenzen van Mississippi, Alabama en Georgia. De route voert door de stedelijke gebieden van Memphis en Chattanooga en door tal van kleinere regiostadjes. De route is grotendeels een divided highway, mede omdat de I-40 te ver noordelijk loopt om een alternatief te vormen. Men steekt de Tennessee River twee maal over, en de US 64 verloopt over de zogenaamde Monteagle Grade, een steile helling van de I-24. De US 64 in North Carolina gaat dan verder richting Murphy.

Geschiedenis

De US 64 is één van de oorspronkelijke US Highways van 1926, maar verliep destijds nog niet door Tennessee, het oostelijk eindpunt was indertijd Conway, Arkansas. In de periode 1930-1933 is de route in enkele fases oostwaarts verlengd, eerst tot Marion, Arkansas, vlak voor de grens met Tennessee, vervolgens tot Chattanooga, Tennessee en sinds 1933 eindigt de US 64 aan de Atlantische kust bij Wilmington, North Carolina. Hiermee kwam de gehele route door Tennessee tot stand.[1]

Routes tussen Memphis en Chattanooga

De US 64 is één van de weinig verbindingen tussen grote steden in Tennessee die geen Interstate Highway is, de I-40 is noordelijker aangelegd via Nashville en Knoxville, waardoor de US 64 een vrij belangrijke corridor voor oost-westverkeer is gebleven. De US 72 die zuidelijker door Mississippi en Alabama verloopt is echter ook een alternatieve route voor verkeer tussen Memphis en Chattanooga. De snelste route tussen Memphis en Chattanooga verloopt tegenwoordig via I-40, I-840 en I-24. De US 72 is echter de kortste route, en de US 64 is de meest tijdrovende route.

Memphis - Chattanooga

In de loop der jaren is het gehele traject van US 64 tussen Memphis en I-24 bij Pelham over een lengte van 420 kilometer naar 4 rijstroken verbreed, grotendeels als een 2x2 divided highway, maar gedeeltelijk ook als een 5-strooks weg met center turn lane, met name in gebieden met meer bebouwing. Op een aantal plaatsen zijn bypasses aangelegd, maar de US 64 heeft nergens echte freeway kenmerken.

In het westen van Tennessee is het oudste 2x2-deel te vinden tussen Memphis en Somerville. Dit volgt de algemene trend van 4-lane US Highways dat eerst de invalswegen van grotere plaatsen werden verbreed en later pas de plattelandstrajecten. Het traject van Somerville tot Bolivar is eind jaren '90 naar 2x2 rijstroken verbreed. Het traject van Bolivar tot Selmer is midden tot eind jaren 2000 naar 4 rijstroken verbreed.

De bypass van Selmer is in de periode 1986-1988 aangelegd. Begin jaren 2000 is de US 64 tussen Selmer en Adamsville naar 2x2 rijstroken verbreed en tussen Adamsville en Crump van 2 naar 5 rijstroken. In 1930 opende de brug over de Tennessee River bij Savannah, die in 1980-1981 is vervangen door een moderne brug met 4 rijstroken, toen is ook het deel tussen Crump en Savannah naar 2x2 rijstroken verbreed, als het eerste stuk 2x2 in deze regio.

Het traject tussen Savannah en Waynesboro was lastiger te verbreden, dit gebied is sterk heuvelachtig en vereiste enkele uitgravingen. Tussen 1996 en 1999 is de bypass van Waynesboro aangelegd, evenals een stuk 2x2 ten westen van Waynesboro. Dit was enige tijd het enige stuk 2x2 tussen Savannah en Waynesboro, pas rond 2010 zijn langere stukken tussen beide plaatsen naar 2x2 rijstroken verbreed, het laatste gedeelte is nabij Olivehill omstreeks 2016 naar 2x2 rijstroken verbreed. Dit was het laatste stuk van de US 64 tussen Memphis en Chattanooga dat nog verbreed moest worden.

Eind jaren '90 begon de verbreding tussen Waynesboro en Lawrenceburg. Dit is in tal van fases uitgevoerd en vereiste rond Lawrenceburg een nieuwe bypass en een stuk ten westen van Lawrenceburg een significante tracéverlegging die rond 2012 opende. De bypass van Lawrenceburg opende in twee fases, het oostelijk deel opende in 2010 en het westelijk deel in 2014. In de periode 2008-2011 is het traject van Lawrenceburg naar Pulaski naar 2x2 rijstroken verbreed. Al ouder is de bypass van Pulaski, die begin jaren '90 opende. Eind jaren '90 is het traject van Pulaski naar Fayetteville naar 2x2 rijstroken verbreed, dit vereiste enkele viaducten.

In de periode 2007-2011 is het traject van Fayetteville naar Winchester naar 2x2 rijstroken verbreed. In de periode 1991-1993 is het deel tussen Winchester en I-24 bij Pelham met 2x2 rijstroken aangelegd. De omlegging van Winchester volgde omstreeks 1995.

Chattanooga

De brug over de Tennessee River en Nickajack Lake ten westen van Chattanooga opende in 1929 voor het verkeer. Tussen 2012 en 2014 is deze brug vervangen door een bredere brug. De nieuwe brug opende op 7 november 2014 voor het verkeer.[2]

In Chattanooga doorkruist US 64 Missionary Ridge, een heuvelrug in het oosten van de stad. Deze locatie is bekend van de Battle of Missionary Ridge tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog in 1863. In 1913 werd de eerste wegtunnel door de heuvelrug geopend, waar de US 64 sinds de creatie in 1926 doorheen verloopt. In 1950 werd een tweede buis in gebruik genomen.[3] Westelijk van de tunnels is een ongelijkvloerse kruising met Dodds Avenue, die vermoedelijk ook in 1950 is aangelegd.

Eastern Tennessee

Bij Cleveland is een bypass aangelegd voor zowel oost-west als noord-zuidverkeer op de US 11 en US 64. De bypass is vooral een onderdeel van de US 64. Het eerste deel hiervan tussen I-75 en de US 11 aan de zuidzijde van Cleveland opende in oktober 1966, tegelijkertijd met I-75. In november 1970 opende een verlenging oostwaarts tot Blue Springs Road en in mei 1972 tot de oude US 64 ten oosten van Cleveland, waarmee de bypass van deze stad voor US 64-verkeer gereed kwam. Vermoedelijk in de jaren '70 is de US 64 tussen Cleveland en Ocoee ook naar een 2x2 divided highway verbreed. In de jaren '80 is het oostelijkste deel tussen Ducktown en de grens met North Carolina naar 2x2 rijstroken verbreed.

Verkeersintensiteiten

Referenties

Interstates en US Highways in Tennessee

I-24.svgI-26.svgI-40.svgI-55.svgI-65.svgI-69.svgI-75.svgI-81.svgI-140.svgI-155.svgI-240.svgI-269.svgI-275.svgI-440.svgI-640.svgI-840.svg

US 11.svgUS 19.svgUS 23.svgUS 25.svgUS 27.svgUS 31.svgUS 41.svgUS 43.svgUS 45.svgUS 51.svgUS 61.svgUS 64.svgUS 70.svgUS 72.svgUS 74.svgUS 76.svgUS 78.svgUS 79.svgUS 127.svgUS 129.svgUS 231.svgUS 321.svgUS 411.svgUS 412.svgUS 421.svgUS 431.svgUS 441.svgUS 641.svg

ChattanoogaKnoxvilleMemphisNashville

US 64.svg U.S. Highway 64

New MexicoOklahomaArkansasTennesseeNorth Carolina

US 264.svg